گروه خانواده _ ادب یک هنر است، هنری که باید آن را یاد بگیریم

جلسه هشتم از دوره اول جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی تربت حیدریه به استادی راهنما همسفر فهیمه، نگهبانی راهنما همسفر نفیسه و دبیری راهنما همسفر زهره با دستور جلسه «آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی» روز یکشنبه 17 خردادماه 1405 ساعت 16:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

از نگهبان جلسه خیلی ممنونم که استادی جلسه را به من دادند. خیلی خوشحالم که این جایگاه را برای اولین بار در لژیون سردار تجربه می‌کنم. پنج، شش سال است که به کنگره می‌آیم؛ ولی اولین بار است که به عنوان استاد لژیون سردار نشسته‌ام و خدا را شکر، هم دبیری و هم استادی لژیون سردار را در این قسمت تجربه می‌کنم.

در مورد دستور جلسه امروز آداب معاشرت، ادب و بی‌ادبی، تعادل و بی‌تعادلی و البته لژیون سردار باید بگویم هدف همه ما در زندگی معمولاً رسیدن به تعادل بوده است؛ تعادل در کار، زندگی و روابطمان. زیرا بی‌تعادلی‌هایی که در رفتار، کار و منش داشتیم، باعث شد انواع و اقسام بیماری‌های جسمی و روانی را برای خودمان به وجود بیاوریم. این بیماری‌ها می‌توانست افسردگی، گوشه‌گیری، تنهایی، اضطراب یا استرس باشد و همه این‌ها به خاطر بی‌تعادلی‌هایی بوده که در زندگی داشته‌ایم.

همان‌طور که آقای مهندس می‌گویند، تعادل یعنی پایداری؛ یعنی ما هر کاری را به اندازه خودش، در زمان مناسب  و در مکان مناسب به اجرا دربیاوریم. لازمه رسیدن به تعادل نیز افزایش دانایی، داشتن ادب و رعایت آداب معاشرت یا آداب مخصوص به هر کاری است.

آداب معاشرت یعنی مجموعه‌ای از اصول و رفتارهایی که به ما کمک می‌کند در تعامل با دیگران، رفتار متناسب با آن موقعیت را داشته باشیم، یعنی بدانیم در هر زمانی چه چیزی را بگوییم، چگونه رفتار کنیم و حتی چه چیزی را نباید بیان کنیم. همه این‌ها نه تنها باعث می‌شود رفتار بهتری با دیگران داشته باشیم و رفتارمان محترمانه‌تر باشد؛ بلکه تصویر زیباتری نیز از ما در ذهن دیگران می‌سازد.

رعایت آداب معاشرت از طرفی باعث می‌شود سوءتفاهم‌ها کاهش پیدا کند، چون ۹۰ درصد مشکلات ما در ارتباط با دیگران ناشی از سوءتفاهم است و اگر من آداب هر چیزی را رعایت کنم، مسلماً این سوءتفاهم‌ها برطرف می‌شود.

ادب نیز مجموعه‌ای از دانستنی‌هاست که انسان را از خطا و لغزش دور می‌کند. از قدیمی‌ترین سرمایه‌هایی که به انسان رسیده، ادب است. می‌گویند بهترین سرمایه‌ای که یک پدر می‌تواند به فرزندش بدهد ادب است، نه مال و ثروت؛ چون مال و ثروت به مرور زمان از بین می‌رود و تمام می‌شود؛ ولی ادب برای انسان باقی می‌ماند. همان‌طور که می‌گویند: «ادب مرد به ز دولت اوست.»

در واقع می‌توان ادب را به عطری تشبیه کرد که ما به خودمان می‌زنیم؛ اما دیگران نیز از بوی آن لذت می‌برند و بهره می‌گیرند. می‌توان گفت ادب یک هنر است، هنری که باید آن را یاد بگیریم و به کار ببریم تا بتوانیم روابط راحت‌تر و سالم‌تری با دیگران داشته باشیم. بی‌ادبی نیز نوعی ورود به منطقه ممنوعه و پایمال کردن حد و حریم در برخوردهایی است که با دیگران داریم.

اما ارتباط این دستور جلسه با لژیون سردار چیست؟ با ورود به کنگره و آموزش‌های جهان‌بینی که یاد می‌گیریم، به دنبال رسیدن به تعادل جسمی و روانی هستیم. شاید ظاهراً از لحاظ جسمی و روانی به تعادل رسیده باشم؛ ولی مسلماً نیاز داریم که به تعادل درونی نزدیک شویم. یاد گرفتن بخشش در لژیون سردار اولین کلیدی است که مرا به آن تعادل درونی نزدیک می‌کند.

هر جایی که وارد می‌شویم، هر مکان و هر فضایی، آداب خاص خودش را دارد و ما با ورود به آنجا باید آدابش را رعایت کنیم. وقتی وارد کنگره شدیم، با حال خراب، پر از استرس و نگرانی بودیم. از آموزش‌های کنگره استفاده کردیم، از خدمات به صورت رایگان بهره بردیم و با حال خوش به اینجا رسیدیم. شرط ادب حکم می‌کند که آداب مخصوص آنجا را نیز انجام دهیم.

لژیون سردار در واقع دریچه‌ای را برای ما باز می‌کند تا با عملکرد خودمان این شرط ادب را به جا بیاوریم. بخشش در لژیون سردار نیز مسلماً آداب مخصوص به خودش را دارد. وقتی بدون حساب و کتاب کردن، بدون چشم‌ داشت و بدون منت گذاشتن به لژیون سردار می‌آیم و بخشش می‌کنم، در واقع ادب در بخشش را یاد می‌گیرم و اجرا می‌کنم. وقتی این بخشش از روی دانایی و آگاهی باشد، نه از روی شور و هیجان و نه برای دیده شدن، در واقع آداب بخشش را رعایت کرده‌ام.

وقتی در لژیون سردار متعهد می‌شوم و سعی می‌کنم تعهدم را پرداخت کنم، باز هم دارم تعادل را یاد می‌گیرم، چون تعادل یعنی هر چیزی سر جای خودش باشد. یاد می‌گیرم با این متعهد شدن، طوری در زندگی عمل کنم که این بخشش به سایر بخش‌های زندگی من صدمه نزند. این برنامه‌ریزی را خودم یاد می‌گیرم و اجرا می‌کنم. در واقع می‌توان گفت که با شرکت در لژیون سردار، آداب معاشرت نیکو را یاد می‌گیریم؛ زیرا آداب معاشرت نیکو یعنی وقتی خداوند هدیه‌ای به من داده است، من نیز سعی کنم آن را به دیگران و آیندگان هدیه بدهم و با بخششی که در لژیون سردار انجام می‌دهم، قطعاً این اتفاق می‌افتد. امیدوارم ان‌شاءالله با پرداخت تعهدهایمان حتی خود من نیز بتوانم این برنامه‌ریزی و تعادل را در زندگی داشته باشم و به آن تعادل درونی که همه ما به دنبالش هستیم برسیم.

در ادامه به رسم ادب  از دبیر قبلی تقدیر شد.

عکاس: همسفر ناهید رهجوی راهنما همسفر فریده (لژیون دوم)
تایپیست: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهره (لژیون سوم) 
ویرایش و ارسال: همسفر زینب رهجوی راهنما همسفر طاهره ( لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی تربت حیدریه