جایگاه انسان‌های قدردان در بهشت است

مشارکت همسفر اعظم:

"شکر نعمت، نعمتت افزون کند
کفر، نعمت از کفت بیرون کند"

برای تشکر از خداوند باید شکرگزار و قدردان نعمت‌هایی باشیم که در اختیار ما قرار داده است، همان‌طور که قدرشناسی باعث وفور نعمت می‌شود، ناسپاسی سبب سلب نعمت‌ از ما خواهد شد.

در کنگره‌۶۰ می‌توانیم به صورت مادی و معنوی قدردانی کنیم در بخش مادی با خدمات مالی و در بخش معنوی با آموزش و کاربردی کردن این علم ناب امکان‌پذیر است و در ادامه می‌توانیم با قبولی در آزمون راهنمایی آموزه‌های خویش را به دیگران انتقال دهیم. خدمت کردن و احترام به قوانین و حرمت‌های کنگره از دیگر وظایف ما به شمار می‌رود، بنابراین باید تلاش کنیم همیشه در چهارچوب کنگره باشیم.

من باید بسنجم قبل از ورود به کنگره چه حالی داشتم و روزهایم چطور سپری می‌شد؟ در واقع به داشته‌هایم نگاه دیگری داشته باشم، با این‌که هنوز اذن ورود مسافرم صادر نشده؛ اما من با آموزش‌های کنگره در کنار همسرم حال خوب و آرامش بدست آوردم با این اوصاف چگونه باید از کنگره۶۰ قدردانی کنم؟

طبق رسم کنگره از انسان‌هایی که به ما خدمت کردند به صورت زبانی، قلبی و عملی تشکر می‌کنیم، بنابراین ابتدا قدردان آقای مهندس و خانواده محترم ایشان هستم که چنین بستر آموزشی را برای همسفران و مسافران فراهم کردند و در ادامه از کلیه مسئولین و راهنمایان عزیز سپاسگزارم که زحمات بسیاری را برای رهایی ما متحمل می‌شوند، امیدواریم خداوند به همه ما توفیق دهد تا بتوانیم تشکر و قدردانی از خدمتگزاران کنگره ۶۰ را بیاموزیم و عمل کنیم، من نیز بایستی در حد توان خود در هر جایگاهی خدمت کنم و تفاوتی ندارد که آن جایگاه آبدارخانه یا چیدن صندلی‌ها باشد.

عبادت به جز خدمت خلق نیست
به تسبیح و سجاده و دلق نیست.

مشارکت همسفر حلوه:

انسان از بدو تولد بسیاری از توانایی‌های خود مانند نشستن، راه رفتن، صحبت کردن، غذا خوردن، دوست داشتن و موارد دیگر را به صورت غریزی می‌آموزد؛ اما در این مسیر پدر و مادر اولین افراد برای هر انسانی در سیر تکاملی او هستند، عمدتاً انسان‌ها هرگز پدر و مادر خود را فراموش نکرده و عمیقاً آن‌ها را در قلب خود دوست دارند و به صورت ذاتی جلب رضایت آن‌ها باعث خوشنودی نیز می‌شود.

هر چه بر سن انسان افزوده می‌شود بیشتر قدردان و سپاسگزار آن‌ها خواهد بود، چراکه آن‌ها اولین و آخرین افراد یاری‌رسان انسان باقی می‌مانند هر چند که در این بین افراد بسیاری به یاری ما می‌آیند؛ اما با پدر و مادر و اعضای خانواده معمولاً بیشتر پیوند محبت برقرار می‌شود، البته در مسیر حیات انسان پیوندهای متعدد دیگری نیز برقرار است.

