آشنایی با ورزش مهیج راگبی همراه با گزارش تصویری از فعالیت ورزش راگبی اصفهان

راگبی چیست؟
راگبی یا فوتبال راگبی در مفهوم عام خود همه ورزش‌هایی را در برمی‌گیرد که از نوعی فوتبال که در مدرسه راگبی در انگلستان بازی می‌شد، ریشه گرفته‌اند. یعنی: راگبی ۱۵ نفره، راگبی ۱۳ نفره، فوتبال آمریکایی، فوتبال استرالیایی، و فوتبال کانادایی.

تاریخچه پیدایش راگبی
در داستان‌های مربوط به پیدایش ورزش راگبی آمده‌است؛ در سال ۱۸۲۳ ویلیام وب الیس دانش آموز مدرسه راگبی انگلستان در هنگام یک مسابقه فوتبال، توپ را با دست برداشته و شروع به دویدن با آن کرد. پس از آن با تغییر قوانین فوتبال ورزش جدیدی در مدرسه راگبی ایجاد شد. قدیمی‌ترین نوشته‌ای که این ماجرا در آن نقل شده گزارشی از جامعه راگبی در سال ۱۸۹۷ دربارهٔ وجه تسمیه این ورزش است. اسناد موجود در مدرسه راگبی نشان می‌دهد که ویلیام وب الیس دانش آموز این مدرسه بوده و مدال افتخاری نیز به نام او در این آکادمی موجود است و نقش اساسی مدرسه راگبی در شکل‌گیری و تکامل راگبی غیرقابل انکار است. اولین تیم راگبی در سال ۱۸۴۳ با حضور کارکنان بیمارستان لندن تشکیل شد و اولین مقررات این ورزش در سال ۱۸۴۵ در این مدرسه تهیه شده‌است.

یکی دیگر از ورزش‌هایی که در پیدایش راگبی تأثیر داشته، ورزش هارلینگ است که در ولز (ناحیه‌ای در جنوب غرب انگلستان) بازی می‌شد. در این مسابقه بازیکنان برای رساندن یک توپ به دروازه حریف تلاش می‌کردند. دروازه‌ها معمولاً چندین کیلومتر از هم فاصله داشتند و به این ترتیب فرصتی برای مسابقات بزرگ و پرهیجان بین روستاهای هم‌جوار فراهم می‌شد. این ورزش در ولز کاناپان یا کاریاپان نامیده می‌شد. راگبی هم‌اکنون در بسیاری از نقاط دنیا به شکل حرفه‌ای و آماتور برگزار می‌شود. مسابقات آن در برخی از کشورها در زمره پرتماشاگرترین مسابقات ورزشی قرار دارد و بییندگان تلویزیونی و رادیویی بی‌شماری دارد. هیئت بین‌المللی راگبی که در ۱۸۸۶ تأسیس شد و فدراسیون اداره‌کننده ورزش راگبی ۱۵ نفره یا «اتحاد راگبی» است بیش از صد عضو از پنج قاره جهان دارد.
البته قدرت‌های اصلی این رشته ورزشی کماکان کشورهای بنیان‌گذار (انگلیس، اسکاتلند، ولز و ایرلند) و همچنین استرالیا، نیوزیلند، فرانسه و آفریقای جنوبی هستند.

