گاهی در زندگی با انسانهایی روبهرو میشویم که شاید هیچوقت از نزدیک با تمام وجودشان آشنا نشویم، اما تأثیری که روی زندگی ما میگذارند آنقدر عمیق است که بخشی از وجودمان را تغییر میدهد. آدمهایی که فقط حرف تازهای نمیزنند، بلکه باعث میشوند دنیا و زندگی را از زاویه دیگری ببینیم. وقتی به مسیری که جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰ طی کرده فکر میکنم، بیشتر از هر چیز به این فکر میکنم که چه باور و اندیشهای پشت این حرکت بوده؛ باوری که از دل یک تجربه شکل گرفت و کمکم به مسیری تبدیل شد که امروز انسانهای زیادی در آن فرصت پیدا میکنند دوباره زندگیشان را بسازند.
به نظرم یکی از بزرگترین دستاوردهای مهندس دژاکام، فقط تأسیس یک مجموعه نیست؛ بلکه نگاه تازهای است که به انسان، مشکلات و توانایی تغییرکردن او دادند. ایشان به ما نشان دادند که هیچ انسانی را نباید با گذشتهاش قضاوت کرد و سختیهای زندگی نمیتوانند پایان راه یک انسان باشند. به من همسفر، آموزشهای کنگره کمکم یاد داد که تغییر واقعی از خود انسان شروع میشود؛ از جایی که مسئولیت افکار و رفتار خودش را بپذیرد. در این مسیر فهمیدم همسفر بودن فقط به معنای همراهی با یک مسافر نیست؛ من هم در کنار او سفری را شروع کردهام، سفری برای شناخت بیشتر خودم، کنارگذاشتن قضاوتها و یادگرفتن صبر و محبت.
شاید کسی که از بیرون به کنگره نگاه میکند، آن را فقط مکانی برای درمان اعتیاد بداند؛ اما برای من کنگره جایی است که انسان میتواند دوباره خودش را پیدا کند. جایی که آموزشها فقط در حد شنیدن چند جمله باقی نمیمانند، بلکه فرصتی هستند برای اینکه رفتار و نگاهمان را تغییر بدهیم و آموختههایمان را در زندگی به کار بگیریم. امروز وقتی به دستاوردهای علمی، آموزشی و فرهنگی آقای مهندس فکر میکنم، بیشتر از هر چیز به این فکر میکنم که یک باور درست، وقتی با دانش، تلاش و عشق همراه شود، چقدر میتواند در زندگی دیگران تأثیر بگذارد. شاید نتوانم تمام چیزهایی را که در این مسیر آموختهام در چند سطر بنویسم، اما میتوانم بگویم کنگره برای من و خانوادهام فقط یک اسم یا یک مکان نیست؛ کنگره بخشی از زندگی ما است و باعث شده جور دیگری به خودم و اطرافیانم نگاه کنم.
آقای مهندس عزیز، انسانهای زیادی زندگیشان با حرکت ارزشمند شما تغییر کرد، همسفرانی که آرامتر شدند، خانوادههایی که دوباره امید را در زندگیشان پیدا کردند و انسانهایی که یاد گرفتند بهجای تسلیمشدن، برای ساختن روزهای بهتر تلاش کنند. برای من، زیباترین شکل قدردانی این است که فقط از آموزشها حرف نزنم، بلکه سعی کنم آنها را در زندگی خودم به کار بگیرم. امیدوارم بتوانم سهم کوچکی در ادامه این مسیر داشته باشم؛ مسیری که به من یاد داد برای رسیدن به روشنایی، اول باید شجاعت دیدن تاریکیهای درون خودم را داشته باشم.
نویسنده: همسفر پرنیان رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر الهام رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول)
ارسال: همسفر پریسا رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی هشتگرد کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
34