.jpg)
سلام دوستان اکبر هستم یک مسافر
برداشت من از سیدی «عشق» از جناب مهندس دژاکام
سیدی «عشق» نگاهی عمیق و متفاوت به یکی از بنیادیترین مفاهیم انسانی دارد؛ مفهومی که در ادبیات، عرفان، هنر و حتی زندگی روزمره ما جاری است.
جناب مهندس دژاکام عشق را نه فقط یک احساس، بلکه یک مسیر، یک حرکت و یک سرمایه الهی معرفی میکند.
عشق؛ مایه حیات و سرچشمه حرکت انسانها
عشق چیزی فراتر از تعریفهای معمول است. نمیتوان آن را در قالب واژهها محدود کرد، چون خودش سرچشمه واژههاست. عشق مثل آتش برای انسان یخزده یا آب خنک برای فردی تشنه در بیابان است؛ یعنی حیاتی، ضروری و نجاتبخش.
سه پایه عشق: سایه، جاذبه و حس
- سایه یعنی وجود داشتن یک چیز برای عاشق شدن؛ نمیتوان عاشق چیزی شد که نیست.
- جاذبه یعنی زیباییها، رنگها، بوها و ویژگیهایی که ما را جذب میکنند.
- حس یعنی توانایی دریافت و درک ما از جهان اطراف.
اما مشکل امروز بشر این است که فقط روی «سایه» تمرکز کرده؛ یعنی ظاهر را با جراحی و آرایش تغییر میدهد، ولی از پالایش «جاذبه» و «حس» غافل مانده.
اگر وجود انسان پر از نفرت، دروغ و حسادت باشد، عشق در او خفه میشود.
عشق یعنی پالایش درونی
برای رسیدن به عشق واقعی، باید هر سه عنصر وجود، جاذبه و حس را تصفیه کرد. این یعنی هم به جسم خود برسیم (بهداشت و ورزش)، هم به زبان و رفتارمان توجه کنیم، و هم گیرندگیمان را اصلاح کنیم؛ مثل پیامبری که در میان پلیدی و بد گویی ، زیبایی دندانهای سگ مرده را میبیند.
عشق الهی؛ سرمایهای که با بخشش زیاد میشود
عشق واقعی معامله نیست. نباید از خدا یا انسان توقع داشته باشیم. کسی که میبخشد، باید بدون انتظار ببخشد. عشق، تنها سرمایهای است که با بخشیدن، بیشتر میشود. همه چیز در دنیا تغییر میکند، اما عشق و محبت باقی میماند.
حرکت در صراط مستقیم؛ رسیدن به آرامش و بهشت زمینی
اگر انسان در مسیر درست حرکت کند، خداوند قدمهایش را به گلستان تبدیل میکند. کسی که در مسیر عشق و محبت باشد، بهشت را در همین دنیا تجربه میکند؛ تاریکی و ظلمت برایش بیمعنا میشود.
این سیدی به من یادآوری میکند که عشق فقط یک احساس نیست، بلکه یک راه است؛ راهی به سوی پالایش، بخشش، آرامش و در نهایت، رسیدن به حقیقت و توحید.
امیدوارم این برداشت، چراغی باشد برای درک بهتر این مفهوم عمیق و الهی.
تنظیم:خدمتگزاران سایت نمایندگی شهرری
- تعداد بازدید از این مطلب :
855