زمانی که خواستم به کنگره بیایم خیلی برای من سخت بود، نگران بودم که اگر یک آشنا باشد نمیتوانم در کنگره بمانم و از خدا خواستم که کمکم کند؛ اما وقتی که وارد کنگره شدم چیزی که برای من جالب بود به اسم صدا میزدند و این باعث قوت قلب من شد و به مسیرم ادامه دادم. بر سر دو راهی بودم و راه را گم کرده بودم؛ ولی حرفهای خوب راهنما به من دلگرمی داد و از مشارکت دوستان و حال خوش آنها روز به روز حال من بهتر شد و با تغییراتی که در خودم و مسافرم دیدم دانستم که کنگره۶۰ تفکر عظیمی هست و به مکانی قدم گذاشتم که افراد با جان و دل برای رسیدن دیگران به حال خوش خدمت میکنند. من همسفر امروز دیگر نمیخواهم از زندگی فرار کنم، میخواهم زندگی را یاد بگیرم و زندگی کنم و اگر بخواهم حرف خودم را در یک جمله خلاصه کنم کنگره، مرحمی بر زخمهای درونی من شد.
مردی که چراغی در تاریکی روشن کرد، بعضی انسانها به دنیا میآیند تا فقط زندگی کنند؛ اما بعضی دیگر میآیند تا معنای زندگی را به دیگران بیاموزند تا راهی بسازند که پیش از آن کسی جرأت پیمودن آن را نداشته است. امیدوارم با آموزشهایی که میگیرم بتوانم در زندگیام اجرایی کنم و الگویی برای حال خوش دیگران باشم. خدای خودم را شاکرم که کنگره را در مسیر زندگی ما قرار داد و سپاسگزار آقای مهندس هستم، بابت فراهم کردن چنین بستری تا من همسفر بتوانم آموزش بگیرم، از راهنمای خودم همسفر فاطمه و راهنمای مسافرم تشکر میکنم.
نویسنده: همسفر محبوبه رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
رابط خبری: همسفر صغری رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
عکاس: همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر فاطمه (لژیون ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر آرزو (لژیون دوم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی نیمایوشیج
- تعداد بازدید از این مطلب :
62