رمضان ماه تغییرهای آرام اما ماندگار

ماه مبارک رمضان ماهی است که آسمان به زمین نزدیک‌تر می‌شود و دل انسان آمادگی شنیدن پیدا می‌کند. ماهی که در آن خدا بیشتر از همیشه دعوت می‌کند و انسان اگر بخواهد می‌تواند پاسخ دهد.

رمضان فقط یک مناسبت تقویمی نیست بلکه یک فرصت طلایی است برای مکث کردن ... مکث در شتاب زندگی، مکث در عادت‌ها و مکث در رفتارهایی که گاهی ناآگاهانه با خود حمل می‌کنیم.

در این ماه گرسنگی تنها برای بدن نیست. گرسنگی دل است برای آرامش، برای معنا، برای اتصال دوباره به سرچشمه‌ای که مدتهاست صدایش را کم شنیده‌ایم.

رمضان به ما یاد می‌دهد می‌شود کمتر خورد و بیشتر فهمید، می‌شود کمتر گفت و عمیق‌تر شنید، می‌شود کمتر خواست و راضی‌تر بود.

سحرهای رمضان یادآور بیداری‌اند نه فقط بیداری از خواب بلکه بیداری از غفلت و افطارهایش تمرینی برای شکرگزاری‌اند. این که بدانیم حتی ساده‌ترین نعمت‌ها وقتی از ما گرفته می‌شوند چقدر ارزشمند هستند.

در این ماه دعاها رنگ صداقت می‌گیرند و اشک‌ها سبک‌تر می‌شوند و دلها آمادگی رها کردنِ بارهای کهنه را پیدا می‌کند. رمضان فرصتی است برای بخشیدن، هم خودمان را و هم دیگران را...

شب های رمضان؛ مخصوصا شب‌هایی که سکوت عمیق‌تر است زمان خلوت با خداست، زمانی برای گفتن آنچه در شلوغی روزها گفته نمی‌شود و شنیدن پاسخ‌هایی که همیشه در دل بوده‌اند.

رمضان به ما تمرین کنترل نفس، مدیریت خواسته ها و انتخاب آگاهانه رفتارها را می‌دهد. اگر در این ماه حتی یک عادت کوچک اصلاح شود رمضان به هدف خود رسیده است. در نهایت رمضان ماه تغییرهای آرام اما ماندگار است.

تغییرهایی که بی‌سر و صدا اتفاق می‌افتند اما ریشه می‌دوانند و ادامه پیدا می‌کنند. خوشا به حال دل‌هایی که رمضان را فقط ورق نمی‌زنند بلکه در هر روز و شب آن نفس می‌کشند و به آرامش درون دست پیدا می‌کنند.

نویسنده: همسفراشرف رهجوی راهنما همسفرسلیمه(لژیون یکم)
ویرایش و ارسال: راهنما همسفر سمیه(دبیردوم سایت)
همسفران نمایندگی رفسنجان