کتاب عشق

«یاد الله در هر جا، یاد خود از قطره به اقیانوس است.»

دستور جلسه هفته:

«وادی سوم (باید دانست؛ هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند.) و تاثیر آن‌روی من»

لژیون یکم، راهنما همسفر معصومه عزیز

------------------------------------

سلام دوستان زهرا هستم همسفر محمود

این وادی با کلمه باید شروع می‌شود؛ یعنی ما قطعا باید این را بدانیم که هیچ موجودی به اندازه‌ خود انسان راجع به خودش فکر نمی‌کند.

منِ زهرا در وادی سوم یاد گرفتم خود را ببینم و برای خودم ارزش قائل باشم، پس باید سعی کنم سطح توقع خودم را از دیگران کم کنم؛ اگر امروز درگیر مشکلات هستم، نباید از دیگران انتظار داشته باشم که بیایند مشکل من را حل کنند و نباید دیگران را هم مقصر مشکلات خود بدانم.

اگر غرق در تاریکی بودم، خودم باعث تاریکی دنیای خودم شدم! تنها خودم می‌توانم مشکلات زندگی‌ام را حل و مدیریت کنم؛ البته که کمک و همراهی خانواده هم در رهایی من و مسافرم سهیم است، در این مسیر باید به تلاش و توانایی خود ایمان داشته باشم و نیروهای مخرب و بازدارنده را شناسایی کنم، تا به آرامش برسم.

آقای مهندس فرمودند: ما به این دنیا آمده‌ایم که روش حل مشکلات را بیاموزیم، پس با تفکر، سعی، تلاش، صبوری و امیدواری برای پیدا کردن کلید مسائل کوشش کنیم.

از این‌که مشارکت را مطالعه کردید، بسیار سپاسگزارم.

لژیون دوم، راهنما همسفر فاطمه عزیز 

-------------------------------

سلام دوستان زهرا هستم همسفر علی‌اصغر           

وادی سوم در زندگی من خیلی تأثیرگذار بود؛ هر زمان که در زندگی‌ دچار مشکل می‌شدم، این سؤال را از خودم می‌پرسیدم: چرا من؟! با ورودم به کنگره متوجه شدم که این مشکلات، ریشه در گذشته من دارد، من با انجام کارهای ضد‌ارزشی باعث بروز این مشکلات شدم. کنگره به من آموخت؛ باید با آموزش جهان‌بینی و سی‌دی‌های آموزشی، نقاط ضعف خودم را برطرف کنم، از نظر مشورتی دیگران کمک بگیرم؛ اما تصمیم نهایی را خود بگیرم و با توکل به خدا مشکلات را یکی‌یکی حل کنم و بدانم این سختی‌ها برای ساخته‌شدن من هست.

نیروهای منفی و بازدارنده، دائم در حال القا و الهام پیام‌های خودشان هستند و من اگر شناخت کافی از خودم داشته باشم، می‌توانم در کنار پذیرفتن مسئولیت‌هایم تمام کارها را انجام بدهم و به خوبی از گذرگاه مشکلاتم عبور کنم.

باید یاد بگیرم که راجع به خودم درست فکر کنم تا در حل مشکلِ خودم اقدام کنم و این را بدانم اگر در صراط مستقیم حرکت نکنم، ضربه به خودم می‌زنم! مثل کسی که سر شاخه درختی نشسته و شاخه را می‌بُرَد!

وادی سوم به من آموزش می‌دهد که خودم، بالاترین نقش را در حل مشکلات دارم و هیچ کس بارِ مشکلاتم را به دوش نمی‌کشد؛ باید مسئولیت کارهای خودم را به عهده بگیرم و در حل مشکلاتم از کسی طلبکار نباشم! همه این مشکلات به خاطر عملکرد من در گذشته بوده و من نباید کسی را سرزنش کنم، یاد گرفتم که از نشستن و غصه خوردن نتیجه‌ای نمی‌گیرم، خودم باید حرکت کنم و با امید و توکل به خدای مهربان با تفکرِ درست و برنامه‌ریزی درست، تلاش و کوشش کنم و امیدم را از دست ندهم و بدانم مشکلات همیشه هست؛ اما باید یاد بگیرم که چه‌طور مسائل را حل کنم.

لژیون سوم، راهنما همسفر هما عزیز

------------------------

سلام دوستان طاهره هستم همسفر مهدی

 وادی سوم: هیچ‌کس به اندازه خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند، این موضوع در کنگره نیز کاربردی است، هیچ‌کس بیشتر از اعضای خود کنگره نمی‌تواند تفکر کند؛ هر چقدر دیگران ما را دوست داشته باشند؛ ولی خودشان را بیشتر می‌خواهند، پس فقط نباید از دیگران انتظار نداشته باشیم.

