مشکل در زندگی و نبود کلیدی به نام علم

جلسه اول از دوره دوم سری کارگاه‌ آموزشی خصوصی همسفران آقا نمایندگی خواجو، با استادی همسفر مهدی، نگهبانی؛ همسفر عباس و دبیری؛ همسفر‌ فرزاد با دستور جلسه: "تحقیقات در کنگره۶۰، مقالات و کنفرانس‌ها" روز شنبه مورخ ۱۸بهمن‌ماه ۱۴۰۴ راس ساعت ۱۵:۳۰آغاز به‌کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

سلام، خوشحالم که بار دیگه تونستم در این جایگاه باشم و تشکر می‌کنم از تمام عزیزان که من را به عنوان استاد انتخاب کردند.

پیش از ورود به دستور جلسه، مایلم نکته‌ای را از حس و تجربه شخصی خودم بیان کنم.

منِ شخصی، پیش از ورود به کنگره ۶۰، واقعاً توان صحبت کردن نداشتم؛ نه اطلاعاتی داشتم، نه آگاهی، و نه حرفی که بتوانم آن را با دیگران در میان بگذارم. چیزی نبود که بخواهم درباره‌اش با چند نفر صحبت کنم. اما امروز خوشحالم که وارد کنگره شده‌ام و آموزش می‌گیرم؛ آموزش‌هایی که از طریق سی‌دی‌ها و صحبت‌های آقای مهندس در اختیار ما قرار می‌گیرد و به من این توانایی را داده است که دست‌کم چند کلمه، از برداشت و دیدگاه خودم، به عزیزان ارائه بدهم. این موضوع برای من بسیار ارزشمند و خوشحال‌کننده است.

نکته دیگری که دوست دارم به آن اشاره کنم، آموزشی است که در کنگره آموخته‌ام؛ اینکه اگر دیدیم کاری روی زمین مانده، فرقی نمی‌کند چه کاری باشد، وظیفه داریم برای انجام آن قدم برداریم. یکی از سخت‌ترین مسئولیت‌ها، نگهبانی نظم است؛ کاری که به‌سادگی نمی‌توان آن را به هر کسی سپرد. بدون اینکه قصد تعریف از خودم را داشته باشم، واقعاً علاقه داشتم بیشتر مواقع در بخش نگهبانی نظم خدمت کنم.

در شعبه شیخ بهائی، که حدود صد نفر از همسفران حضور داشتند و بسیاری با خودرو شخصی می‌آمدند، لازم بود فردی مسئولیت نظم و مراقبت از خودروها را بر عهده بگیرد. این وظیفه نگهبان نظم بود که شرایط را مدیریت کند و نظم را برقرار نگه دارد. من تلاش کردم در حد توانم این مسئولیت را انجام دهم و همان‌جا بود که آموزش واقعی برایم آغاز شد.

یکی دیگر از نکات مهمی که کنگره به من آموخته این است که اگر کسی هنگام صحبت دچار مکث، تپق یا اشتباه می‌شود، نباید سرزنش شود؛ بلکه باید تشویق شود. چرا که ما به کنگره آمده‌ایم تا از یکدیگر آموزش بگیریم. بارها دیده‌ایم که آقای مهندس یک مطلب را شاید در ده‌ها سی‌دی، با بیان‌ها و مثال‌های مختلف تکرار می‌کنند. این تکرار نه از سر بیهوده‌گویی، بلکه برای آموزش عمیق است.

خود آقای مهندس مثال نماز را می‌زنند؛ اینکه اگر قرار بود فقط هفته‌ای یک‌بار نماز بخوانیم، به آن اثر و عمق نمی‌رسیدیم. تکرار است که باعث آموزش، پیشرفت و نهادینه شدن مفاهیم می‌شود.

خدا را شکر می‌کنم که چنین بستری فراهم شده و انسانی مثل من این فرصت را پیدا کرده که بنشیند، آموزش بگیرد و رشد کند.

دستور جلسه این هفته درباره تحقیقات و مقالاتی است که کنگره ۶۰ ارائه داده است.

در ابتدای این مقاله، آقای مهندس می‌فرمایند:

«علم پیچیده نیست، اما هر چیزی کلید دارد.»

من در زندگی شخصی خودم به این نتیجه رسیده‌ام که هر مشکلی که برایم پیش آمده، به دلیل نداشتن علم آن موضوع بوده است. اگر در هر زمینه‌ای از خرید یک وسیله ساده گرفته تا تصمیم‌های مهم زندگی

اطلاعات و راهنمایی درست داشته باشیم، قطعاً نتیجه بهتری می‌گیریم و کمتر دچار خطا می‌شویم.

آقای مهندس این کلیدها را پیدا کرده‌اند و با زبانی ساده و قابل فهم، بدون هیچ تفاوتی میان انسان‌ها، آن‌ها را در اختیار همه قرار داده‌اند. یکی از آموزش‌های مهم این است که اگر چیزی یاد گرفتی، آن را فقط برای خودت نگه ندار. وقتی آموزش را ارائه می‌دهی، هم ظرف وجودی خودت پر می‌شود و هم از دیگران یاد می‌گیری. این تبادل، در جمع اتفاق می‌افتد و بسیار سازنده است.

ایشان علم را به سه بخش تقسیم می‌کنند که یکی از آن‌ها تحقیق است؛ یعنی جست‌وجو، مطالعه، پرسش، و صرف زمان. تحقیق آسان نیست و نیاز به صبر و پیگیری دارد. بعد از تحقیق، باید نتیجه آن به‌صورت مکتوب (مقاله) ارائه شود و سپس در قالب کنفرانس مطرح گردد؛ یعنی در جمعی علمی، با استدلال درست، ارائه شود.

تمام این مراحل نشان می‌دهد که علمی که کنگره ۶۰ ارائه می‌دهد، حاصل سال‌ها تفکر، تحقیق و تجربه است؛ و ما امروز از ثمره آن بهره‌مند می‌شویم.

در پایان، از همه عزیزانی که به صحبت‌های من گوش دادند صمیمانه تشکر می‌کنم.

تهیه، تنظیم:همسفر فرزاد لژیون دوم 

گروه سایت همسفران آقا نمایندگی خواجو