سلام دوستان زینب هستم همسفر
وقتی گاهی به گذشتهام نگاه میکنم، با خودم میگویم چقدر من راه آمدم تا اینکه امروز را ببینم و حسش کنم. البته من روزهایی را پشت سر گذاشتم که شاید شاد بودم و میخندیدم، ولی درون دلم همیشه خستگی و ناآرامی بود. من همیشه درگیر زندگی بودم و کاملاً خودمو فراموش کرده بودم.
اما از آنجایی که خدا خیلی دوستم داشت، در کنگره به رویم باز شد و تازه دارم قدمبهقدم خودمو میشناسم و دوروبرم را و یاد میگیرم که هر کاری را بهموقع خودش و به روش خودش انجام بدم.
و در اصل، وادی نهم بهم یاد داد که همهچیز را نمیتواند یکدفعه انجام داد و به نتیجه برسی؛ باید با صبر و اندیشه و تحمل کردن، آن را به نحوهی درست انجام داد. بهم یاد داد که با صبر کردن و تحمل کردن و درست حرکت کردن، بتوانم از آن مسیر عبور کنم و انسان قوی و محکمی بشم.
و امروز یاد گرفتم که قرار نیست همهچیز به خواستهی من انجام بشه، قرار نیست از دست کسی دلخور بشم، قرار نیست ناامید بشم. قرار است آرام باشم و درست تصمیم بگیرم و تفکر کنم و عجولانه تصمیم نگیرم و باید با آگاهی کامل تصمیم بگیرم که به مشکل برخورد نکنم.
کنگره بهم یاد داد که تغییر کردن از درون انسانها اتفاق میافتد. بهم یاد داد که تغییر کنم و خودمو سرزنش نکنم و امیدوار باشم و در راه درست قدم بردارم.
کنگره بهم یاد داد که چطوری از خودم محافظت کنم در مقابل ضدارزشها و برای رسیدن به آرامش باید تلاش کنم و مسیر آموزش را ادامه بدهم.
از کنگره ممنونم که راه درست را در مسیر زندگی من جاری کرد و آرامش را در دل همهی اعضای خانوادم، هم صبر و استقامت، تفکر و اندیشه، انسان باارزش و تحمل کردن را در درون من ریشه زد.
امیدوارم روزی برسه که این ریشهها به یک گیاه سبز قشنگ تبدیل بشه و من آن روز را هم میبینم.به امید بهترین روزها.
نویسنده: همسفر زینب رهجو راهنما همسفر جمیله(لژیون هفتم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
60