تاریخچه راگبی در ایران
راگبی در ایران ورزشی جوان و در حال پیشرفت است. برخلاف ظاهر پر برخورد و مهیج این ورزش، اعضای این کمیته و بازیکنان این ورزش بیش از ۷۰ درصد از قشرهای تحصیل کرده جامعه و جزء متخصصین هستند. در ایران قبل از انقلاب جمهوری اسلامی به صورت غیررسمی ورزش راگبی مخصوصاً در تربیت‌بدنی نیروهای نظامی به اجرا در می‌آمد و یک بازی غیررسمی با تیم ملوان و سربازان انگلیسی انجام دادند.
بعدازانقلاب جمهوری اسلامی، در سال ۱۳۷۵ بیژن صفایی به همراه گروهی از دانشجویان تربیت بدنی این رشته را شکل دادند و اولین توپ، توپ خالی از باد فوتبال بود که به صورت بیضی با بند بسته شده بود، پس از آن ۱۷ عدد توپ راگبی که برخی متعلق به سال‌های ۱۹۴۵ و ۱۹۶۰ میلادی بود در انبار یکی از مراکز آموزشی یافت شد و بعد از تعمیر اولین تمرینات در زمین چمن مجموعه ورزشی انقلاب تهران آغاز گردید.
بعد از دو سال فعالیت میزان تلاش‌ها کاهش یافت تا آنکه در سال ۱۳۷۹ با تلاش یکی از دانشجویان تربیت‌بدنی سال‌های ۱۳۷۵ و استادان کنونی یعنی علیرضا فضل‌الله اعرابی و با همکاری و راهنمائی دکتر ذوالفقاریان رئیس وقت فدراسیون بیسبال، مجوز لازم اخذ و کمیته راگبی در این فدراسیون شکل گرفت.
هم اکنون نیز بیش از ۱۰۰۰ ورزشکار مرد و زن در ایران به راگبی می‌پردازند.

ساختار مدیریت راگبی در ایران بصورت انجمنی است. یعنی فعالیت راگبی ایران زیر نظر انجمن راگبی کشور که خودش زیر نظر فدراسیون انجمن های ورزشی هست میباشد. متاسفانه راگبی ایران بخاطر شرکت نکردن در برخی مسابقات در رنکینگ قاره و جهان نیست. ولی همیشه تیم سختی برای حریفاش در منطقه بوده.
توسعه راگبی در ایران از بدو تولد در کشور دچار فراز و فرود‌های زیادی بوده که روند آن در حال حاضر قابل قبول است. استان‌های اصفهان فارس، قم، تهران، گلستان، مازندران، خراسان رضوی و آذربایجان شرقی از فعال‌ترین استان‌ها در راگبی هستند.

نحوه بازی
راگبی ۱۵ نفره یک ورزش گروهی است که در یک زمین چمن مستطیل با دروازه‌های H شکل در دو سوی زمین و یک توپ تخم مرغی شکل بازی می‌شود. شکل دیگر این مسابقه با ۷ بازیکن انجام می‌شود که قوانین آن کمی متفاوت است. مسابقات راگبی در دو نیمه ۴۰ دقیقه ای برگزار می‌شود. بین دو نیمه، زمان استراحت ۱۰ دقیقه‌ای وجود دارد.

فواید راگبی
راگبی نه تنها باعث تقویت قدرت بدنی، سرعت، تکنیک ورزشکاران می‌شود، بلکه چارچوبی فراهم می‌کند که سایر مهارت‌ها را پرورش می‌دهد که از جمله آنها می‌توان به یادگیری سختکوشی، استراتژی، کار گروهی و افزایش مهارت‌های اجتماعی اشاره کرد. این‌ها درس‌هایی هستند که به جوانان کمک می‌کند در زندگی خود موفق بوده و به مشکلات فائق آیند.
راگبی برای تماشاگران هم ورزش جذابی است. مشاهده مهارت ورزشکاران برای تماشاگران لذت بخش است. در نهایت راگبی برای خود ورزشکاران هم باعث ایجاد مقام اجتماعی در دبیرستان و یا موقعیت اجتماعی خود می‌شود و این موضوع بسیاری را وسوسه می‌کند که راگبی را به صورت حرفه‌ای دنبال کنند تا به شهرت و جایگاه اجتماعی دست پیدا کنند.

آدرس زمین تمرین راگبی کنگره ۶۰ اصفهان 

اصفهان، شهر باغ ابریشم، مجموعه ورزشی سیمان اصفهان، زمین چمن

ساعت شروع تمرین  ۱۰.۳۰ صبح روز‌های جمعه

تنظیم و ارسال مطلب: مسافر احسان هاشمی