کاربردی کردن وادی سوم بطور مثال: متاسفانه افرادی بدون مشورت با جراحی اقدام به کاهش وزن می‌کنند، بنابراین باعث لخته شدن خون در بدن می‌شود که خود یک فاجعه است، آدمیزاد مجسمه و موم نیست! زیبایی به چه قیمتی؟! زیبایی به کلام است، به رفتار و عمل انسان است.

لژیون چهارم، راهنما همسفر شفیعه عزیز

------------------------------

سلام دوستان زهره هستم همسفر مجید 

زندگی و حیات همه ما انسان‌ها با فراز و نشیب‌های زیادی همراه هست؛ این سختی‌های زندگی باعث می‌شود که ما از مشکلات پند و عبرت بگیریم و در برابر مشکلات مقاوم‌تر و محکم‌تر باشیم.

وادی سوم به ما می‌آموزد؛ هیچ کسی به اندازه خود ما به فکر ما نیست و نباید نگاهِ دست یاری به اطرافیان داشته باشیم! باید روی خودمان حساب کنیم، روی پای خودمان بایستیم، با تفکر، تلاش و کوشش به مقصد می‌رسیم.

منِ همسفر قبل از آمدن به کنگره، برای حل مشکلات زندگی سفره دلم را پیش همه پهن می‌کردم و فکر می‌کردم راه حل مشکل من در دست دیگران هست! ولی سخت در اشتباه بودم! چون نه تنها گرهی از مشکلات باز نمی‌شد، بلکه پیچیده‌تر می‌شد و مورد نقد و بررسی دیگران قرارمی‌گرفتم، که بد از بدتر می‌شد،

خدا را شکر با ورود به کنگره و آموزش‌های خوب جهان‌بینی مهندس، استاد امین و راهنمای عزیزم خانم شفیعه که با صبوری و درایت مرا راهنمایی می‌کند، راه حل مشکلات را خودم پیدا می‌کنم و انتظار دلسوزی و ترحم از دیگران را ندارم،

لژیون پنجم، راهنما همسفر نرگس عزیز

----------------------------

سلام دوستان اکرم هستم همسفر علی

من با برداشت از این وادی یاد می‌گیرم که هیچ کس به اندازه خود ما به ما فکر نمی‌کند و بیشتر انسان‌ها، با کار کردن روی وادی‌ها فکر و اندیشه آن‌ها عوض می‌شود.

برای حل مشکلات در زندگی، بالاترین نقش بر عهده خود ما است؛ در کنگره اطلاعاتی را به‌ دست می‌آوریم که در زندگی کاربرد، دارد.

مثلا یاد می‌گیریم اگر دچار افسردگی یا هر بیماری روحی شدیم، چگونه با آن برخورد کنیم تا به آسایش و آرامش برسیم و کلید اصلی مسیر را پیدا کنیم؛ هیچ کس مسئول حل بحران‌های زندگی ما نیست جز خودمان، اگر دچار هر مشکلی می‌شویم، شاید در گذشته درست عمل نکرده‌ایم که حال با این مشکلات روبرو شده‌ایم و این اوضاع و احوال در اثر بذرهایی است که در گذشته کاشته‌ایم و حال می‌خواهیم برداشت کنیم؛ باید برای از میان برداشتن مشکلات با آرامش به حل آن‌ها بپردازیم.

در پایان به این نتیجه می‌رسیم که کلیه مسئولیت کار، زندگی، مشکلات خودمان و همه سختی‌ها را با دل و جان بپذیریم، تمام مسائل را با تفکر حل کنیم و در کارهایی که می‌خواهیم انجام دهیم با دیگران مشورت کنیم؛ ولی تصمیم نهایی را خودمان بگیریم.

از این‌که مشارکت من را خواندید، ممنونم.

لژیون ششم، راهنما همسفر مریم عزیز

------------------------------

به‌‌نام قدرت مطلق الله

سلام دوستان تکتم هستم یک همسفر
در وادی اول یاد گرفتیم؛ با تفکر ساختار‌ها آغاز می‌گردد.

در وادی دوم هیچ موجودی جهت بیهودگی قدم به حیات نمی‌نهد؛ یعنی هیچ کدام از ما انسان‌ها بی‌ارزش و بیهوده نیستیم و هر یک از ما بهر کاری ساخته شدیم.

در وادی سوم عنوان با کلمه《باید》آغاز می‌شود، باید دانست هیچ موجودی به اندازه خود انسان به خودش فکر نمی‌کند؛ هیچ‌ کس به اندازه اعضای خود کنگره۶۰، نمی‌توانند در مورد کنگره۶۰، تفکر کند، به همین دلیل کنگره از هیچ‌ کسی توقع ندارد و خودش به میزان و اندازه خودش به خویشتن خویش فکر می‌کند و کنگره را اداره می‌کند.
وادی سوم به ما می‌گوید: بار مسئولیت و مشکلات زندگی خود را خودمان بپذیریم و سطح توقع را از دیگران به صفر برسانیم، در حل مشکلات زندگی، بالاترین نقش بر عهده خودمان است؛ اگر در این تصور باشیم که دیگران مشکلات ما را حل کنند، سخت در اشتباه هستیم!
در رابطه با اعتیاد، لازم به ذکر است اعتیاد درمانگر ندارد! درمانگرِ اعتیاد، خود شخص مصرف کننده است و نباید از کسی توقع کمک داشته باشد، تفکرات مخرب خود را کنار بگذارد و اعتیادش را گردن دیگری نیندازد؛ چون کسی او را مجبور به مصرف نکرده است، او با میل و اراده شخصی خود، مصرف کننده شده و با حرکت کردن در مسیر کنگره۶۰، تلاش و کوشش در جهت صراط مستقیم و جستجو کردن راه را می‌یابد.
تاثیر این وادی بر روی من: زمانی‌که مشکلاتی در زندگی من رخ می‌داد، دائما با خودم درگیر بودم و مدام این سوال برای من پیش می‌آمد که چرا من،؟ چرا تمام این مشکلات و سختی‌ها فقط برای من،؟ تا این‌که این وادی را آموزش گرفتم و آموختم که مشکلات من، ریشه‌ای در گذشته من داشته، مشکلات روحی، عاطفی، اقتصادی و... هر کدام از آن‌ها که برای من رخ داده، بذرهایی بودند که در گذشته کاشته‌ام و ضد‌ارزش‌هایی هستند که انجام داده‌ام و باعث بروز این مشکلات شده، در چنین حالتی باید از کسانی که تجربه‌های بالایی دارند، مشورت و تصمیم نهایی را خودم بگیرم و با توکل به قدرت مطلق، مشکلات را یکی پس از دیگری حل کنم و بدانم که این سختی و مشکلات، برای ساخته شدن من به وجود آمده است؛ فکر و اندیشه من قبل از کنگره بیمار بود، اما وقتی وارد کنگره شدم، آموزش گرفتم، وارد سفر دوم شدم و همچنین وادی‌ها را کاربردی کردم، فکر و اندیشه من تغییر کرد و پله پله با پندار نیک، کردار نیک و گفتار نیک تغییرات مثبتی در من رخ داد.
از این‌که مشارکت من را مطالعه کردید، سپاسگزارم.

لژیون هفتم، راهنما همسفر معصومه عزیز

‐--------------------------------

سلام دوستان سارا هستم همسفر

کتاب عشق، کتابی است که از چهارده وادی تشکیل شده؛ با مطالعه آن‌ها و اجرایی کردن وادی‌ها، می‌توانیم افکار و اندیشه خود را تغییر دهیم و زندگی همراه با صلح و آرامش داشته باشیم؛ وادی‌ها مانند شاه کلیدهایی برای تک تک قفل‌های زندگی ما هستند و پایه و فونداسیون جهان‌بینی ما را تشکیل می‌دهند؛ ما همسفران باید باور کنیم که خیلی آسیب دیده‌ایم و باید تلاش کنیم که در کنار مسافران  با آموزش‌هایی که در کنگره می‌بینیم، به حال خوش برسیم.

در این وادی یاد می‌گیریم: نقش اول زندگی، بر عهده خودمان است؛ کنگره، مسئولیت را بر دوش شخص می‌اندازد، اجباری در کار نیست، تنها شخص را آگاه کرده و او مسئولیت را می‌پذیرد و شروع به ذره ذره اجرا کردن قوانین می‌کند تا زمانی‌که به درمان برسد.

خداوند می‌فرمایند: روزی فرا می‌رسد که هیچ نَفسی، بار نفسِ دیگری را نمی‌تواند بردارد. این مطلب در مورد امروز هم می‌باشد، باید بپذیریم که بیشترین مسئولیت، بر عهده خودمان است.