با توجه به حیات فیزیکی انسان قواعدی متناسب با این حیات بر روابط او حاکم می‌شود که قاعده مادیات نقش اصلی را ایفا می‌کند، برقراری روابط در خانواده بر مبنای یادگیری از مادیات پیروی می‌کند؛ اما با قرارگیری من در کنگره تمام این قواعد از هم گسیخت و قاعده‌ای بر پایه عشق و از جنس پیوند محبت خداوند استوار گردید که تمام قوانین آن و خدماتی که ارائه می‌شوند از کمیاب‌ترین و ناب‌ترین دانش‌های مورد نیاز بشر است و با شیوه‌ای به دور از هرگونه قاعده مادی ارائه می‌شود، چگونه می‌توان قدران این ساختار نبود؟

اگر دیدگاه درستی به این ساختار داشته باشیم به صورت ناخودآگاه همان پیوندی که بین فرزند و والد برقرار می‌شود از جنس همان پیوند بین ما و کنگره نیز شکل می‌گیرد و سه ضلع مثلث قدردانی با ستونی بسیار مستحکم یعنی در ذهن، کلام و عمل تشکیل می‌شود. چگونه در ذهن و بهتر بگویم از درون و صور پنهان قدردان کنگره باشیم، زمانی‌که صحبت از درون می‌شود باور و ایمان حرف اول را می‌زند. باید به مبدأ، مسیر و مقصد (هدف) ایمان داشته باشیم، حال چگونه؟ در کنگره مبدأ را می‌توان بنیان کنگره که آقای مهندس هستند پنداشت و مسیر را تمام انسان‌هایی که از بند جهل و اعتیاد رها شدند دانست و در ادامه مقصد را که برای هر شخص متفاوت می‌باشد در نظر گرفت به‌ طور کلی رشد و تعالی انسانی، مقصد مشترک بین تمامی آن‌ها است.

انسان‌ها در فطرت خود هر آنچه که او را به آفریدگارش نزدیک کند ارزشمند می‌داند، پس با این ذهنیت می‌توان قدردان کنگره بود؛ اما در کلام چگونه قدردان باشیم؟ کلام یکی از ابزارهای تبدیل صورپنهان به صور آشکار و همچنین برقراری ارتباط است. حال چگونه ذهنیت پاکی که از کنگره در ذهن ساخته‌ایم را به همان درستی در کلام جاری کنیم و به محیط اطراف خود انتقال دهیم؟ این کلام باید عاری از سخنی باشد که چه سهواً و چه عمداً خلاف قوانین و حرمت‌های جاری کنگره است و در جهت خیر و رشد انسان‌ها و کنگره عنوان شود و کوچکترین آسیبی به ساختار وارد نکند، حال در عمل چگونه قدردان کنگره باشم؟ تعداد کثیری از ما روزها، ماه‌ها و حتی سال‌ها در حال رفت و آمد در مسیر کنگره هستیم اگر همان ضلع اول را به درستی ساخته باشیم، قدم‌هایی که در این مسیر با این ذهنیت برمی‌داریم قطعاً سازنده خواهد بود.

ما هرگز نمی‌خواهیم و دوست نداریم کوچکترین گزندی به ساختار خانواده ما وارد شود و کنگره هم از جنس همین ساختار است، بنابراین اجازه وارد کردن هیچ‌گونه گزندی را نخواهیم داد و دائماً و در تمام مراحل زندگی خود برای پیشرفت این ساختار تلاش می‌کنیم و تا جایی که امکانش باشد، خدمت خواهیم کرد بدون در نظر گرفتن این‌‌که من در این ساختار عظیم کجا قرار گرفته باشم و هدف فقط کمک‌رسانی و خدمت است، اگر با این هدف قدم برداریم مطمئناً به مرکز این دایره نزدیک و نزدیکتر خواهیم شد و در نهایت با طی این مسیر، درست‌ترین و دقیق‌ترین قدردانی را در برابر کنگره انجام خواهیم داد.

