خدمت صادقانه و عاشقانه

مبحث کمک متقابل بین کنگره و من، مانند بسیاری از مفاهیم دیگر بر پایه یک مثلث استوار است: یک ضلع کمک کنگره به من؛ ضلع دیگر کمک من به کنگره و قاعده این مثلث عمل کمک کردن است. این اصل تنها به کنگره محدود نمی‌شود، بلکه در هر ساختار و جایگاهی برقرار است؛ از رابطه من و همسرم یا من و فرزندانم گرفته تا سطوح دیگر. در تمام ساختارها هر دو طرف در برابر هم مسئول هستند؛ حتی یک انسان در برابر خداوند مسئول است و خداوند نیز در برابر مخلوقش مسئولیت دارد. این مسئولیت همواره دوطرفه است.

استاد سردار در مبحث «نیروهای از دست رفته» می‌فرمایند که نیروهای تخریبی ناشی از مصرف مواد مخدر، دو نیروی اصلی را از انسان سلب می‌کنند: یکی نیروی عقل و دیگری نیروی جسم. این تخریب باعث می‌شود که عمر افراد مصرف‌کننده حدود ۳۰ درصد کوتاه‌تر از سایرین باشد که دلیل آن مصرف مواد، بی‌خوابی، کم‌غذایی و مشکلات متعدد دیگر است. دومین تخریب اعتیاد زایل شدن عقل است. برای مثال بسیاری از کارتن‌خواب‌ها دارای تحصیلات عالی و دانشگاهی هستند؛ اما در اثر مصرف مواد مخدر، روان فرد از او گرفته می‌شود.

در هر ساختاری نوعی دادوستد وجود دارد؛ چیزی می‌دهی و چیزی می‌گیری. مثلاً فردی که وارد سیستم کنگره می‌شود، مواد مخدر و گفتار تکراری را از او می‌گیرند و به او سخن گفتن لغتی و صحیح را می‌آموزند. اولین چیزی که کنگره به شخص بازمی‌گرداند عقل از دست رفته و فیزیک سالم اوست. فرد روزبه‌روز سرحال‌تر، آرام‌تر و دارای رفتاری بهتر می‌شود؛ برخورد او با اطرافیانش تغییر می‌کند و از کلمات مناسب استفاده می‌کند. احترام او نسبت به افرادی که در کنگره هستند افزایش می‌یابد؛ چرا که در کنگره آرامش را تجربه می‌کند.

در اینجا یاد می‌گیریم که انسان دارای قدرت سازندگی است. او می‌تواند ابتدا خودش را بسازد و سپس به کسانی که راهشان را گم کرده‌اند کمک کند؛ اما در این مسیر نباید عجله داشت. کسی که در مسیر ارزش‌ها قرار می‌گیرد، دیر یا زود مورد حمایت خداوند قرار خواهد گرفت و اگر در مسیر صراط مستقیم باشیم کم‌کم مشکلاتمان حل خواهد شد. اگر در کنگره خدمتی انجام می‌دهیم، این کار نشأت گرفته از عشق و محبتی است که در کنگره وجود دارد؛ زیرا ما در کنگره آموزش دیده‌ایم تا به هم‌نوع خود عشق بورزیم و کمک کنیم. همه ما در کنگره با هم برابر هستیم.

از زاویه‌ای دیگر که نگاه می‌کنیم، اعضای کنگره۶۰ به دوستان ما تبدیل می‌شوند؛ دوستانی که از شادی ما شاد می‌شوند و تمام و کمال، فقط و فقط موفقیت ما را می‌خواهند. چنین دوستانی را در کجا و چگونه می‌توان پیدا کرد؟ دوستانی که تک‌تک آن‌ها در رهایی و موفقیت من و ما نقش داشتند و یاری رساندند. در کنار هم ورزش می‌کنیم و از با هم بودن لذت می‌بریم. آیا تا به حال فکر کرده‌ایم که بدون دوستان کنگره‌ای چه حالی پیدا می‌کنیم؟ حتی تصورش هم سخت است.

اگر می‌گوییم که «ابر و باد و مه و خورشید و فلک در کارند تا تو نانی به کف آری و به غفلت نخوری»، این تعبیر را می‌توان به‌درستی در مورد درمان اعتیاد و رسیدن به رهایی نیز به کار برد. به‌جا است که بگوییم در کنگره۶۰ همه و همه با تمام امکانات مادی و معنوی دست به دست هم می‌دهند تا تنها یک نفر از دام اعتیاد رها شود. وقتی عمیق‌تر فکر می‌کنیم، می‌بینیم که بیان و به تصویر کشیدن این موضوعات و نوشتن در مورد آن بسیار دشوار است؛ مسئله آن‌قدر بزرگ و عظیم است که حقیقتاً نمی‌توان آن را به طور کامل بیان کرد.