مهم‌ترین تأثیر وادی سوم: ایمان قوی داشتن، از دیگران انتظار نداشتن، پذیرش مشکلات برای رسیدن به صلح و آرامش، فهمیدن این‌که خودم باید کلید اصلی مشکلات را بیابم؛ نباید از دیگران توقعی داشته باشیم و کینه‌ای از کسی در درون ما باشد، انسانی که در درونش کینه باشد، به هیچ عنوان نمی‌تواند بگوید: من وادی سوم را یاد گرفتم، اگر از دیگران توقع نداشتیم و کینه‌ای از دیگران در دل ما نبود، می‌توانیم آرام آرام وادی سوم را یاد بگیریم و اجرایی کنیم؛ چون کینه داشتن، از انتظار داشتن، به وجود می‌آید.

باید محبت کردن و مهر ورزیدن را در راس کارهای خود قرار دهیم و همواره مسئولیت مشکلات خود را بدون چشمداشت از بقیه، قبول کنیم و در حل آن تلاش کنیم.

لژیون هشتم، راهنما همسفر فهیمه عزیز

----------------------------

سلام دوستان نرگس هستم همسفر مهدی

وادی سوم را اگر با جان و دل بپذیریم، بسیار تا بسیار به ما کمک خواهد کرد؛ ما به این دنیا آمده‌ایم که روش حل مشکلات را یاد بگیریم، پس باید با تفکر، تلاش و امیدواری برای کلید مسائل، تلاش کنیم؛ اولین قدم برای حل مشکلات این است که باید شناخت کافی از خودمان داشته باشیم؛ بیشترین تفکر و کوشش را برای حل مشکل، خودمان انجام دهیم.

کل نیروهای منفی به بهترین و زیباترین شکل ظاهر می‌شوند و دائم در حال القا و الهام پیام‌های خود هستند! ولی من اگر شناخت کافی از خودم داشته باشم، می‌توانم در کنار پذیرفتن مسئولیت‌ها، تمام کارها را به خوبی انجام بدهم و به خوبی از گذرگاه مشکلات عبور کنم؛ باید برای مشکلات خودم، خودم اقدام کنم؛ جهان‌بینی به من آموزش می‌دهد که اگر راه کجی را انتخاب کنم، ضربه به خودم می‌زنم.

وادی سوم به من می‌گوید: خودم بالاترین نقش را در حل مشکلات دارم و هیچ کس بار مشکلات من را به دوش نمی‌کشد! باید مسئولیت کارهای خودم را به عهده بگیرم و در حل مشکلاتم از کسی طلبکار نباشم! همه مشکلات به خاطر عملکرد من در گذشته بوده و نباید کسی را سرزنش کنم.

یاد گرفتم از نشستن و غصه خوردن، نتیجه‌ای نمی‌گیرم! باید حرکت کنم با تفکر درست و امید به خداوند، مشکلات را برای رسیدن به آرامش و بهتر شدن زندگی‌، حل کنم؛ منتظر نباشم که دیگران مشکلاتم را حل کنند! چون یک‌سری از مشکلات، با تفکرات غلط و به بیراهه رفتن خود ما بوده است! باید قبول داشته باشیم که فقط خودِ ما هستیم که می‌توانیم به خود کمک کنیم.

جالب این است که بعد از مرور گذشته به این نتیجه می‌رسم که بزرگ‌ترین دشمن من، جهل و نادانی خودِ من بوده است؛ پس با مسئولیت‌پذیر بوده و برای رسیدن به هدف و خواسته‌ها دنبال مقصر و بهانه نباشیم! خداوند به من اختیار تصمیم‌گیری و فکر کردن داده است تا بتوانم راه را از چاه، تشخیص بدهم، مشکلات را خودم حل کنم و در راه صراط مستقیم قدم بردارم.

با افتخار می‌گویم: کنگره‌ای هستم و باید زندگی من با افراد غیرکنگره‌ای فرق کند؛ من با آموزش‌ها، وادی‌ها و کاربردی کردن آن‌ها، قدرت تشخیص خود را بالا می‌برم و به دانایی موثر می‌رسم.

لژیون نهم، راهنما همسفر فاطمه عزیز

--------------------------------------

سلام دوستان آسیه هستم همسفر
اصولا ما انسان‌ها، بیشتر تفکرات ما اشکال دارد! اگر در این وادی درست کار کنیم و مطالعه داشته باشیم، تمام خصوصیات منفی ما تغییر می‌کند؛ اول روی پندار، بعد گفتار و بعد کردار خود، باید کار کنیم.

