سفر نیکوتین و رسیدن به سلامتی

مصرف دخانیات یکی از اصلی‌ترین عوامل مرگ‌ و میر در جهان است. پیامدهای کوتاه‌ مدت و بلندمدت دخانیات بر عملکرد تنفسی، سلامت قلب و عروق و خطر ابتلا به بیماری‌های تهدید‌کننده زندگی مانند سرطان، نیاز فوری به درمان دخانیات را برجسته می‌کند. درک اثرات فیزیولوژیکی و روانی سیگار به عنوان یک انگیزه قوی برای افراد جهت شروع سفر به سمت یک زندگی عاری از سیگار عمل می‌کند. با سفر نیکوتین، افراد می‌توانند به طور قابل توجهی سلامت خود را بهبود بخشند، خطر ابتلا به بیماری را کاهش داده و سلامت کلی خود را افزایش دهند.

آیا تاکنون این سوال را از خود پرسیده‌اید که سیگار یا قلیان یا ویپ راهی به اعتیادهای بزرگ باز می‌کند یا خیر؟ ما در کنگره می‌آموزیم که اعتیاد یک بیماری است که به صورت تفریحی آغاز می‌شود و دخانیات شروع همین تفریحات است و این یک فریب بزرگ ذهنی است. کسی که مصرف دخانیات دارد نمی‌تواند بگوید، چون ماده مخدر نیست خطری ندارد، در واقع این یک مقدمه است. اعتیاد برمی‌گردد به الگوی رفتاری، زمانی که من به قلیان یا سیگار پناه می‌برم در واقع همان الگوی رفتاری قدیمی خودم را که «جستجوی تسکین دهنده سریع» از طریق یک ماده خارجی است را تکرار می‌کنم و زمانی که شخص تحت فشار روانی قرار می‌گیرد به جای استفاده از ابزارهای برنامه کنگره مثل سی‌دی نوشتن و سی‌دی گوش دادن به سمت مصرف می‌رود تا استرس و نگرانی‌اش را کاهش دهد و اغلب به سمت گروه‌های مصرف‌کننده قلیان و سیگار کشیده می‌شوند. این یعنی فاصله گرفتن از محیط امن کنگره و برای شخصی که در مسیر کنگره است یک فاجعه بشمار می‌رود.

اگر من نمی‌توانم از کشیدن یک نخ سیگار یا یک قلیان یا ویپ بگذرم؛ چگونه می‌توانم از خواسته‌های نامعقول ذهنم در صور پنهان بگذرم و در پله‌های نفسانی خود تغییر ایجاد کنم. اگر بعد از مدت‌ها سفر در کنگره؛ هنوز نیروهای بازدارنده، منیت و ترس درون خود را نمی‌شناسم و مسیرم برای لژیون ویلیام باز نشده؛ یعنی این گره مدت‌هاست درون من است و قطعاً مشکل در جهان‌بینی من است. با رشد جهان‌بینی، انسان از درون احساس می‌کند که وجدان‌درد دارد؛ چون  به جسم خود آسیب رسانده است.

در کنگره هر شخصی که اقدام به درمان سیگار نکند بعد از یکسال رهایی؛ اجازه آمدن به کنگره را ندارد و در طول این مدت اجازه خدمت هم ندارد. در متون کنگره می‌خوانیم، برای رهایی از ماده مخدر ده ماه و برای جهان‌بینی خدا می‌داند که چقدر زمان لازم است. بعد از ده ماه سفر و رهایی از مواد مخدر، سفر جهان‌بینی آغاز می‌شود و این یک‌سال بعد از درمان، فرصتی است که به شخص داده می‌شود تا روی جهان‌بینی خود کار کند؛ اگر دخانیات مصرف می‌کند اقدام به درمان کند و اگر از این فرصت استفاده نکند از حضور در کنگره محروم می‌شود.

زمانی که من هنوز وارد لژیون ویلیام وایت نشده بودم، در این زمینه منیت داشتم و به خود می‌گفتم؛ می‌توانم این گره را در خودم باز کنم و نیازی به سفر ندارم. راهنمایم همسفر طاهره به من گفتند: حرفی با تو ندارم؛ این یعنی کنگره دیگر حرفی با من ندارد. این تنبیه بزرگی برای من بود که از حس خوب راهنمایم محروم باشم؛ بنابراین سفرم را با راهنما همسفر مریم شروع کردم و به مدت ده ماه و سیزده روز سفر کردم. خوشبختانه همسفر مریم راهنمای بسیار صبوری هستند و به هیچ عنوان رهجوهای خود را تحت فشار قرار نمی‌دهند که در سفر اذیت شوند؛ به همین دلیل سفری با کمترین چالش‌ در کنار ایشان تجربه کردم. برای رفتن به تهران و رهایی از دستان پر مهر جناب مهندس با حضورشان به من انرژی مضاعفی دادند که تا مدت‌ها در درونم مثل آتشفشان فوران می‌کرد؛ این را از درونم حس می‌کردم. تا همیشه قدردان ایشان هستم که صادقانه من را هدایت کردند و شکرگزار این سلامتی و نفس‌های پاک هستم.

نویسنده: مسافر نیکوتین محبوبه رهجوی راهنما مسافر مریم (لژیون ویلیام وایت)
ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر طاهره (لژیون نهم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر