در مسیر تعالی، گامهای کوچک به شکوه ختم میشوند. امروز در وادی نهم، از لحظهای میگوییم که توان اندک با پایداری به قدرتی عظیم بدل میشود؛ جایی که صبر، به ایستادگی ابدی تبدیل میگردد. در این مصاحبه با همسفر مدینه، به بررسی مسیر تبدیل ضعف به قدرت و ظهور صبر در اوج میپردازیم. با ما همراه باشید.
همسفر مدینه به همراه مسافر خود با آنتیایکس مصرفی تریاک و الکل وارد کنگره شدند. با متد DST و دارویOT به مدت ۱۱ ماه و ۱ روز به راهنمایی مسافر حسین و همسفر ناهید سفر کردند. اکنون به مدت ۵ سال و ۱ ماه است که با دستان پر مهر آقای مهندس آزاد و رها هستند. ورزش مسافر در کنگره فوتبال و ورزش همسفر شنا است..
مرز میان تحمل کردن و تسلیم شدن کجاست؟ آیا تحمل کردن همیشه به معنای ایستادگی و تسلیم است؟
اگر بخواهیم تحمل کردن را فراگیریم بایستی از سختیها عبور کنیم و نیروهای تخریبی و بازدارنده را از مسیر خود دور کنیم. برای رسیدن به هر هدفی باید از گذرگاههای دشوار عبور کرد؛ بهعنوان مثال برای رسیدن به شجاعت از ترس، برای رسیدن به ایمان از کفر، برای رسیدن به نور از تاریکی و برای رسیدن به عشق از نفرت بگذریم. انجام این کار دشوار است؛ اما برای بالا بردن نقطه تحمل ناگزیر هستیم با سختیها دستوپنجه نرم کنیم تا نقطه تحمل خود را بالا ببریم. آسانترین راهکاری که میتوانیم برای مقابله با مشکلات انتخاب کنیم تسلیم شدن است؛ اما تسلیم شدن هرگز عاقبت خوبی ندارد. اگر بخواهیم به نتیجه برسیم و به عاقبتی نیک دست یابیم باید تمرین کرده و آموزش ببینیم تا با بالا بردن نقطه تحمل خود و دور ریختن رفتارهای ضدارزشی، بتوانیم به سمت صراطمستقیم حرکت کنیم.
با بهرهگیری از آموزههای آقای مهندس، هر پدیدهای دارای یک صورتمسئله است؛ به عقیده شما، صورتمسئله اصلی در بحث «نقطه تحمل» چیست؟
ما با کوچکترین حرکت میتوانیم در خود تغییر ایجاد کنیم و هر چه این حرکت و تغییر بزرگتر باشد تحمل ما بیشتر میشود ما با عبور از ضد ارزشها میتوانیم نقطه تحمل خویش را بالا ببریم طبق فرمایش آقای مهندس؛ مجموعه فضائل و رذائل به صورت بالقوه در انسانها وجود دارد بستگی به خود شخص دارد که کدام را در خود پرورش دهد. انسان هر چه بیشتر آموزش دریافت کند و به طرف فضائل و صراطمستقیم حرکت کند و از ضد ارزشها دوری کند نقطهتحمل در او بیشتر میشود؛ ولی اگر بخواهیم به سمت نور و روشنایی حرکت کنیم باید از تمام ضد ارزشها دوری کنیم، اینکه دروغ نگوییم، ولی غیبت کنیم یا تهمت نزنیم؛ ولی در کار دیگران تجسس کنیم. برای رسیدن به نقطه تحمل بالا و رسیدن به نتیجه مطلوب باید از تمام ضد ارزشها دوری کنیم.
یکی از ارکان رسیدن به نقطه تحمل، تکرار منظم موضوعات است. برای آنکه این تکرار منجر به فرسودگی یا بیرغبتی نشود، چه شیوه و الگویی را پیشنهاد میکنید؟
اگر شخصی تفکر و اندیشه درست داشته باشد و به خویش خویشتن توجه کند که همان نفس و روح انسان است که با هم همجوار هستند برای خود ارزش قائل باشد و خود را دوست داشته باشد با عشق و علاقه کاری را انجام دهد با تکرار و تمرین هم بیرغبت و فرسوده نخواهد شد مانند عبادت کردن یا خوردن وعدههای صبحانه، ناهار و شام اینها نیز تکراری هستند؛ اما به دلیل اینکه انسان به آنها علاقه دارد هیچگاه بیزار نمیشود. عملی که از روی اجبار باشد و انسان دوست نداشته باشد خستگی، بیمیلی، فرسودگی به همراه دارد در مقابل اگر با عشق باشد هر چند تکراری هم باشد، دلپذیر و خوشایند است و انسان برای انجام دادن آن لحظه شماری میکند.
چگونه میتوان مرز میان صبر، برای دستیابی به هدف و ایستادگی در نقطه تحمل را تشخیص داد؟ لطفاً این تمایز را با دقت تبیین کنید.
صبر به معنی صبوری است یعنی در راه تکامل مقاومت کردن، همه اشخاص وظایفی بر عهده دارند مانند وظایف نسبت به زندگی و خانواده قطعاً رعایت وظایف کار راحتی نخواهد بود؛ بنابراین باید در برابر انجام دادن وظایف قوی و صبور باشیم تا به مقصد برسیم. صبر به مفهوم وسیلهای برای رسیدن به هدف، هر چه صبورتر باشیم، در کارها موفقتر هستیم و میتوانیم به راحتی از سختیها و رنجها عبور کنیم و استرس کمتری داشته باشیم. بسیاری از اوقات اطرافیان ما سخنانی میگویند که اگر صبور نباشیم و نقطه تحمل بالایی نداشته باشیم آشفته میشویم، البته مهمترین و اصلیترین مؤلفه صبر، پذیرش است که بتوانی با خود کنار بیایی و بپذیری که بسیاری از اتفاقات در کنترل شما نیست و در بیشتر موارد کاری از دست شما برنمیآید. صبور بودن ویژگی بسیار مثبت و خوبی است اگر شخصی صبور باشد و نقطه تحمل بالایی داشته باشد دیگران نیز میتوانند از او الگوبرداری کنند در نتيجه این شخص به اهداف خوب خود دست پیدا خواهد کرد.
همراهی همسفران با مسافر، پیوند مستقیمی با سطح تحمل آنها دارد. از دیدگاه شما، یک همسفر چگونه میتواند این ارتباط را به شکلی صحیح و سازنده ساماندهی کند؟
همسفر خوب باید مسافر خود را درک کند با عشق و علاقه همراه او باشد تا مسافر بتواند سفر خوبی را طی کند، قبل از اینکه به کنگره بیایم تصور میکردم اگر مسافر هر کاری انجام میدهد جنگ و دعوا راه بیندازی، داد و بیداد کنی و به او سختگیری کنی، مسافر میترسد و دیگر آن کار را انجام نمیدهد؛ اما من این کار را انجام میدادم دعوا راه میانداختم داد و بیداد میکردم؛ اما مسافرم بدتر لجاجت میکرد و کارش را بارها تکرار میکرد و من متوجه این موضوع نبودم که اشتباه از خودم هست شاکر خداوند هستم از زمانیکه مسیر کنگره برای من نمایان شد و آموزشها را فراگرفتم متوجه شدم در طول سفر باید محیطی آرام در خانواده برای مسافر ایجاد کنم تا بتواند با آرامش سفر خود را طی کند و به رهایی برسد.
کلام پایانی:
خدا را هزاران بار شکر میکنم که راه کنگره بهواسطه مسافرم برای من باز شد و من توانستم به کنگره بیایم، آموزش بگیرم و راه درست را تشخیص دهم و متوجه اعمال ضد ارزشهای خود شوم. امیدوارم بتوانم آموزشهای دریافتی را عملی کنم؛ زیرا تنها آموزش گرفتن کافی نیست؛ اگر آموزشی که دریافت کردهای بتوانی به مرحله عمل برسانی و خدمتگزار کنگره باشیم، هنر کردهایم. از آقای مهندس بسیار سپاسگزارم؛ امیدوارم خداوند ایشان را رحمت کند و از خانواده محترم ایشان و دکتر امین سپاسگزارم؛ از راهنمای مسافرم، همچنین از راهنما همسفر ناهید سپاسگزارم که صبورانه من را تحمل میکنند. از تمامی دستاندرکارهایی که در کنگره خدمت میکنند تا ما به حالخوش برسیم، تشکر میکنم. امیدوارم که ثواب این خدمتها در زندگیشان جاری و ساری باشد و بهترینها را برای همگی آرزو میکنم.
طراح سؤال و ویرایش: اعضاء تیم مصاحبه
مصاحبه کننده: همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون بیستم)
عکاس: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر اکرم (لژیون شانزدهم)
ارسال: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر سمیه (لژیون بیستم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی سلمان فارسی اصفهان
- تعداد بازدید از این مطلب :
304