در این وادی وقتی کلمه باید می‌آید؛ یعنی ما قطعا باید بدانیم که هیچ موجودی به اندازه خود انسان راجع به خودش فکر نمی‌کند؛ باید بدانیم همه چیز دست خود ما است؛ اگر بخواهیم مسئولیت‌های خودمان را بر عهده دیگران بگذاریم و یا دیگران مشکلات ما را برطرف بکنند، همیشه درگیر و بدبخت هستیم! باید توانایی و مسئولیت خودمان را بپذیریم.
خود من در وادی اول و دوم متوجه شدم که در زندگی چه اشتباهاتی را انجام دادم و مسئولیت این اشتباهات، بر گردن خود من هست! باید برای رفع این اشتباهات، خودم تلاش کنم و دید خود را در زندگی عوض کنم.

در این چند سالی که در کنار یک مصرف کننده مواد مخدر بودم، من هم تخریب‌های زیادی را از لحاظ روحی و روانی تجربه کردم و  مثل مسافرم به آموزش احتیاج دارم؛ برای حال دل خودم باید قدمی استوار بردارم تا بتوانم مادر و همسر خوبی برای خانواده‌ باشم و سعی کنم تمام مسائل و مشکلات زندگی خودم را با تفکری درست و به آرامی حل کنم.

لژیون دهم، راهنما همسفر زهرا عزیز

---------------------------------

سلام دوستان فرزانه هستم همسفر علیرضا 

ما یاد گرفتیم که هیچ موجودی به میزان خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند؛ خوشبخت به کسی نمی‌گویند که مشکلی در زندگی‌اش وجود ندارد! خوشبختِ واقعی کسی است که زمانی‌که مشکل دارد، راه‌های حل مشکل را هم یاد می‌گیرد. زندگی ساختنی است؛ شاید ۹۹ درصد انسان‌ها، فکرشان بیمار است و درگیری ذهنی دارند؛ با کار کردن روی وادی‌ها افکار و اندیشه تغییر می‌کند، البته پله پله با پندار نیک، گفتار نیک؛و کردار نیک. منِ فرزانه قبل از این‌که وارد کنگره بشوم، تمام مشکلات زندگی‌ام را به گردن مسافر و اطرافیانم می‌انداختم و حتی ذره‌ای فکر نمی‌کردم که شاید من هم دارم اشتباه می‌کنم، در حدی که حتی اگر سیل و زلزله‌ای هم در مملکت رخ می‌داد، شاید می‌گفتم مقصر مسافر من است. تا زمانی‌که وارد کنگره شدم، متوجه این موضوع شدم که من از همان وادی اول مشکل دارم و پایه تفکراتم غلط بود. باعث می‌شد تصمیمات غلط بگیرم و در عین حال توقع داشتم دیگران بیایند و مشکلات من را حل کنند و همیشه نالان از این که لیاقت من بیشتر از این هاست، چرا من این مشکلات را دارم و چرا این سرنوشت برای من رقم خورده است؟! خوشبختانه هرچه جلوتر رفتم، با مطالعه وادی‌ها انگشت اشاره را از روی مسافرم و دیگران برداشتم و روی خودم زوم کردم که من باید استعدادها، قدرت و توانایی‌های خودم را کشف کنم و بتوانم با تفکر درست و آن قدرتی که در درونم هست، مشکلاتم را حل کنم، بدون این‌که از دیگران توقعی داشته باشم. تا زمانی‌که بال‌های خودمان را باز نکنیم، نمی‌دانیم که چقدر می‌توانیم پرواز کنیم. من تا وقتی توانایی‌ها، استعداد‌ها و قدرت درون خودم را کشف نکنم، نمی‌توانم مشکلاتم را حل کنم و مسئولیت مشکلاتم را بپذیرم. چند سال است که وارد کنگره شدم، نمی‌گویم ۱۰۰ درصد یا حتی ۵۰ درصد شاید کم‌تر، همه تلاشم را می‌کنم که این وادی‌ها را روی خودم کاربردی کنم و با قدرت و توانایی که قدرت مطلق در درونم نهادینه کرده است، از پس مشکلاتم بربیایم، چرا که ما به این دنیا آمدیم که یاد بگیریم چگونه مشکلاتمان را حل کنیم؛ چون مشکلات تمام شدنی نیست. نیروهای منفی، اضداد و مشکلات همیشه هستند، راه حل و کشف حل مشکلات هست که مهم است، بنابراین در ابتدا من باید مشکلاتم را بپذیرم؛ من می‌توانم از سنگ آتش بسازم و با مدد گرفتن از قدرت مطلق، پیدا کردن راه حل مشکلات با تلاش و کوشش و بالا بردن توانایی‌ها(که البته همه این‌ها ذره ذره صورت می‌گیرند) کم کم و آهسته آهسته مراحل را پیش بروم و سعی کنم با تفکر، تدبیر و البته مشورت با دیگران، بتوانم موانع را از سر راهم بردارم و مشکلات را یکی پس از دیگری حل کنم، ان‌شاالله.

