تفاوت نقطه تحمل با صبر

دوازدهمین جلسه از دوره هفدهم کارگاه‌های آموزشی، خصوصی ویژه همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی رودکی، با استادی کمک راهنمای محترم تازه واردین همسفر سمیه، نگهبانی همسفر پریسا و دبیری همسفر لیلا با دستور جلسه «وادی نهم و تأثیر آن روی من » در تاریخ ۱۴۰۰/۸/۱۱ ساعت ۱۵ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:

در وهله اول خدا را شکر می‌کنم که این جایگاه برای بار دیگر روزی من شد که بتوانم خدمت کنم، سپس از خانم عاطفه کمک راهنمایی محترم تشکر می‌کنم که بنده را لایق دانستند و استادی این جلسه را به من واگذار کردند.دستور جلسه امروز در مورد وادی نهم هست. در کنگره وادی‌ها مسیر و راه را برای ما نمایان می‌کنند؛ تا این مرحله ما هشت وادی را پشت سر گذاشته‌ایم که چهار وادی اول ساختارهای فکری ما را رقم می‌زنند و در مورد قدرتی که انسان می‌تواند از تفکر به دست بیاورد صحبت می‌کند، وادی پنجم در مورد جهان ذهنی و عبور از جهان تفکر است، وادی ششم در مورد عقل که فرمانده شهر وجودی ما هست بحث می‌شود. وادی هفتم به ما یادآوری می‌کند که رمز و رازهای که در انتخاب مسیر سفر وجود دارد به ما کمک می‌کند. در ادامه به وادی هشتم می‌رسیم که با حرکت راه نمایان می‌شود و سکون جایز نیست، همچنین در انتهای وادی در مورد پیمان صحبت می‌شود.
وادی نهم در مورد نقطه تحمل هست که پر از نکات مهم و حائز اهمیت است. من به‌عنوان یک همسفر باید بتوانم به نقطه تعادل برسم تا بتوانم نقطه تحمل خود را در برابر سختی‌ها و ناملایمات بالا ببرم و آن‌ها را درون خود نریزم.
به‌طور کلی تحمل چیست؟ توان و طاقت هر فردی را تحمل می‌گویند. نقطه تحمل با صبر فرق می‌کند؛ نقطه تحمل اکتسابی هست و مثل صبر به زمان نیاز ندارد، در هستی هر چیزی نقطه تحملی دارد؛ مثلاً بدن ما در برابر گرما، سرما، گرسنگی و تشنگی هر کدام یک نقطه تحملی دارد، به طور مثال: فردی با یک ساعت غذا نخوردن دچار مشکل می‌شود اما فرد دیگری با یک روز غذا نخوردن هیچ مشکل خاصی پیدا نمی‌کند.شخصی که مصرف کننده مواد هست حتی نمی‌تواند یک ساعت بدون مواد تحمل کند چون تعادل ندارد ولی زمانی که وارد کنگره می‌شود و در پروسه آموزش‌ها قرار می‌گیرد، خواست خود را قوی می‌کند، آن وقت با روش DST سیستم بدنش را راه‌اندازی می‌کند، به همین ترتیب شخص نقطه تحمل خود را بالا می‌برد. در مورد ما همسفران هم همین طور است؛ یک همسفر در اوایل سفر به دنبال آرامش خود است و رهایی مسافرش را جست‌وجو می‌کند. وقتی تحت آموزش قرار می‌گیرد متوجه می‌شود که صدمه‌های وارد شده به او کمتر از مسافرش نیست، چون تعادل ندارد، باید توسط همین آموزش‌ها در طول زمان و پله‌پله شناخت و آگاهی خود را بالا ببرد تا نقطه تحمل بالا برود و به آن نور واقعی برسد. حال در این مسیر باید از ضد ارزش‌ها دوری کند و در مسیر صراط مستقیم قرار بگیرد که هم سخت است و هم سهل.همه ما زمانی که وارد کنگره می‌شویم آرامش خودمان را در گرو رهایی مسافرمان می‌بینیم، اما مدتی که از سفرمان می‌گذرد و تحت آموزش‌ها قرار می‌گیریم متوجه می‌شویم که خودمان چقدر تخریب داشته‌ایم و چقدر از تعادل دور بوده‌ایم؛ همیشه با کوچک‌ترین مشکل به هم می‌ریزیم، مشکلات همیشه هست به قول آقای مهندس: مشکلات در زندگی ما را می‌سازند، پس ما باید توسط همین آموزش‌ها آگاهی پیدا کنیم. در طول زمان از ضد ارزش‌ها (دروغ، غیبت، تجسس کردن در کار دیگران...) دوری کنیم. وقتی که تعادل پیدا کردیم نقطه تحمل ما بالا می‌رود و به آن آرامش و حال خوب می‌رسیم که این کار هم سخت است و هم سهل.امیدوار هستم تک‌تک عزیزان که در این مسیر قرار گرفته اند نقطه تحملشان بالا برود و خداوند ظرفیت نعمت‌ها و جایگاه‌هایش را به ما بدهد.

نگارش: همسفر نگین لژیون دوازدهم
عکاس: همسفر فاطمه لژیون چهارم
ویرایش و ارسال مطلب: همسفر پریسا لژیون چهارم

لژیون خدمت گزار :لژیون دوازدهم

مرزبان کشیک:همسفر شهلا