نیکوتین از سد خونی مغز عبور می‌کند

جلسه دوازدهم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶٠ نمایندگی رضوی مشهد به استادی‌ راهنما همسفر سحر، نگهبانی همسفر عاطفه و دبیری همسفر طیبه با دستور جلسه «ویلیام» روز یک‌شنبه ۱۴۰۵/۰۳/۱۰ ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان، سحر هستم همسفر و مسافر نیکوتین؛ خداوند را شاکر و سپاسگزارم و از خانم راضیه عزیز، ایجنت محترم، خانم عاطفه نگهبان جلسه، دبیر و مرزبانان متشکرم که اجازه این خدمت را به من دادند. هفته ویلیام را در رأس به آقای مهندس که بنیان‌گذار کنگره۶۰ و بنیان‌گذار درمان سیگار و نیکوتین هستند و نیز اولین راهنمای قسمت همسفران، خانم جلالی عزیز، تبریک می‌گویم.

به تمام راهنمایان ویلیام، مخصوصاً شعبه با عشق رضوی و به تمام عزیزانی که در حال سفر هستند، امیدوارم به‌زودی طعم شیرین رهایی از بند نیکوتین را بچشید. پیشاپیش تبریک می‌گویم به عزیزانی که اینجا نشسته‌اند و خدایی ناکرده در جیبشان سیگار و فندک وجود دارد یا احتمالاً ظهر قبل از آمدن قلیان را کشیده‌اند، نوش جانشان یا اینکه منتظر هستند جلسه هرچه زودتر تمام شود تا به درون ماشین بروند و سیگارشان را روشن کنند.

همه ما در کنگره مصرف‌کننده هستیم، چه مسافر چه هم‌سفر! چرا تصور می‌کنیم فقط مصرف‌کنندگان شیره و تریاک و گل مصرف‌کننده هستند؟ در سه جلسه اول، راهنمای تازه‌واردین به ما می‌گوید که ما مصرف‌کنندگان بی‌سیم هستیم؛ به‌جای مواد چیزهای دیگری مصرف کرده‌ایم که حال ما خراب است. خیلی‌ها هم با سیم هستیم، هم جهان‌بینی و هم جسم را خراب کرده‌ایم. به لطف مسافرم و راهنمای عزیزم خانم محبوبه پذیرفتم که مصرف‌کننده هستم و سفر ویلیام را شروع کردم.

یک ذره به خودم و جسمم توجه کردم و پذیرفتم دست از سر مسافرم بردارم و کمتر او را ببینم و به خودم توجه کنم. می‌خواهم بگویم چقدر از خودمان غافل هستیم؛ دوربین را روی خودت بینداز! من با آن حال خراب، ذره‌ذره و با توجه به خودم، اولین راهنمای ویلیام خراسان شدم. می‌خواهم بگویم تا زمانی که به مثلث درمان توجه نکنیم، اتفاقی نمی‌افتد. هفته‌ای یک سی‌دی به سختی می‌نویسیم، چقدر هزینه رفت‌وآمد و ... تا به کنگره برسیم، روی صندلی بنشینیم، یک راهنما در اختیارمان باشد، ولی باز هم حالمان خراب است.

مثلث درمان می‌گوید جسم، روان و جهان‌بینی باید با هم رشد کنند. نمی‌شود من فقط سی‌دی بنویسم، مشارکت خوب انجام دهم، خدمت کنم، ولی در خانه بساط قلیان داشته باشم! مگر الگوی ما در کنگره آقای مهندس نیستند؟! وقتی که ایشان گفتند اگر سالی یک‌بار شب عید قلیان کشیدی، نامزد اعتیاد می‌شوی و ممکن است مصرف‌کننده شوی. خیلی‌ها تفننی مصرف می‌کنند و خود را مصرف‌کننده نمی‌دانند، ولی مطمئن باشید در اولین مشکلی که پیش بیاید، به اولین چیزی که پناه می‌برید، سیگار، قلیان و ... است.

همه ما به لطف سی‌دی‌های تغذیه سالم، اغلب درست تغذیه می‌کنیم؛ پس باید این بخش را هم درست کنیم. فایده ندارد صندلی را اشغال کنیم، ببخشید، می‌خواهم تند بگویم به کنگره نیایید؛ اگر می‌آیید طبق پروتکل عمل کنید. اگر داریم مصرف می‌کنیم، آبروی کنگره را می‌بریم، جسممان به ما می‌خندد. به جسممان، آقای مهندس و حرمت‌ها احترام بگذاریم. اگر از اینکه اعلام کنیم خجالت می‌کشیم، اشتباه است؛ ما در تاریک‌ترین نقطه زندگی با هم مشترک هستیم، در تاریکی‌ها حس و حال مشترک داریم.

به کنگره آمده‌ایم و آموزش گرفته‌ایم. در این هفته با افتخار سفر کنیم. من از مضرات سیگار و ... نگفتم، چون در کنگره، آقای مهندس و مرحوم حاج رسولی در سی‌دی‌ها، در مشارکت‌هایی که می‌شود، می‌دانیم نیکوتین هم از سد خونی مغز عبور می‌کند و فرقی با تریاک و شیشه ندارد و تخریب ایجاد می‌کند. وقتی زغالی گداخته و قرمز اینجا باشد، من با دست آن را برمی‌دارم؟ نه! دقیقاً نیکوتین کار زغال را می‌کند. اگر من نیکوتین را برای ریه‌ام به حالت زغال می‌دیدم و می‌فهمیدم دارد چکار می‌کند، محال بود مصرف کنم، ولی متأسفانه هیچ دست‌کمی از زغال ندارد و به ما آسیب می‌زند.

تا نپذیریم مصرف‌کننده هستیم، چه بی‌سیم که شامل کارهای ضدارزشی است و چه با سیم مثل قلیان، سیگار و ... فرقی نمی‌کند، ضلع جسم من رشد نمی‌کند. مثلث من باید متساوی‌الاضلاع باشد؛ تا زمانی که مختلف‌الاضلاع باشد، من به درمان نمی‌رسم. تا زمانی که من درمان نشوم، مسافرم درمان نمی‌شود. جهان بیرون، آینه درون ماست. تغییرات زمانی در مسافر من رخ داد که من تغییر کردم. امیدوارم سفر خوبی داشته باشید.

رهایی لژیون تغذیه سالم

مرزبانان کشیک: همسفر طاهره و مسافر مصطفی
تایپیست: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مرضیه (لژیون اول)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر راضیه (لژیون چهارم)
ارسال: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون سوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی رضوی مشهد