آسایش و امنیت در گرو ایمان

ایمان تجلی نور خدا در انسان است؛ یعنی صفات خداوند در انسان متجلی می‌شود. ایمان؛ یعنی اعتقاد داشتن به خود، به انسان‌ها، خانواده، حیات و زندگی، راستی، صداقت، دوستی، محبت و عشق. خدمتی که راهنماهای کنگره ۶۰ به‌صورت داوطلبانه و با عشق انجام می‌دهند نشئت‌گرفته از ایمان و اعتقاد آنان است. هرچه ما بانظم‌تر باشیم پیروزتر هستیم و اگر از نظم خارج شویم به‌طرف انهدام کامل می‌رویم. اولین ویژگی یک مصرف‌کننده مواد مخدر دوشخصیتی بودن او است؛ زیرا افکار، اندیشه و رفتارش در زمان خماری و نشئگی تفاوت دارد.

کسی که در سیستم هستی در حرکت است و خدمت می‌کند مثل آب زلال رودخانه است. انسان باایمان تمام خوبی‌ها، زیبایی‌ها و عصاره وجودش را به دیگران می‌دهد. چنین انسانی عاشق است و ظرفش همیشه پر تر می‌شود. عبادت جز خدمت به خلق نیست. ریشه تمام بیماری‌ها از بی‌ایمانی است. انسانی که هیچ بازپرداختی ندارد مثل برکه است و همه‌چیز را برای خودش و خانواده‌اش می‌خواهد.

فرمان خداوند به گفتار و عمل است. هر چه بکاری همان را برداشت می‌کنی. سیستم خلقت به این صورت است که باید دوست بداری تا دوست داشته شوی؛ باید بدهی تا به تو داده شود. کسی که ایمان دارد بذر خوب می‌کارد؛ البته در قسمت ایمان باید خدمت بلاعوض انجام داد وگرنه محصولی برداشت نخواهی کرد.

انسان باایمان، خداوند را درست قبول دارد، به او توکل می‌کند و می‌داند که یک حکمت و سیستمی وجود دارد؛ به همین دلیل در سلامتی، صلح، آرامش و امنیت زندگی می‌کند. انسان بی‌ایمان باوجوداینکه همه‌چیز در اختیار دارد؛ ولی در تردید به سر می‌برد و تکیه‌گاه و آرمانی ندارد. چنین انسانی می‌خواهد خود را با قرص درمان کند.

همه‌چیز در درون انسان است و افکار و اندیشه او مسائل را برایش به وجود می‌آورد. ما باید زاویه دید خود را تغییر داده و مسیری که بارها رفته و نتیجه نگرفتیم را عوض کنیم. همچنین برای سیستمی که به ما خدمت کرده است قدم مثبت برداریم و جبران کنیم. گاهی اوقات علاوه بر اینکه خدمت نمی‌کنیم مانع خدمت کردن دیگران هم می‌شویم.

انسان هر آنچه در درون خود دارد، می‌تواند به دیگران بدهد. ابتدا باید خودمان گرما داشته باشیم تا بتوانیم به دیگران گرما برسانیم. وقتی می‌خواهیم به فردی حرف نیشدار بزنیم و او را ناراحت کنیم، ابتدا باید در ما تخریب ایجاد شود و فشارها را تحمل کنیم. هیچ‌وقت تعلل نکنیم تا سالم و پولدار شویم و بعد به دیگران کمک کنیم. ما باید هستی را ذره‌ذره درک کرده و سعی کنیم در خوبی کردن به دیگران از همه سبقت بگیریم.

انسان به رب خود ناسپاس است، مگر آن‌هایی که ایمان دارند. ما باید بیشتر تفکر کرده و با عشق از مخلوقات خداوند تشکر کنیم. هر چه در صراط‌مستقیم حرکت کنیم حالمان خوش‌تر می‌شود.

منبع:
سی‌دی ایمان، مهندس حسین دژاکام

نویسنده: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر طلعت (لژیون شانزدهم)
رابط خبری: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر طلعت (لژیون شانزدهم)
ویرایش و ارسال: همسفر سعیده رهجوی راهنما همسفر نرگس (لژیون پانزدهم) دبیر دوم سایت
همسفران نمایندگی آکادمی