سفر از ناآگاهی تا رهایی از دخانیات

هفتمین جلسه از دور هجدهم سری کارگاه های آموزشی خصوصی کنگره 60، نمایندگی بیرجند، ویژه مسافران با استادی مسافر محمدحسین، نگهبانی مسافر علی و دبیری مسافر علی با دستور جلسه" دخانیات: سیگار، قلیان، ناس، پیپ و ویپ" در روز یکشنبه  10 خرداد ماه 1405 راس ساعت 17:00 آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

درابتدا خدا را شکر می‌کنم که بار دیگر این فرصت را در اختیار من قرار داد تا در این جایگاه قرار بگیرم و از آموزش‌های کنگره بهره‌مند شوم.

موضوع صحبت من درباره دخانیات است. برای آماده شدن جهت این دستور جلسه، بسیار فکر کردم که از چه زاویه‌ای به این موضوع بپردازم. در نهایت تصمیم گرفتم به جای بیان مطالب صرفاً علمی یا کلاسیک، نگاهی به گذشته خودم داشته باشم و تجربیات شخصی‌ام را بازگو کنم؛ زیرا معتقدم گاهی یک تجربه واقعی می‌تواند تأثیرگذارتر از ده‌ها مطلب علمی باشد.

وقتی به گذشته خودم نگاه می‌کنم، می‌بینم آغاز مصرف سیگار من به زمانی برمی‌گردد که از شهر محل زندگی‌ام به شهر دیگری رفته بودم. در آنجا یکی از دوستانم به من پیشنهاد داد که چون کسی حضور ندارد، با هم یک نخ سیگار بکشیم. همان یک نخ سیگار، آغاز مسیری شد که سال‌ها ادامه پیدا کرد.

هرچه بیشتر فکر می‌کنم، متوجه می‌شوم که آن زمان بسیاری از کارها را تنها از روی کنجکاوی انجام می‌دادم. در مصرف مواد مخدر، ماده اصلی مصرفی من تریاک بود؛ اما سیگار نیز بخشی از زندگی من شده بود. یادم می‌آید بعضی مواقع دوستانم روش‌های مختلف مصرف را به من پیشنهاد می‌کردند و من هم بدون هیچ آگاهی و صرفاً از روی کنجکاوی آن‌ها را امتحان می‌کردم. ذهن من در آن دوران، ذهنی آگاه و آموزش‌دیده نبود. هیچ شناختی از سیگار و تأثیرات آن نداشتم. فقط می‌دیدم دیگران سیگار می‌کشند و تصور می‌کردم من هم باید این کار را انجام دهم.

هیچ‌گاه از خودم نمی‌پرسیدم که دلیل مصرف چیست، چه موادی در سیگار وجود دارد و چه آسیب‌هایی به جسم و روان انسان وارد می‌کند. حتی زمانی که در کارگاه‌های آموزشی ویلیام وایت شرکت می‌کردم و می‌شنیدم که سیگار حاوی نیکوتین است، واقعاً نمی‌دانستم نیکوتین چیست و چه تأثیری بر بدن دارد.

اما امروز که در مسیر درمان و آموزش قرار گرفته‌ام، نگاه کاملاً متفاوتی به این موضوع دارم. اکنون می‌دانم که با هر نخ سیگار، به ریه‌ها، عروق خونی، پوست، دندان‌ها و در مجموع به سلامت جسم خود آسیب وارد می‌کردم. وقتی به تأثیرات سیگار فکر می‌کنم، می‌بینم تقریباً هیچ بخشی از بدن نیست که از آسیب‌های آن در امان بماند.

پس از آموزش‌هایی که در کنگره ۶۰ دریافت کردم و با استفاده از تجربیات و دانش اساتید بزرگوار، به این نتیجه رسیدم که سیگار هیچ منفعتی برای انسان ندارد و حاصل آن چیزی جز ضرر و تخریب نیست. به همین دلیل امروز خداوند را هزاران بار شکر می‌کنم که آن اشتیاق و وسوسه‌ای که در گذشته نسبت به سیگار داشتم، تا حد زیادی از بین رفته است.

البته نمی‌توان گفت که وسوسه به‌طور کامل نابود می‌شود، زیرا انسان همواره باید مراقب باشد؛ اما امروز دیگر آن کشش و تمایل گذشته را ندارم. یادم می‌آید در اوایل سفر، زمانی که درمان سیگار را آغاز کرده بودم، گاهی وسوسه آن‌قدر شدید می‌شد که مجبور می‌شدم یک نخ سیگار تهیه کنم، تنها یک پک بزنم و بقیه آن را دور بیندازم. آن وسوسه مدت‌ها مرا آزار داد تا اینکه به لطف خدا و آموزش‌های کنگره توانستم آن را کنترل و قطع کنم.

امروز با اطمینان می‌توانم بگویم که سیگار یک تخریب بزرگ است. به نظر من مهم‌ترین عامل در درمان سیگار، جهان‌بینی و افزایش آگاهی است. زمانی که انسان سیگار را به درستی بشناسد و از ماهیت و آسیب‌های آن آگاه شود، نگاهش نسبت به مصرف تغییر می‌کند.

برای من نیز مهم‌ترین عامل موفقیت در درمان سیگار، همین آموزش‌ها و آگاهی‌ها بود. هرچه بیشتر آگاهی کسب کردم، بیشتر متوجه خطرات و آسیب‌های سیگار شدم.

امروز آثار این رهایی را در زندگی خودم به‌وضوح مشاهده می‌کنم. قبل از درمان، زمانی که ورزش می‌کردم، پس از چند دقیقه دویدن به‌شدت دچار تنگی نفس می‌شدم. اما اکنون شرایط کاملاً متفاوت است. زمانی که ورزش می‌کنم و بدنم را گرم می‌کنم، هیچ مشکلی از نظر تنفسی ندارم و از این حس پاکی و سلامتی بسیار لذت می‌برم.

امیدوارم تمامی دوستانی که هنوز درگیر مصرف سیگار هستند، با حضور در لژیون ویلیام وایت و استفاده از آموزش‌های کنگره ۶۰، مسیر رهایی را طی کنند و لذت زندگی سالم و بدون دخانیات را تجربه نمایند.

مرزبان خبری: مسافر جلیل
ضبط و تایپ: مسافر مسلم لژیون اول
عکاس: مسافر محسن  لژیون سوم
ارسال خبر: مسافر محمد لژیون چهارم