ما باید در مسیر تعادل حرکت کنیم

سیزدهمین جلسه از دور دوازدهم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره‌۶۰ نمایندگی بروجرد با استادی مرزبان مسافر امیر، نگهبانی مسافر مراد و دبیری مسافر امیرحسین با دستور جلسه: «آداب‌معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز یک‌شنبه ۱۷ خردادماه ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

خدا را شاکر و سپاسگزارم که یک بار دیگر فرصت تجربه این جایگاه را پیدا کردم. از راهنمای درمانم تشکر می‌کنم که امروز این فرصت را به من داد تا در این جایگاه خدمت کنم. همچنین از آقا امیرحسین و تمام راهنماها و الگوهایی که از روز اول ورودم به کنگره‌۶۰ به من کمک کردند، قدردانی می‌کنم.

دستور جلسه امروز در سه بخشِ آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی مطرح می‌شود.

من وقتی وارد کنگره‌۶۰ شدم، فردی کاملاً بی‌تعادل بودم و اصلاً نمی‌توانستم با کسی صحبت کنم. آقای مهندس می‌فرمایند: ما باید ۱۰ ماه سفر اول را طی کنیم تا بتوانیم رهایی از مواد‌مخدر را به دست آوریم و سپس سفر دوم نیز ادامه دهیم تا جهان‌بینی ما نیز رشد کند و بتوانیم آداب معاشرت خود را اصلاح کنیم.

همه ما در روزهای اول آداب معاشرت مناسبی نداشتیم. من حتی نمی‌توانستم یک جمله کامل صحبت کنم؛ اما خدا را شکر که امروز این جایگاه را تجربه می‌کنم. هیچ‌وقت باورم نمی‌شد که بعد از ۲۵ سال تخریب بتوانم رها شوم. اکنون نزدیک به سه سال است که در کنگره‌۶۰ حضور دارم و این مسیر را ادامه می‌دهم.

از روز اول به من گفته شد که باید ۱۰ ماه سفر کنم. آن زمان اصلاً نمی‌فهمیدم این ۱۰ ماه چگونه خواهد گذشت؛ اما گذشت و سفر اول تمام شد. امروز نزدیک سه سال است که در این مسیر رفت‌وآمد می‌کنم و خدا را شکر توانسته‌ام تا حدی به تعادل برسم.

اگر بخواهیم با سرخود و بدون توجه به آموزش‌ها حرکت کنیم، به جایی نمی‌رسیم؛ اما اگر دستورات و قوانین کنگره‌۶۰ را اجرا کنیم، نتایج آن را خواهیم دید. وقتی گفته می‌شود پیراهن سفید بپوش، واقعاً باید سفید بپوشی. وقتی گفته می‌شود سی‌دی بنویس، باید بنویسی. وقتی گفته می‌شود سر وقت بیایی، باید سر وقت حاضر شوی. غیبت‌های زیاد فقط حال خود انسان را خراب می‌کند. در واقع انسان اول از همه خودش را گول می‌زند.

نیازی نیست نقابی به چهره بزنیم تا راهنما یا مرزبان را فریب دهیم؛ چون در حقیقت خود را فریب داده‌ایم. زمانی که مرزبان شدم، دیدم مرزبان‌های قبلی بسیار سخت‌گیرتر بودند. شاید بعضی دوستان از سخت‌گیری ناراحت شوند؛ اما گاهی این سخت‌گیری لازم است.

در جلسه‌ای، یکی از دیده‌بانان می‌گفت: کسی که انضباطی است یا غیبت‌های زیادی دارد، نباید مورد توجه قرار گیرد؛ زیرا تا زمانی که متوجه اشتباه خود نشود، تغییری در او ایجاد نمی‌گردد. وقتی فرد متوجه وضعیت خود شد، می‌تواند خودش را پیدا کند و حالش بهتر شود.

همه انسان‌ها از ابتدا بد نیستند. در وجود همه ما هم خوبی هست و هم بدی؛ اما باید یاد بگیریم خوبی‌ها را پیدا کنیم و پرورش دهیم. واقعاً هیچ جایی مانند کنگره‌۶۰ نیست. اگر بتوانیم در مسیر درست کنگره‌۶۰ حرکت کنیم، بسیاری از مشکلات و سختی‌های زندگی کنار می‌روند. البته شرط آن این است که در چارچوب اصول و قوانین کنگره‌۶۰ حرکت کنیم.

نباید از آنچه به ما آموزش داده می‌شود فراتر برویم. همان‌طور که در زمان مصرف مواد‌مخدر، بدون نظم و قانون عمل می‌کردیم، ممکن است امروز هم همان رفتارها را در قالب‌های دیگری تکرار کنیم. بنابراین باید آموزش بگیریم، قوانین را رعایت کرده و در مسیر تعادل حرکت کنیم.

تایپ، ویرایش و ارسال: مسافر کریم (لژیون چهارم)