هیچ چیز در هستی اتفاقی نیست

اولین جلسه از دوره پنجم کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰ ویژه مسافران نمایندگی غزالی مشهد با استادی مسافر رامین و نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافر کاظم با دستور جلسه «Dsap» روز سه‌شنبه ۱۴۰۴/۱۱/21 رأس ساعت ۱۵آغاز گردید.

سلام دوستان، رامین هستم مسافر. 

ابتدا از ایجنت عزیز تشکر می‌کنم و در ادامه از مرزبانی و نگهبان عزیز که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند.

صحبت‌ها را می‌خواهم این‌طور شروع کنم که تقریباً همه دوستان با خواص dsap آشنا هستند؛ اینکه چه اسیدهایی داخلش هست و چه چیزهای مفیدی برای بدن دارد. ما سه بیماری داریم که می‌گویند «اُمُّ الامراض» هستند: یبوست، چاقی و بی‌خوابی. با dsap می‌شود یبوست را رفع کرد. 

وقتی چیزی در دسترس باشد، زیاد دیده نمی‌شود؛ مثل آهن که چون فراوان است ارزشش کمتر به چشم می‌آید، اما طلا چون کمیاب است ارزشش بالاتر دیده می‌شود. dsap همین‌طور است؛ کالایی که در دسترس همه ما هست، اما چون زیاد است ارزش واقعی‌اش دیده نمی‌شود. کجای دنیا یک ماده ضدالتهاب وجود دارد که بشود خورد؟ اصلاً وجود ندارد. ما باید از چیزی که در اختیارمان است نهایت استفاده را ببریم.بعضی وقت‌ها می‌گویند مهندس به‌صورت شانسی در ماه رمضان این روش را پیدا کرد، یا می‌گویند استاد امین به‌صورت تصادفی dsap را پیدا کرد. هیچ‌کدام از این‌ها تصادفی نیست. هیچ اتفاقی در هستی تصادفی نیست و امکان ندارد بیفتد.

مهندس وقتی درمان مواد را پیدا کرد، دوازده سال تلاش کرده بود. یعنی در یک مدار قرار گرفته بود که آن اتفاق برایش بیفتد؛ شانسی نبود. من هم وقتی روز اول می‌روم سراغ مصرف مواد، مگر بلد هستم بنگ را چطور بتابانم؟ یا تریاک را چطور بپزم؟ یا شیره را چطور بجوشانم؟ نه. وارد مدارش می‌شوم و کم‌کم یاد می‌گیرم. الهام می‌شود، القا می‌شود، یا از رفقا یاد می‌گیرم. مثلاً سرکه را پدر من هم درست می‌کرد و الان هم درست می‌کند؛ چهل پنجاه روز زمان می‌برد. اما چیزی که در کنگره ساخته می‌شود یک سال زمان می‌برد. 
همیشه در کنگره صحبت می‌شود که گذشته مهم نیست. من خودم قبلاً غبطه می‌خوردم که گذشته‌ام چه بوده. گذشته خوب بود، اما گذشته تمام شد. سیب هم وقتی تازه است خوب است، پتاسیم دارد؛ اما وقتی می‌گذرد فاسد می‌شود و بعد تبدیل می‌شود به چیزی بهتر، مقوی‌تر و غیرقابل‌توصیف. 

ما فقط نوک یک کوه یخ را می‌بینیم؛ بخش کوچکی که بیرون زده. عملی که dsap در بدن انجام می‌دهد غیرقابل توضیح است. در تمام کنگره‌های جهانی مقاله نوشته می‌شود، هزاران مقاله، اما تأثیری پیدا نمی‌کند. اما وقتی مقاله‌ای هزینه‌اش را سازمان جهانی بهداشت می‌دهد تا برای عموم آزاد شود، یعنی یک کشف مهم اتفاق افتاده.

این کشف هم در طول زمان رخ داده، نه یک‌شبه و شانسی. 

الان که نگاه می‌کنم، از زمانی که شرایط کنگره تغییر کرد، کسانی که به رهایی می‌رسند، کسانی هستند که در اینجا حضور دارند. آن‌هایی که نیستند، تغییر و تبدیل و ترخیص برایشان انجام نمی‌شود. مثل همان سیبی که سالم بود و بعد به‌واسطه مصرف مواد فاسد شد؛ اگر این فساد بیرون بماند، همان‌طور فاسد می‌ماند. اما وقتی وارد کنگره می‌شود، آن اتفاقات و آن چهارده وادی روی او انجام می‌شود. همان‌طور که dsap چهارده مرحله دارد و یک سال زمان می‌برد تا ساخته شود، من هم وقتی وارد مسیر می‌شوم، تبدیل می‌شوم، ترخیص می‌شوم و به حال خوش می‌رسم.

همه‌چیز زمان می‌خواهد. در هستی همه‌چیز زمان می‌خواهد. اگر من در مدارش باشم، خود آن مدار کمک می‌کند که ارتقا پیدا کنم. هیچ چیز دیگری نیست؛ فقط بودن و عمل‌کردن، و در مسیر ماندن.

وقت دوستان را بیشتر نمی‌گیرم. ممنونم

همچنین لژیون‌های یکم و دوم درمان سیگار در روز سه‌شنبه مورخ  ۱۴۰۴/۱۱/21 رأس ساعت ۱۴ برگزار گردید.

مرزبان خبری: مسافر حسین

نگارش: مسافر حمیدرضا لژیون چهارم

ویرایش و ارسال خبر: مسافر مجید لژیون چهارم