 ممنون از این‌که مشارکت من را مطالعه کردید.

لژیون یازدهم، راهنما همسفر اکرم عزیز

----------------------------------

سلام دوستان الهام هستم همسفر مهدی

من باید سعی کنم سطح توقع خود را از دیگران کم کنم، اگر امروز درگیر مشکلات هستم، نباید انتظار داشته باشم دیگران بیایند و مشکل من را حل کنند و نباید دیگران را هم مقصر مشکلات خود بدانم.

خداوند به انسان، قدرتِ اختيار داده و انسان با داشتن اختيار، مسئول فكر و كارهای خودش است؛ هيچ كس به اندازه خود ما مسئول كارهای ما نيست، حتی خداوند! قبلاً همیشه کارهایم خیلی خوب، منظم و آن‌طور که می‌خواستم، پیش نمی‌رفت، همیشه دنبال مقصر بودم که بار مسئولیت کارهای اشتباه خودم را کم کنم! وجدانم راحت باشد که تقصیر دیگران بوده! اما الان خدا را شکر با آموزش‌هایی که گرفتم، با تفکر کارهایم را انجام می‌دهم، اگر هم مشکلی پیش بیاید، می‌دانم خودم مقصر هستم‌! اين ويژگی انسان‌ است كه اگر نتيجه كاری مثبت باشد، به خودش و اگر نتيجه كار منفی باشد، به گردن ديگری بيندازد! اين صرفا به دليل عدم آگاهی ما می‌باشد؛ پس منِ نوعی، با آموزش گرفتن از این وادی و آموزش‌های کنگره، آگاهی پیدا کردم که بار مشکلات زندگی‌ را خود به دوش بکشم و راه‌حل منطقی، عقلانی و درست را پیدا کنم.

لژیون دوازدهم، راهنما همسفر نجمه عزیز

--------------------------------------

سلام دوستان فرشته هستم همسفر علی‌اصغر

تاکنون دو وادی را پشت سر گذاشتیم؛ این‌که تفکر کنیم و دوم این‌که ما بیهوده به این هستی نیامده‌ایم؛ این‌که برگردیم به خودمان و ببینیم که کجا راه را اشتباه رفتیم؟ کجا تفکرمان اشتباه بوده؟ در کل یک فلش‌بک به خودمان بزنیم و اصلاح کنیم؛ بگوییم خود کرده را تدبیر هست.

این وادی با کلمه باید شروع می‌شود؛ باید دانست هیچ موجودی به میزان خودِ انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند؛ منظور این است که فقط خود من، می‌توانم سرنوشت خودم را بسازم، هرگونه اتفاقی بیفتد، مسبب آن خودم هستم! مشکلات همیشه در زندگی وجود دارد؛ به قول آقای مهندس به این هستی آمدیم تا روش حل مشکلات را بیاموزیم و آن‌ها را حل کنیم؛ اگر مشکلی در زندگی‌ام پیش آمد، دیگران را مقصر ندانم! حتی اعتیاد همسرم. تا قبل از ورود به کنگره فکر می‌کردم، اعتیادِ مسافرم تقصیر دیگران و خودش بی‌گناه است! ولی الان به این باور رسیدم، نقش اصلی را خودش داشته است؛ آن زمان در دنیای تاریکی بودم و به همه چیز به صورت سطحی‌، نگاه می‌کردم؛ چرا که نه خودم را می‌دیدم نه مسافرم را! ولی اکنون تا حدودی به آرامش رسیدیم و این‌ها را مدیون آموزش‌های کنگره هستم.

به این باور رسیده‌ام که هرگز ناامید نشوم؛ چون ناامیدی جز سیه روزی و غم و اندوه نیست! می‌توانم در مسائل و مشکلات راه را بیابم و ناامید نشوم؛ اول برایم خیلی سخت بود؛ ولی ذره ذره تمرین کردم تا به این‌جا رسیدم.

