وادی چهارم؛ وادی پذیرش مسئولیت

وادی چهارم می‌گوید: «در مسائل حیاتی، به خداوند مسئولیت سپردن؛ یعنی سلب مسئولیت از خویش.» من در این وادی آموختم که جایگاه قدرت مطلق و جایگاه خود را مشخص کنم. در این وادی آقای مهندس از صور پنهان که روح و ذهن است و صور آشکار که جسم است، صحبت می‌کند. من باید اول خودم را بشناسم تا بتوانم خدای خود را بشناسم. سرنوشت و مسئولیت تمام انسان‌ها به دست خود انسان‌ها رقم می‌خورد و چه موفق شوم، چه نشوم؛ باید بپذیرم و قبول کنم که مسئولیت تمام اعمالم با خودم است. ما به هر اتفاق و اشتباهی که می‌رسیم، خداوند را مقصر می‌کنیم و حتی اگر کارهایمان درست پیش نرود، خداوند را مقصر می‌دانیم.

من قبل از کنگره در زندگی همیشه در حال معامله‌کردن با خدا بودم و به خداوند می‌گفتم که اگر این کار را انجام دهم، در عوض باید کار دیگری برای من انجام دهی. شب تا صبح و صبح تا شب زانو می‌زدم، دعا می‌کردم و فکر می‌کردم که با دعاکردن مشکل حل می‌شود و تمام مسئولیت را به خداوند واگذار می‌کردم و همیشه از خداوند توقع داشتم. با خودم فکر می‌کردم که خدا غول چراغ جادوست و هیچ تلاشی نداشتم؛ در حالی که خداوند به من قدرت تفکر داده بود تا بتوانم راه درست، پندار نیک، کردار نیک و گفتار نیک را از راه نادرست، زشتی‌ها و پلیدی‌ها تشخیص دهم.

انتخاب راه به خود انسان بستگی دارد که کدام راه را انتخاب کند؛ پس خداوند هیچ مسئولیتی در قبال کارهای من ندارد و امروز می‌دانم خداوند از رگ گردن به من نزدیک‌تر است و مرا را تنها نمی‌گذارد؛ ولی من هم باید با تلاش، کوشش و حرکت در راه درست به خداوند وصل باشم تا بتوانم قدم بردارم و به هدف‌های خود برسم. همیشه باید به یاد داشته باشیم که اگر دعا می‌کنیم، همراه با حرکت باشد و اگر قرار است به خدای خود نزدیک شویم؛ باید از نفس اماره و ضد‌ارزشی‌ها دوری کنیم تا بتوانیم به بالاترین درجه؛ یعنی نفس مطمئنه برسیم.

نویسنده: همسفر میترا رهجوی راهنما همسفر هدی (لژیون هفتم)
رابط خبری: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر اعظم (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بیهقی سبزوار