از وقتی که وارد کنگره۶۰ شدم و آموزش گرفتم، خیلی چیزها را یاد گرفتم. من قبل از ورود به کنگره۶۰ فکر میکردم که همهچیز در دست خداست، ولی الان فهمیدهام که در مسائل حیاتی، به خداوند سپردن یعنی سلب مسئولیت از خویشتن.
خداوند به عنوان قدرت مطلق، یکسری نعمتها را در اختیار ما قرار داده است و انسان هم در قبال این نعمتها مسئولیتهایی دارد. یکی از این مسئولیتها این است که انسان باید شکرگزار واقعی باشد و این را باید عملاً ثابت کند.
وقتی در زندگی دچار مشکلاتی میشوم، خودم با تفکر این مشکلات را حل میکنم و اگر بخواهم این مشکلات را به گردن خداوند بیندازم، یا با نذر و نیاز و شرط و شروط گذاشتن از خداوند بخواهم این مشکل را حل کند، به نتیجه نمیرسم. به هر حال ما انسانها خودمان برای خودمان مشکل ایجاد میکنیم و همیشه مسئولیت را به گردن خداوند میاندازیم.
من همیشه برای درمان اعتیاد مسافرم دعا میکردم، نذر میکردم و به خداوند و ائمه متوسل میشدم، اما نمیدانستم که برداشت من برداشت غلطی بوده است و به همین دلیل جواب نمیگرفتم. فکر میکردم و میگفتم: خدایا چرا جواب مرا نمیدهی و چرا نذر مرا عطا نمیکنی؟
در این وادی یاد گرفتم که نباید خداوند را با غول چراغ جادو اشتباه بگیرم. اگر من مشکلی دارم و بخواهم در خانه بمانم و بگویم «هر آنکس که دندان دهد نان دهد» و انتظار داشته باشم که مشکل من حل شود، کاملاً در اشتباه هستم؛ حتی اگر با دعا و نیایش این کار را انجام دهم.
در آخر از خدای خوبم شاکرم که کنگره۶۰ را در اختیار من قرار داده است و فهمیدم که درمان اعتیاد فقط به عهدهی خودمان است و هرکسی که خواسته داشته باشد، به نتیجه میرسد.
نویسنده: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون یکم)
رابط خبری: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون یکم)
ارسال: همسفر طاهره رهجوی راهنما همسفر ترانه (لژیون سوم) نگهبانسایت
همسفران نمایندگی اِرم کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
65