می‌توانم از نظر و مشورت دیگران استفاده کنم؛ ولی باید خودم تصمیم نهایی را بگیرم. به قول قدیمی‌ها، "هر سری عقلی دارد" می‌توانم نظر دیگران را بشنوم و استفاده کنم؛ ولی خودم باید تصمیم آخر را بگیرم.

لژیون چهاردهم، راهنما همسفر زهرا عزیز

--------------------------------------

سلام دوستان معصومه هستم همسفر احمد

ما یاد گرفتیم؛ هیچ موجودی به میزانِ خود انسان به خویشتن خویش فکر نمی‌کند. این وادی به ما می‌گوید: هیچ کس به اندازه خود تو، به فکر تو نیست، هیچ کس به اندازهِ خود تو، دلسوز تو نیست، آن‌کس که باید به تو کمک کند، خود تو هستی نه دیگران! از هیچ کس توقع کمک نداشته باش؛ ما باید بیاموزیم که برای حل مشکلات نباید بنشینیم و منتظر کمک دیگران باشیم! یا این‌که حل مشکل را فقط به خدا بسپاریم و هیچ اقدامی نکنیم!
خودت باید فکر کنی تصمیم بگیری، حرکت کنی و به مقصد برسی، در غیر این‌صورت هرگز به مقصد نخواهی رسید.

البته که مشکلات ما دو بخش دارند:
۱- مشکلاتی مثل نابینایی مادرزادی، که دست خود انسان نیست.
۲- مشکلاتی که در مسیر زندگی برای ما پیش می‌آید که به تصمیم ما برمی‌گردد که ما آن‌ها را سرنوشت از پیش تعیین شده بدانیم و هیچ اقدامی نکنیم یا این‌که توقع داشته باشیم، دیگران به جای ما فکر کنند و مشکل ما را حل کنند، یا از وادی سوم یاد بگیریم که هیچ کس به اندازه خودم نمی‌تواند در مشکلات به خودم کمک کند، من با تفکر می‌توانم مشکلات را حل کنم؛ در نتیجه باید كليه مسئوليت كار خودمان را  بپذيريم.

لژیون پانزدهم، راهنما همسفر فاطمه عزیز

--------------------------------------

سلام دوستان زهره هستم یک همسفر 

این وادی می‌گوید: هر کسی باید مسئولیت کارش را خود به عهده بگیرد، نه دنبال مقصر در بیرون از خود بگردد! به عبارتی هر چیزی که هست را در درون خودت جستجو کن؛ به عنوان مثال اگر فرزندم از پدرش اطاعت‌پذیری و فرمانبرداری ندارد، شاید منِ مادر در حضور فرزند، اقتدار پدر را شکسته‌ام! شاید جایی منِ همسر در حقوق همسرم کوتاهی کردم، آرامبخش و پناه خوبی برایش نبودم! من باید کلید را پیدا کنم به جای گله، شکایت و توقع داشتن از دیگران، باید راه حل مشکلات را پیدا کنم تا بتوانم قفل‌های زندگی‌ را باز کنم؛ قلقِ مخاطبم دستم باشد، یاد بگیرم و بدانم کجا، چه و چگونه بگویم تا تنشی ایجاد نشود؟ با چه زبانی در چه زمانی سخنم را مطرح کنم تا پاسخ مثبت بگیرم «زمان مناسب، کلام مناسب و مکان مناسب» در واقع به خودم احترام می‌گذارم؛ حرمت خود و مخاطبم را حفظ می‌کنم.

باید حرکت کنم و توانایی خودم را باور کنم، بدون مقصر دانستن دیگران، بدون کمک از دیگران، همسایه‌ها یاری کنید؛ مراقب باشم طبق وادی نهم از نقطه تحمل اشخاص عبور نکنم تا آرامش برقرار باشد؛ دست بگذارم به زانوی خودم، مسئولیت‌پذیر باشم و به آرامی با تفکر و تدبیر درست و از روی آگاهی، در جهت حل مسائل و مشکلاتم قدم بردارم و بدانم که خود کرده را تدبیر هست.

لژیون شانزدهم، راهنما همسفر فاطمه عزیز

--------------------------------------

سلام دوستان مریم هستم همسفر مصطفی
این وادی به ما می‌گوید: هیچ کس به اندازه خود ما نمی‌تواند به ما کمک کند؛ من به تنهایی باید مسئولیت کارهای خودم را بپذیرم، به تنهایی مشکلاتم را شناسایی کنم و به تنهایی به حل آن‌ها بپردازم؛ در این میان یاری گرفتن و مشورت گرفتن از دیگران می‌تواند به من در شناسایی و حل مشکلاتم کمک کند؛ اما تصمیم گیرنده اصلی خودم هستم؛ من بهتر از هر شخصی خودم و روحیات خودم را می‌شناسم، پس بهتر از هر شخص دیگری هم می‌توانم به خودم کمک کنم.

