همسفر زکیه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون هشتم) در دلنوشته خود بیان کرد:
بسیاری میگویند مرگ، پایانِ یک مسیر است؛ اما برای مردی که تمامِ عمر خود را در میدانِ نبردِ میانِ تاریکی و نور، میانِ بیماری و سلامتی و میانِ جسم و روح سپری کرد، مرگ تنها یک گذر است. مهندس حسین دژاکام عزیز، شما تنها از میان ما نرفتید، بلکه در هر رگِ زندگی که دوباره جریان افتاد، در هر کلمه از نوشتههایی که راهگشای درماندگان شد و در هر کلمه از آثار ارزشمند خود، ریشه دواندید و جاودانه شدید؛ من شما را با تمامِ وجود، با تمامِ قلبم دوست دارم؛ نه فقط به خاطرِ آنچه بودید، که به خاطرِ آنچه با دانش و قلم خود، برای انسانیت ساختید. شما تنها یک مهندس نبودید؛ شما معمارِ جسم و روح نیز بودید؛ با نگاهی نافذ و علمی، در جبهههای مختلف سلامت ایستادید؛ از مقالات ارزشمند شما دربارهی انواع سرطان که برای بیماران، دریچهای از امید و آگاهی بود، تا کتابهای راهنمای عمیق و تکاندهنده، همهی آنها نشاندهندهی عشق و فداکاری شما بود.
هر کدام از آثار این مرد بزرگ، پلهای بود برای عبور از تاریکیها؛ از تجربهی عمیقِ «عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر» گرفته تا گشتن در مسیرهای جستجوگرانه «چهارده وادی» و «چهارده مقاله». شما با کتابهایی چون «حال شما چطور است»، به جای درمانِ صرف، به دنبالِ درکِ دردهای انسانی بودید و با «ادموند وهلیا» و «ساختمان جسم»، نقشه راهی برای شناختِ پیچیدگیهای وجودِ انسان ترسیم کردید. شما به ما آموختید که سلامت، تنها نبودِ بیماری نیست، بلکه هارمونی میانِ جسم و روان است. دیدنِ اینکه چطور با دانشی که در خدمتِ زندگی بود، آدمها را هم از دامِ اعتیاد و هم از چنگالِ ناامیدی و بیماریها نجات میدادید، برای من همیشه معنایِ قهرمان بودن را بازتعریف کرد؛ چراکه به ما یاد دادید بزرگ بودن، در داشتنِ قدرت نیست، بلکه در تواناییِ روشنایی بخشیدن به تاریکترین گوشههای وجودِ انسان است.
امروز که با این خبر، جهان در چشمان من کمی تیره و سرد شده است، میدانم که دنیا با رفتنِ شما بخشی از دانش و نورِ خود را از دست داده است؛ اما وقتی به آثار شما نگاه میکنم، میبینم که هیچگاه واقعاً نرفتهاید. شما در هر کتابی که خوانده میشود، در هر بیمار که با امید به درمان میجنگد، و در هر انسانی که با یادِ آموزههای شما، به سمتِ سلامتِ جسم و روح حرکت میکند، حضور دارید؛ پس میراثِ شما، نه فقط کلمات، بلکه زندگیهای دوبارهای است که به آنها بخشیدید. استاد عزیز، جای خالی شما در قلب من و در این دنیا، فراتر از توصیف کلمات است؛ چراکه شکوهِ حضور و بزرگیِ دانش و رفتار شما، همیشه در یاد من و در تاریخِ انسانیت باقی خواهد ماند. خداوند روحی را که اینچنین در خدمتِ خلق و در جستجویِ حقیقت بود، در آرامشِ ابدی و در میانِ نورهایِ بیکران قرار دهد؛ یاد ما همواره با شما باد.
ویرایش: همسفر یاسمن رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون شانزدهم) دبیر سایت
ارسال : ارسال همسفر مبینا رهجوی راهنما همسفر آمنه (لژیون هجدهم)دبیر سایت
همسفران نمایندگی شفا مشهد
- تعداد بازدید از این مطلب :
21