مشارکت همسفر فریبا:

قدردانی به معنای تشکر و سپاسگزاری است که بایستی در گفتار، پندار و کردار ما آشکار باشد. در سوره حمد می‌خوانیم؛ اَلحَمدُلِلّه رَبَّ‌العالَمین و از خداوند که رب عالمیان است بابت نعمت‌هایی که در اختیار ما گذاشته سپاسگزاری می‌کنیم. اکنون من باید با مروری به قبل از ورودم به کنگره بسنجم که کنگره چه خدماتی برای من فریبا داشته؟

کنگره به من شخصیت، ارزش، انسانیت، امیدواری، لذت از زندگی سالم، نظم و انضباط، حال خوش و آرامش داد و با کاربردی کردن آموزش‌های آن توانستم جسم و روان خود را درمان کنم. زندگی آشفته من تغییر کرد و روی آسایش و آرامش را دید، اکنون چگونه باید قدردان کنگره۶۰ باشم؟ بالاترین تشکر و قدردانی در کنگره خدمت کردن مالی، جانی و علمی است که باید در حد توان خود انجام دهم، همان‌طور که راهنمایان و خدمتگزاران کنگره من را به حال خوش رساندند، من نیز باید تلاش کنم که با خدمت قدری از زحمات اعضای کنگره را جبران کنم و در حد توان حال خوش را برای آنان رقم بزنم.

طبق فرمایش آقای مهندس؛ دیگران کاشتند و ما خوردیم، ما بکاریم تا دیگران بخورند، با عضویت در لژیون سردار قدردانی می‌کنیم، البته ما به تجربه می‌دانیم که هر خدمتی در کنگره چه مادی و چه معنوی انجام دهیم، صد‌ها برابر آن به خود برمی‌گردد، همچنین در مقابل اگر قدردان افرادی که خدمت کردند تا من به حال خوش برسم، نباشم قطعاً در ادامه نعمت از من گرفته و حالم خراب می‌شود، زمانی‌که آقای مهندس به من اجازه دادند در لژیون تغذیه سالم خدمت کنم حال دلم عالی شد و از زندگی لذت مضاعفی بردم و به لطف خداوند و تدبیر آقای مهندس با انجام خدمات مالی در لژیون سردار متوجه شدم که حال خوش صرفاً فقط با آموزش گرفتن نیست، بلکه به عمل درآوردن آموزش‌ها است که ما را به نهایت حال خوش می‌رساند.

من در کنگره آموختم که برای تشکر و قدردانی از خالق خود باید شکرگزار مخلوقات هستی باشم همانطور که امیرالمومنین نیز می‌فرمایند: لَم یَشکُرُ المَخلوق لَم یَشکُر الخالق، اگر ذهن قدردانی کنیم درون و صور پنهان ما شور و شعفی پدیدار می‌شود که در صور آشکار می‌توانیم مشکلات را راحت‌تر بپذیریم و از گذرگاه‌های سخت عبور کنیم. طبق فرمایش بزرگان؛ انسان‌هایی که تشکر و قدردانی کنند در بهشت قرار می‌گیرند. امیدوارم من نیز بتوانم در این مسیر به خوبی حرکت کنم و فرمانبردار لایقی باشم و بتوانم با کمک‌های مادی و معنوی ادای دِین کنم هرچند که همیشه مدیون و بدهکار کنگره هستم، ان‌شاءالله که همگی طبق فرمایش آقای مهندس؛ با انجام خدمت شعاع اضافه کنیم و افرادی را که در تاریکی به سر می‌برند به نور برسانیم، در پایان از آقای مهندس، خانواده محترم ایشان و همچنین از دیده‌بانان، ایجنت، مرزبانان، راهنمایان کنگره‌۶۰ و تمام خدمتگزاران صدیق کنگره که برای مهار آتش اعتیاد و رهایی انسان‌ها از بند تاریکی‌ و ضدارزشی‌ها در تلاش هستند بسیار سپاسگزارم.

ویرایش؛ همسفر بهار رهجوی راهنما همسفر خدیجه (لژیون نوزدهم)
عکس؛ همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر سمانه (لژیون یکم)
ارسال؛ همسفر آرزو رهجوی راهنما همسفر زهرا (لژیون یازدهم)
نمایندگی همسفران سلمان فارسی