این وادی به من می‌گوید: مشکلات امروز من نتیجه کارهای اشتباه گذشته من است، پس به جای این‌که دنبال مقصر بگردم یا به دنبال چرایی آن باشم، با تفکر درست و تلاش به دنبال حل مشکل بگردم.
از راهنمای عزیز و مهربانم و همچنین دوستان پرتلاشمان در سایت، ممنون.

لژیون هفدهم، راهنما همسفر طاهره عزیز

--------------------------------------

سلام دوستان فاطمه هستم همسفر

وقتی کلمه باید می‌آید، یعنی ما باید این درس را یاد بگیریم و هیچ خللی در آن وارد نیست.

این وادی به من می‌گوید: هیچ فردی به من، مشکلات و مسائلم فکر نمی‌کند! بعضی افراد هستند که تفکرشان این است که کارهایشان را دیگران انجام بدهند و اعتقادی به خودشان ندارند یا انتظار دارند مشکلات یا مسائلشان را خداوند یا دیگران حل بکنند، این افراد همیشه درگیرند و به توانایی‌های خود ایمان ندارند.

اگر امروزه درگیر مشکلات و بیماری‌ هستیم، نتیجه عمل و کار اشتباه خودمان است! ما دو راه برای حل کردن تمام اشتباهاتمان داریم :

۱_ دست روی دست بگذاریم و دیگران را مقصر بدانیم و انتظار داشته باشیم که دیگران مشکل ما را حل کنند.

۲_مسئولیت اشتباهات خود را بپذیریم و تفکر کنیم، بهترین تصمیم را بگیریم و از مشکلات کوچک شروع کنیم تا بتوانیم زندگی بهتری داشته باشیم؛ آن‌ وقت نیروهای الهی به کمک ما می‌آیند و در حل مشکلات راه را برای ما هموار می‌کنند.

وادی این درس را به من می‌دهد: اگر من در زندگی مشکل یا مسئله‌ای دارم، باید تصمیم به حل کردن آن موضوع بگیرم و خودم باید مسئولیت کارهایم را بپذیرم؛ کلید حل کردن مشکلات فقط به دست من باز می‌شود، نباید از کسی توقعی داشته باشم؛ حتی از همسر، پدر، مادر، برادر یا دوستان صمیمی خودم! من می‌توانم از نظرات و تجربیات آن‌ها کمک بگیرم تا امیدی برای حل کردن مشکلات باشد؛ اما بیشترین بارِ حل کردن آن موضوع روی دوش خودم هست؛ باید برای خواسته‌هایی که دارم تلاش کنم تا بتوانم زندگی بهتر و آرامش بیشتری داشته باشم. 

ممنون که به اولین مشارکت من توجه کردید.

لژیون سردار

----------

سلام دوستان شیرین هستم همسفر امیر 

در وادی سوم گفته می‌شود: باید بدانیم هیچ کس به اندازه خود انسان برای خویشتن خویش فکر نمی‌کند؛ هیچ‌ کس به اندازه من به خود من، فکر نمی‌کند و ما کاسه داغ‌تر از آش نداریم! بنابراین منظور این است که بار مسئولیت به عهده خود من است، همه انسان‌ها تنها به دنیا می‌آیند و تنها از دنیا خواهند رفت.

روزی فرا می‌رسد که هیچ نفسی بار نفس دیگری را به دوش نمی‌کشد، این مسئله امروز نیز صادق است ما باید بپذیریم بیشترین نقش به عهده خودمان است و شاید بتوان گفت تا میزان نود درصدِ زندگی و حیات ما به تصمیم‌گیری‌های خودمان بستگی دارد و تنها ده درصد آن بر حسب تقدیر و تصادف باشد؛ ما می‌توانیم وقایع را بسازیم و چگونه بیاندیشیم.

از این‌که مشارکت من را خواندید، ممنونم.

ویراستاران: همسفر نرگس، رهجوی راهنما همسفر نجمه (لژیون دوازدهم) و همسفر معصومه، رهجوی راهنما همسفر معصومه (لژیون یک)

تدوین عکس، ارسال: همسفر اعظم، رهجوی راهنما همسفر اعظم

همسفران نمایندگی شفا