راهنما بارانی که بی منت همه را سیراب میکند و جانی دوباره میبخشد. فرارسیدن هفته راهنما را خدمت بنیان کنگره۶۰، خانواده محترمشان و راهنمایان گرامی کنگره بهخصوص بخش همسفران نمایندگی یوسف تبریک و شادباش عرض نموده و بهترینها را از خداوند منان برایشان خواستارم.
این هفته، هفته راهنما و گرامیداشت مقام راهنما است. در تمام شعب کنگره60 مسافران و همسفران به اشکال گوناگون از راهنمایان خود تقدیر مینمایند. ما در این هفته، هم به صورت زبانی، هم قلبی و هم با پاکت از راهنمای خودمان به بهترین شکل تقدیر و تشکر میکنیم.
شکرگزاری مسئله فوقالعاده مهمی است که همواره جناب اقای مهندس میخواهند به ما بیاموزند، ما حتماً باید به آن توجه کنیم، کنگره60 میخواهد به ما بیاموزد که از اشخاصی که به ما خدمت میکنند تشکر کنیم. تا به حال به این فکر کردهاید که چگونه به این جایگاهی که هستیم رسیدیم؟
گاهی انسان فراموش میکند که چه زحماتی برای او کشیده شده است؛ به یاد اولین روزهای ورود خودم به کنگره افتادم که راهنمای بزرگوارم چگونه با عشق مسیر درمان را به من آموخت و آن را برایم هموار ساخت، از زحمات ایشان سپاسگزارم. باید از همه کسانی که برای ما زحمت میکشند تشکر کنیم، باید از خداوند تشکر کنیم.
در کنگره60 هم، کسانی هستند که در سطوح مختلف به ما خدمت می کنند، یکی از این جایگاهها، جایگاه راهنما است. راهنمایانی که عاشقانه و بدون هیچگونه چشمداشتی به ما خدمت میکنند، با تمام وجودشان در مسیر تکثیر دانایی قدم برمیدارند و این کار سادهای نیست. در این مسیر اول باید شخص خودش به دانایی برسد تا بتواند به شخص دیگری کمک کند.
راهنما نه مزد مادی دارند و نه حقوقی دریافت میکنند، چه مسئلهای در اینجا وجود دارد که راهنما هرآنچه که دارد را برای رهجو در سبد اخلاص میگذارد؟ هیچ واژهای بهجز عشق و خدمت به انسانهای دربند نمیتوان یافت. وظیفه ما است که از این افراد تشکر کنیم،
البته باید بدانیم که این راهنما نیست که ما را به اوج میرساند، راهنما انگشت اشاره به سمت روشنایی و صراط مستقیم است؛ زیرا راهنما خود مسیر تاریکیها را پیموده و با آموزشهای کنگره، به روشنایی رسیده است، درمانگر در کنگره خود شخص است که میبایست خواستار رهایی و فرمانبردار باشد، تا بتواند استفاده لازم را ببرد. استاد امین در سیدی معلم میفرمایند: راهنما با عشقی که در وجودش دارد رهجو را که مانند بذری کوچک است آبیاری مینماید و او را پرورش میدهد.
رهجو هم نباید کاملاً برده راهنما و یا مربی خود باشد، این هم غلط و یکجور انحراف است. نقطه تعادلی در این بین وجود دارد که انسان خوبیها را فراموش نکند و در عین حال برده هم نباشد؛ آن زمان است که میتواند به آرامش برسد. راهنما نباید رهجو را برای خودش پرورش دهد. راهنما باید طوری آموزش دهد که رهجو بتواند شخصیت از دسترفته خودش را پیدا کند؛ راهنماهایی که این موضوع را هدف اصلی کار خود قرار میدهند قطعاً میتوانند رهجوهای بسیار مفید و خوبی را پروش دهند که هم برای خودشان و هم برای سیستم کنگره مفید خواهند بود.
در هستی، ما کلاً بدون راهنما نمیتوانیم کاری را انجام دهیم و باید دانست که راهنمای کل هستی هم، خداوند است. تشکر کردن را باید از مخلوق شروع کنیم تا به خالق برسیم و بالعکس، این امر را همیشه باید تمرین کنیم، انشالله بتوانیم در این هفته در تمامی شعب به شایستگی از این عزیزان قدردانی کنیم.
نویسنده: ایجنت همسفر سمیه
ویرایش و ارسال: راهنمای تازهواردین همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی یوسف تهران
- تعداد بازدید از این مطلب :
118