قدر‌دانی از لحظه ها

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان عزیز، زهرا هستم، همسفر.
پیش از هر چیز از صمیم قلب از خانم پریسای نازنین تشکر می‌کنم. بسیار خوشحالم و خدا را شاکرم که بار دیگر فرصت حضور در کنگره و خدمت و آموزش برایم فراهم شد.

موضوع جلسه‌ی امروز، وادی سیزدهم است؛ وادی‌ای با عنوانِ «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است». به باور من این وادی، یکی از زیباترین و امیدبخش‌ترین وادی‌ها در مسیر زندگی ماست. پیامی روشن دارد: هیچ پایانی، پایان مطلق نیست؛ در پس هر تاریکی، نوری هست و پس از هر شب سیاهی، سپیده‌ای در راه است.
این وادی به ما یادآوری می‌کند که وقتی وارد مسیر کنگره شدیم، باید امیدوار بمانیم و با ایمان به فردا، در مسیر روشن حرکت کنیم. آقای مهندس در طول دوازده وادیِ پیشین به ما آموختند که بیندیشیم، عمل کنیم و از ضد ارزش‌ها فاصله بگیریم. و حالا در وادی سیزدهم، مسیر را آشکارتر می‌بینیم: راه پیشِ روی ماست، تصمیم با ماست. اختیار به ما داده شده تا با انتخاب درست، به آرامش، صلح و آسایش واقعی برسیم.
وقتی انسان به این آرامش دست می‌یابد، درمی‌یابد که هیچ نقطه‌ای پایان نیست؛ بلکه هر نقطه، آغاز فصلی تازه است. در کنگره شصت نیز همین معنا جریان دارد. آقای مهندس همیشه تأکید می‌کنند که پس از رسیدن به رهایی نباید مسیر را رها کرد، بلکه باید خدمتی تازه را در خطی دیگر آغاز نمود. این پیوستگی، ما را به سوی صراط مستقیم رهنمون می‌کند.
آقای مهندس در این وادی از «قلم» نیز سخن می‌گویند؛ از ابزاری که خداوند به آن سوگند خورده است. قلم نماد ماندگاری و حرکت است؛ هر آن‌کس که اندیشه‌هایش را به نوشتار درآورد، جاودانه می‌شود، و آن‌که ننویسد، گویی از یاد رفته است.
در این وادی سه واژه‌ی کلیدی نیز خودنمایی می‌کنند: تغییر، تبدیل و ترخیص.
تغییر یعنی هر تازه‌وارد، چه همسفر چه مسافر، باید دگرگونی را از درون آغاز کند. سپس در فرآیند تبدیل، همچون کرم ابریشمی که پیله‌اش را می‌شکافد، به پروانه‌ای رها بدل می‌شود و می‌تواند در مسیر صراط مستقیم پرواز کند.
این وادی همچنین تأکید دارد که قدر لحظه‌هایمان را بدانیم؛ در لحظه زندگی کنیم و از هر دم حیات لذت ببریم. غم گذشته را بر دوش نکشیم؛ قدرت،‌ ایمان و رشد در همین لحظه است.
در پایان، از همه عزیزانی که در این شعبه خدمت کرده‌اند، به‌ویژه خانم مهدیه گرامی، سپاسگزارم. ایشان مصداق واقعیِ این جمله‌اند که «پایان هر نقطه، سرآغاز خط دیگری است»؛ هرچند اکنون در میان ما نیستند، اما خدمت‌شان در بیرون از کنگره همچنان جاری است.
از خداوند مهربان شاکرم که راه کنگره را پیش پای من نهاد.
سپاسگزارم 🌷

تایپ:همسفر راضیه

ارسال:مرزبان خبری همسفر مریم
همسفران نمایندگی دلیجان