خلاصه سی‌دی هفته؛ علم و عمل

جلسه هفتم از دوره پنجاه و نهم به استادی و نگهبانی جناب مهندس دژاکام و دبیری همسفر حسنا در تاریخ ۱۴۰۳/۰۸/۰۱ راس ساعت ۸ صبح آغاز به کار کرد.
در این جلسه استاد درباره مطلبی مربوط به تاریخ ۱۳۸۸/۰۶/۰۶ صحبت کردند، تحت عنوان تطابق: انسان برای اینکه علم و عملش باهم تطابق داشته باشد، همیشه جویای مطالب و دروس غنی می‌باشد و این خوب است زیرا سفر معنای با ارزشی پیدا می‌کند. به همین جهت وادی‌ها با مضامین با ارزش مکتوب می‌شوند. اما وادی دوازدهم که می‌گوید در آخر امر، امر اول اجرا می‌شود، شاید یک جمله باشد اما تکلیف را روشن می‌کند. از گفتنی‌‎ها تا عمل کردن فاصله زیاد است.
در ادامه استاد فرمودند؛ که در اینجا تطبیق، به معنای تطابق دادن علم و عمل است. اگر انسان از چیزی که دارد استفاده نکند چه فایده‌‎ای دارد؟ علم و یا حتی باوری که به آن عمل نشود نیز فایده‎‌ای ندارد. فقط بلد بودن کافی نیست، بلکه باید از آن استفاده کرد. انسانی موفق است که علم و دانش و عملش با هم تطابق داشته باشد.
جستجوی دانش‎‌های مختلف زیباست و به سفرها و وادی‌ها معنا می‌‎دهد، اما این وادی دوازدهم است که می‎‌گوید در آخر امر، امر اول اجرا می‌شود و تکلیف را روشن می‎‌کند که تنها با عمل کردن به علم است که به نتیجه لازم می‎‌رسیم.
کسی که می‌خواهد کاری انجام دهد، یعنی فاعل، نقشه رسم شده را از روی کاغذ بیرون می‌‎آورد و به عمل در می‎‌آورد. یعنی کاری که می‎‌خواهد انجام دهد، باید فکر را به عمل تبدیل کند و این در هر کار بزرگ و کوچکی صدق می‎‌کند.
گاهی انسان از هر کاری یک مقدار زخمی می‌‎کند و نیمه کاره رها می‎‌کند که این موضوع فکر ما را مشغول نگه می‎‌دارد. باید ترتیبی دهیم که ذهنمان تمیز و آرام باشد و هر فکری به ذهن ما می‌رسد باید بلافاصله وارد عمل شویم و آن را انجام دهیم.
انسان همیشه مالک دانش‎ها و یافته‌‎هایش است، باید برای آنها ارزش قائل شود.
اگر برنامه‌‎ای داریم باید آن را کامل اجرا کنیم تا نتیجه دهد. گاهی اجرا می‎‌کنیم اما درست و کامل نیست. گاهی هم دانش و عمل در جهت منفی است، در این صورت تمام آوارش بر سر خودمان خراب می‎‌شود. باید بدانیم دانشی که کسب کرده‌‌‎ایم به درد بخورد. گاهی دانش کسب می‌‌‎شود، به عمل هم می‎‌‌‌‌رسد، اما فایده‎‌ای که ندارد هیچ، بلکه مخرب هم هست.
در این مسیر خیلی از سختی‎‌ها، مشکلات و چاله‎‌ها وجود دارند، اما از آنها بیرون آمده و قد راست می‎‌کنیم. بعضی اوقات به علت وجود نیروهای بازدارنده رسیدن به هدف سخت است. با این که کار بسیار است، اما قد‎م‎‌ها آهسته و محصول غنی خواهد بود. در مسیر مثبت با برداشتن هر قدم قامت انسان محکم‌‎تر و استوار‎تر می‌‎شود.
اگر ما به انسان ها کمک کنیم، مورد الهام مثبت قرار می ‌گیریم و هر قدر بیدار و هشیار باشیم در احیای کل جهان تاثیر خواهیم گذاشت.
نیروهای مثبت و منفی با هم تعامل دارند و این امر مهم است. تغییرات در هر مرحله وجود دارد اما بعضی اوقات ممکن است ناخرسندی همگان را بوجود بیاورد. مانند جنگ و زلزله، اما در نهایت به تعادل لازم خواهد رسید.
نتیجه کلی این که همیشه باید دانش به دست آورد و فکر و برنامه خود را به عمل تبدیل کرد.

تهیه و تایپ متن: مسافر محمدحسین

ویرایش‌و‌بارگزاری: مسافر صدرا