English Version
This Site Is Available In English

وادی نهم، آغاز تغییر در نقطه تحمل انسان

وادی نهم، آغاز تغییر در نقطه تحمل انسان

پنجمین جلسه از دوره شصت‌ودوم سری کارگاه‌های آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی راهنمای محترم مسافر محمد، نگهبانی مسافر اسدالله و دبیری مسافر علی، با دستور جلسه «وادی نهم و تأثیر آن روی من، وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا می‌شود» روز سه‌شنبه 26آبان ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰برگزار گردید.

خلاصه سخنان استاد؛

سلام دوستان، محمد هستم، یک مسافر

خداوند را شاکرم که یک روز دیگر اجازه پیدا کردم به کنگره ۶۰ بیایم، روی صندلی‌های کنگره بنشینم و آموزش بگیرم.

درود می‌فرستم به روان پاک آقای مهندس، شاکر خداوندم که در مسیر زندگی‌ام استادی، محقق و دانشمندی قرار داد تا بیایم و از دانش ایشان یاد بگیرم و بتوانم به صلح و آرامش نسبی برسم.

از آقای مهندس، خانواده محترمشان، استاد امین عزیز، دیده‌بان‌های عزیز، عزیزان قسمت مرزبانی، ایجنت محترم، آقای حبیب و تمام خدمتگزاران شعبه تشکر می‌کنم که چنین بستری را آماده می‌کنند تا من بیایم، اینجا بنشینم و آموزش بگیرم.

از راهنمای عزیزم، آقای محمد و آقای منصور، بسیار تشکر می‌کنم که با علمی که داشتند و با صبوری‌شان به من کمک کردند تا مسیر درمان را طی کنم، به رهایی برسم و خدمتگزار قابلی، هرچند کوچک، برای کنگره باشم، همچنین بتوانم خودم آموزش بگیرم و به خودم خدمت کنم.

از نگهبان و دبیر عزیزم نیز تشکر می‌کنم.

در مورد دستور جلسه وادی نهم و تأثیر آن روی من

پیام وادی نهم این است: «نیرویی که از کم شروع می‌شود و به درجه بالا و بالاتری می‌رسد، در آن نقطه تحمل ایجاد می‌شود»

در ابتدای وادی می‌گوید: «پیام برای کسانی که به دنیای تازه قدم نهاده‌اند و به خویش خویشتن فکر می‌کنند»

من بعضی وقت‌ها فکر می‌کردم این دنیای تازه چیست؟ دنیایی است که می‌خواهم وارد آن شوم، دنیایی که قرار است از اعتیاد خارج شوم، به دنیای تازه‌ای قدم بگذارم و از بسیاری از ضد ارزش‌ها فاصله بگیرم، اما چگونه است؟ من باید با چه خصوصیاتی وارد این دنیای تازه شوم تا این دنیا مرا بپذیرد؟

در سفر اولم به این موضوع فکر می‌کردم، با خودم گفتم زمانی که مواد مخدر را کنار گذاشتم، روش DST مرا پذیرفت و گفت: می‌توانی وارد این دنیای تازه شوی، زمانی که قدم به این دنیای تازه گذاشتم، مسیری برایم باز شد و به من گفته شد که باید به‌آرامی دارو را هم کنار بگذاری تا بتوانی وارد این دنیا شوی و در آن بمانی.

این دنیای تازه برای من با روش DST معنا پیدا کرد.

به یاد دارم زمانی مصرف موادم بسیار بالا رفته بود، شیره و تریاک مصرف می‌کردم و قرص متادون هم می‌خوردم، شاید روزی شش یا هفت گرم شیره مصرف می‌کردم، در مسیر منفی، نقطه تحملم در مصرف مواد مخدر بسیار بالا رفته بود.

وقتی به کنگره آمدم، به من گفتند مسیری که شما طی کرده‌اید، باید برعکس شود، باید به روش DST برگردید تا بتوانید نقطه تحمل خود را در مسیر ارزش‌ها بالا ببرید و این مسیر را طی کنید.

این مسیر برای من به این شکل آغاز شد که به لژیون تازه‌واردین آمدم، مسیر لژیون را طی کردم و درمان را ادامه دادم تا توانستم به نقطه‌ای برسم که بدانم اصلاً نقطه تحمل چیست.