کمک علمی کنگره به ما برای شناخت اعتیاد و درمان آن، قابل اندازه‌گیری و سنجش نیست. این علم و دانش ناب و دست اول، این دانشی که از هستی و نیستی سرچشمه گرفته و انسان‌های بسیاری در تولید و انتقال آن تا رسیدن به دست من و شما نقش داشته‌اند به چه بهایی قابل تهیه است؟ با چه بهایی می‌توان به دانش کنگره۶۰ در زمینه‌های جهان‌بینی، خودشناسی و انسان‌شناسی دست یافت؟ با چه بهایی می‌توان کمک معنوی کنگره۶۰ را فراهم کرد؟ با چه بهایی می‌توان تشویق‌ها، دست زدن‌ها و محبت بچه‌های کنگره۶۰ را تهیه کرد؟ با چه بهایی می‌توان انرژی، خلوص نیت و تفکر مثبت کنگره۶۰ را محیا ساخت؟ اصلاً آیا می‌توان آن را مهیا کرد تا بعد به بهای آن رسید؟

آیا تا به حال فکر کرده‌ایم که مسئولیت اداره و هدایت کنگره۶۰ بر عهده چه کسی است؟ کسی که وقت و زندگی‌اش را صرف رهایی ما و دیگران از دام اعتیاد کرده است؛ زندگی‌اش صرف رساندن پیام رهایی با روش و متد صحیح به جهانیان شده است تا ثابت کند اعتیاد درمان دارد، آن هم درمانی قطعی. او کسی است که توانست متد پیشرفته DST را برای درمان اعتیاد کشف کند و داروی OT را به‌عنوان کامل‌ترین و سالم‌ترین داروی درمان اعتیاد به جهانیان معرفی نماید.

جالب است بدانید که اگر قرار باشد هزینه رهایی و درمان اعتیاد تنها یک نفر در کنگره۶۰ محاسبه شود، به رقمی در حدود ۵۰ میلیون می‌رسیم و این رقم تمام عوامل دخیل در درمان را دربرنمی‌گیرد. حال در مقابل این فهرست طولانی از کمک‌ها، سهم من و ما چیست؟ اولین و مهم‌ترین خدمت ما به کنگره، قدردان و سپاسگزار حقیقی از کمک‌های صورت‌ گرفته است. ما باید این کمک‌ها و انرژی صرف شده را درک کرده و اهمیت آن را بدانیم.

وظیفه ما این است که در راه مستقیم حرکت کنیم و اجازه ندهیم این نیروها هدر روند؛ باید برای کنگره۶۰ یک عضو، مسافر و همسفر خوب باشیم تا کمک‌ها مؤثر واقع شده و به رهایی برسیم. در ادامه باید در جهت رسیدن به جایگاه‌های خدمتی مانند دبیری، نگهبانی، مرزبانی و راهنمایی تلاش کنیم و به گونه‌ای عمل نماییم که کنگره۶۰ از ما خشنود باشد.

احترام به جایگاههای خدمتی کنگره۶۰ از دیده‌بانان، ایجنت‌ها، مرزبانان، راهنمایان و گوش دادن به سخنان آن‌ها از اصول مهم خدمت است. پیش از هر خدمت دیگری وظیفه داریم که برای کنگره دردسر ایجاد نکنیم و حرمت‌ها را اجرا کنیم. برای مثال مسافر یا همسفری که با پارک نابجای خودرو مشکل ایجاد می‌کند یا حرمت‌ها را رعایت نمی‌کند نمی‌تواند مدعی خدمتگزاری باشد. کنگره۶۰ یک نهاد مردمی، غیردولتی و بدون بودجه سازمانی است. بودجه آن از طریق قانون یازدهم یا سبد در جلسات و کمک‌های مالی ما تأمین می‌شود که چرخ کنگره را می‌چرخاند. این سازمان پرسنل حقوق‌بگیر ندارد و نیروهای آن ما و شما هستیم.

بسیاری از رهاشدگان تا جایی که در توانشان بوده، داوطلبانه کمک مالی کرده و به جایگاه‌های پرافتخاری چون دنور و پهلوانی رسیده‌اند؛ یا به جایگاه‌های خدمتی مانند راهنمایی، مرزبانی و دیده‌بانی دست یافته و با تمام وجود در خدمت کنگره بوده‌اند. این افراد با طی صدها هزار کیلومتر و تلاش بی‌وقفه برای شکل‌گیری نمایندگی‌ها در شهرهای مختلف عاشقانه خدمت می‌کنند. با این حال باید یادآوری کنیم که چرخ کنگره۶۰ هرگز از حرکت باز نخواهد ایستاد. اگر ما خدمت نکنیم، دیگرانی خواهند آمد و راه را ادامه خواهند داد. نباید فکر کنیم که با خدمت کردن، بر کنگره منت می‌گذاریم. حتی آقای مهندس بنیان کنگره۶۰ می‌گویند که به کنگره بدهکارند. ما نیز نه تنها طلبکار نیستیم، بلکه بسیار بدهکاریم.

چه نیرویی جز قدرت مطلق بر ما منت گذاشته و لیاقت خدمت کردن را عطا کرده است؛ زیرا نتیجه خدمت چندین برابر به خود ما بازمی‌گردد و این ما هستیم که سود می‌بریم. خدمت قبل از هر چیز کمکی برای خودمان است. استاد سردار در کتاب «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» می‌فرمایند: باید بدانید که ما همه برای خدمت و آموزش پا به حیات نهاده‌ایم.

ابتدا آموزش سپس خدمت درست و برای این راه بسیار وقت لازم دارد؛ باید سپاسگزار و شکرگزار باشیم که پس از زمان طولانی و تلاش، به جایگاه خدمت رسیده‌ایم. نباید از احدی به خاطر خدمت طلبکار باشیم؛ زیرا اگر اجازه خدمت نبود نمی‌توانستیم کوچک‌ترین قدمی برداریم. کنگره۶۰ از بدو تأسیس تاکنون هیچ‌گاه دچار مشکل مالی نشده و همیشه نیروهای کافی در اختیار داشته است؛ بنابراین باید شکرگزار خداوند باشیم که این لیاقت را به ما هم عنایت کرده است.

منابع: سی‌دی کمک کنگره به من، کمک من به کنگره و سخنان دیده‌بان تحقیقات مسافر علی
نویسنده و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر زینب (لژیون سوم) دبیر سایت
همسفران نمایندگی دلیجان