آداب معاشرت و بی ادبی، تعادل و بی تعادلی

همسفر فرشته در باب دستور جلسه چنین گفتند:

ابتدا خداوند را شاکرم که بار دیگر در این جایگاه خدمت می‌کنم و سپس از نگهبان و مرزبانان عزیز و همچنین خانم سمیه نوبهاری تشکر می‌کنم که اجازه خدمت در این جایگاه را به من دادند، سپس از راهنمای عزیزم تشکر می‌کنم که تجربه این حال خوب را مدیون زحمات این عزیز هستم.

دستور جلسه امروز آداب و معاشرت، ادب بی‌ادبی، تعادل بی‌تعادلی و نظم و انضباط است، شاید برای برخی از تازه واردین این سؤال پیش بیاید که این دستور جلسه چه ارتباطی با کنگره ۶۰ دارد؟ اما همه ما باید بدانیم که هر مکانی آداب مخصوص به خود را دارد و ما با وارد شدن به آن مکان باید این آداب را رعایت کنیم. ادب مجموعه‌ای از آداب است اگر من نوعی آن‌ها را رعایت کنم شخصی باادب و در صورت رعایت نکردن آن‌ها شخصی بی‌ادب تلقی می‌شوم، تعادل از ریشه عدالت است عدالت به معنای برابری است. عدالت بدین معناست که هر چیز در جایگاه خودش قرار داشته باشد، همه ما در بدو ورود به کنگره از اینکه در کنار یک مصرف‌کننده زندگی می‌کردیم و حال روحی نامناسبی داشتیم برابر هستیم، اما پس از گذشت مدتی عدالت را عملکرد ما مشخص می‌کند به‌طور مثال دو هم‌سفر هم‌زمان باهم وارد کنگره می‌شوند و پس از گذشت یک سال یکی از همسفران خدمتگزار شده اما دیگری هنوز در وادی اول به سر می‌برد و هنوز تفکر درست را نمی‌داند و این دقیقاً عین عدالت است.

در کنگره درمان فوق ترک است و تعادل فوق درمان، یعنی شخص با بالا بردن جهان‌بینی و درمان جسم و روان خود به درمان رسیده و سپس با بالا بردن آگاهی به تعادل و پایداری می‌رسد، اما اگر به هر دلیلی شخص به تعادل و پایداری نرسد دوباره برگشت خواهد زد. در ابتدای صحبت گفتیم که هر مکان آداب مخصوص به خود را دارد به‌طور مثال هر خانواده‌ای آداب و قوانین مشخصی دارد، کنگره نیز یکی از این مکان‌هایی است که آداب و قوانین خاصی دارد که باید آن‌ها را رعایت کنیم و به مجموعه قوانین و آداب کنگره حرمت گفته می‌شود. انسان موجودی الگوپذیر است و رفتار خود را از الگوی خود برداشت می‌کند، پس زمانی که من الگو هستم باید به‌گونه‌ای رفتار کنم که اگر کسی از رفتار من الگو برداشت دچار آسیب نشود.

همه ما موظف هستیم که قوانین و حرمت‌های کنگره را رعایت کنیم و احترام پیشکسوتان و شال داران کنگره را داشته باشیم، بدی همه‌ی انسان‌ها نشأت گرفته از نادانی و جهل آن‌هاست همان‌گونه که در ابتدای پیام کنگره گفته می‌شود که «پناه می‌برم به خداوند از جهل و نادانی خودم»، ما در کنگره آموزش می‌گیریم که با بالا بردن دانایی و آگاهی خود از جهل و ناآگاهی خود کاهش دهیم، قوانین زندگی را یاد گرفته و پیرو آن این قوانین را در زندگی اجرا می‌کنیم؛ و مسئله مورد اهمیت دیگر نظم و انضباط است که در کنگره از اهمیت بالایی برخوردار است همان‌گونه که برای شروع و پایان جلسات ساعت خاصی را مقرر کرده‌اند، وظیفه‌ی ماست که زودتر از موعد در جلسه حضورداشته باشیم؛ و رعایت تمام این قوانین باعث رسیدن ما به آرامش می‌شود و در این راه نباید تمام توجه ما به سمت مسافرمان باشد بلکه باید روی سفر خود متمرکز شویم.

احترام گذاشتن در کنگره به سن و سال نیست و ملاک احترام آموزش و حال خوب است، پس اگر سن رهجویی از کمک راهنمای خود بیشتر باشد موظف است به کمک راهنمای خود احترام بگذارد، و ادب را رعایت بکند اگر انسانی ادب را رعایت کند در تعادل به سر می‌برد اما رعایت نکردن ادب نشانه بی‌تعادلی است. حتی نوع صحبت کردن ما با افراد متفاوت است مثلاً صمیمیتی که در صحبت کردن با همسر، برادر، خواهر، مادرم دارم را نمی‌توانم در صحبت کردن با اشخاص غریبه نیز این صمیمیت را لحاظ کنم، و رعایت نوع صبحت کردن نیز جز آداب است. امیدوارم بتوانیم آموزش‌های کنگره را به‌خوبی دریافت کرده و به اجرا درآوریم و بدانیم روز سه‌شنبه روز من همسفر است و باید برای خودمان ارزش قائل شویم و به‌موقع در جلسه حضورداشته و خدمتگزار باشیم

تایپ:همسفر عاطفهلژیون دوم کمک راهنما خانم سمیه نوبهاری

تنظیم وارسال :همسفر مریم 

شعبه: نمایندگی حافظ

حضور همسفر بنفشه مسئول امتحانات در شعبه حافظ: