روزه‌داری، تمرینی عملی برای کنترل خواسته‌های نفسِ امّاره است

ماه رمضان، فرصتی الهی برای بازنگری در رفتار، اندیشه و شیوهٔ زندگی انسان است.
این ماه، انسان را از روزمرگی فاصله می‌دهد و او را به تفکر، صبر و نظم دعوت می‌کند. رمضان تنها ماه امساک از خوردن و آشامیدن نیست؛ بلکه مدرسه‌ای برای خودسازی و تربیت نفس است؛ مدرسه‌ای که هدف آن، رسیدن به تعادل و آرامش درونی است.
در کنگره‌۶۰ نیز، درمان اعتیاد به‌معنای صرفاً قطع مصرف مواد نیست؛ بلکه فرآیندی آموزشی و تدریجی برای بازسازی جسم، روان و جهان‌بینی انسان است. همین نگاه عمیق و ساختاری، نقطهٔ اتصال کنگره‌۶۰ با فلسفهٔ ماه رمضان به‌شمار می‌آید. هر دو مسیر، انسان را از بی‌نظمی به نظم و از ناآگاهی به دانایی هدایت می‌کنند.
روزه‌داری، تمرینی عملی برای کنترل خواسته‌های نفسِ امّاره است. انسان روزه‌دار می‌آموزد که می‌تواند نیازهای طبیعی خود را مدیریت کند و اسیر تمایلات آنی نشود. این آموزش، شباهت زیادی با مسیر سفر اول در کنگره‌۶۰ دارد؛ جایی که مسافر می‌آموزد با برنامه، صبر و آموزش، به‌تدریج به تعادل نزدیک شود و از رفتارهای تخریبی فاصله بگیرد.
یکی از مهم‌ترین پیام‌های رمضان، اصل صبر و حرکت پله‌پله است. هیچ تغییری به‌صورت ناگهانی و بدون گذر زمان شکل نمی‌گیرد. همان‌طور که روزه‌دار از اذان صبح تا اذان مغرب مسیر خودداری را طی می‌کند، مسافر نیز با گذر از پله‌های درمان، به رهایی می‌رسد. این نگاه، انسان را از عجله و ناامیدی دور می‌کند و او را به استمرار در مسیر تشویق می‌نماید.
رمضان همچنین انسان را به همدلی، محبت و توجه به دیگران دعوت می‌کند. گرسنگی آگاهانه، باعث درک بهتر رنج دیگران می‌شود و دل انسان را نرم می‌سازد. در کنگره‌۶۰ نیز اصل محبت و خدمت جایگاه ویژه‌ای دارد. وقتی انسان از خودمحوری فاصله می‌گیرد و در مسیر خدمت قدم برمی‌دارد، درمان او عمیق‌تر و ماندگارتر می‌شود.
از سوی دیگر، رمضان یادآور این حقیقت است که پس از هر سختی، آسانی وجود دارد. ساعات طولانی روزه، با لحظهٔ افطار به آرامش می‌رسد و این پیام را منتقل می‌کند که صبر، بی‌پاسخ نمی‌ماند. کنگره‌۶۰ نیز همین امید را به مسافر می‌دهد؛ اینکه اگر آموزش، نظم و حرکت صحیح ادامه داشته باشد، رهایی و تعادل حتمی خواهد بود.
در کنگره‌۶۰، جهان‌بینی نقش اساسی در درمان دارد و ماه رمضان فرصتی ارزشمند برای تقویت این بخش است. انسان در این ماه فرصت می‌یابد نگاه خود را به زندگی، مشکلات و مسئولیت‌هایش اصلاح کند و با دیدی آگاهانه‌تر، مسیر آینده را انتخاب نماید.
در نهایت می‌توان گفت ماه رمضان و کنگره‌۶۰، هر دو مسیرهایی برای انسان‌سازی هستند؛ مسیرهایی که با آموزش، صبر، نظم و محبت، انسان را از تاریکی‌ها عبور داده و به نور تعادل و آرامش می‌رسانند. اگر آموزه‌های رمضان در کنار آموزش‌های کنگره‌۶۰ به‌درستی در زندگی جاری شوند، نتیجهٔ آن رشد فردی، آرامش درونی و رسیدن به تعادل پایدار خواهد بود؛ تعادلی که هدف نهایی درمان و رهایی در کنگره‌۶۰ است.

منابع:
کتاب عبور از منطقهٔ ۶۰ درجه زیر صفر
جزوات آموزشی کنگره‌۶۰ (مباحث جهان‌بینی، صبر و درمان پله‌پله)
سی‌دی‌های آموزشی کنگره‌۶۰، به‌ویژه مباحث مربوط به نظم، اختیار و تعادل
قرآن کریم، سورهٔ بقره، آیات ۱۸۳ تا ۱۸۵

نویسنده: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون دوم)
ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بروجرد