در تیتر وادی می‌گوید: «نیرویی که از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا می‌شود»

روزی که من به کنگره ۶۰ آمدم، اصلاً نیرویی نداشتم، نیرو کجا بود؟ آن‌قدر حالم خراب بود که به‌سختی خودم را کشاندم و به کنگره ۶۰ آوردم، در محل کارم در آستانه اخراج شدن بودم و وضعیت خانوادگی‌ام بسیار به‌هم‌ریخته بود.

اما با همان نیروی اندکی که داشتم به کنگره ۶۰ آمدم و ذره‌ذره ادامه دادم تا کنگره ۶۰ باعث شد آن نیرو به‌آرامی به من برگردانده شود، این را مدیون علم آقای مهندس هستم.

من اصلاً نمی‌دانستم نقطه تحمل چیست، تا کسی حرفی به من می‌زد، سریع حالم بد می‌شد و از کوره درمی‌رفتم، اگر کسی پشت ماشینم بوق می‌زد، سریع شروع به فحاشی می‌کردم یا حرف نامناسبی می‌زدم، اصلاً نمی‌دانستم نقطه تحمل چیست.

اما زمانی که به کنگره آمدم و با روش DST شروع کردم به انجام دادن کارها به‌صورت معکوس، دیدم نقطه تحمل به‌آرامی در من تغییراتی ایجاد می‌کند.

به این موضوع فکر می‌کردم که آقای مهندس مثلث جهالت را مطرح می‌کنند: ناامیدی، منیت و ترس، واقعاً ترس زیادی در وجود من بود، می‌ترسیدم که چگونه می‌توانم از مواد مخدر جدا شوم و دیگر سیگار نکشم، از طرفی، انسانی ناامید بودم و فقط می‌نشستم و فکر می‌کردم، با خودم می‌گفتم: خدایا، روزی برسد که دیگر من روی این کره خاکی نباشم.

اما آقای مهندس با این روش چه کار کردند؟ امید را به من برگرداندند، به من یاد دادند که امیدوار باشم و ذره‌ذره همه‌چیز درست می‌شود.

ذره‌ذره می‌توانی اعتمادبه‌نفست را آن‌قدر بالا ببری که بتوانی در جمعی صحبت کنی، ذره‌ذره می‌توانی مسیری را طی کنی که به ورزش کردن برسی، می‌توانی به شرایط مالی خوبی برسی و ذره‌ذره به حال خوب دست پیدا کنی.

تمام این‌ها کلیدی در وادی نهم است که به من می‌گوید باید نقطه تحمل خود را بالا ببرم، نقطه تحملم را در مقابل ضد ارزش‌ها افزایش دهم و زمانی که کسی حرفی به من می‌زند، به‌هم نریزم.

البته این را هم می‌دانم که باید آموزش ببینم و به دنبال این باشم که به‌طور دائم حس خود را پالایش کنم، با حس آلوده نمی‌توان نقطه تحمل را بالا برد، واقعاً امکان‌پذیر نیست، من باید ابتدا حس خود را پالایش کنم و سپس مسیری را طی کنم تا بتوانم نقطه تحمل را در خودم به وجود بیاورم.

نقطه تحمل فقط با تمرین و تکرار ایجاد می‌شود.

یک کوهنورد را در نظر بگیرید، وقتی می‌خواهد از کوه بالا برود، پای کوه می‌ایستد، شاید در اولین تجربه، بالا رفتن برایش بسیار سخت باشد، اما به‌تدریج که این مسیر را طی می‌کند، نقطه تحمل در او به وجود می‌آید، زمانی که به قله می‌رسد، تازه لذت کار خودش را می‌برد، لذت مسیری که طی کرده و سختی‌هایی که ذره‌ذره پشت سر گذاشته است، وقتی به قله می‌رسد و به آن حال خوب دست پیدا می‌کند، انرژی حاصل از این مسیر را دریافت می‌کند.

خدا را شاکرم که من هم در این مسیر هستم و آن را طی می‌کنم تا بتوانم هر روز بر ترس، ناامیدی و منیت خود غلبه کنم و روزبه‌روز نقطه تحمل خودم را بالاتر ببرم.

ممنونم از اینکه به صحبت‌هایم گوش دادید.

در ادامه تصویر اهدا لوح به اعضای لژیون سردار را مشاهده مینمایید.

تایپ؛ مسافر جهانگیر 

عکس؛ مسافر حامد

تنظیم؛ مسافر علی 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .