جلسه چهاردهم از دور اول جلسات لژیون سردار کنگره ۶۰ نمایندگی هشتگرد با استادی مرزبان محترم مسافر محمد نگهبانی مسافر فرهاد دبیری پهلوان محترم مسافر مجید و خزانه دار مسافر فرید با دستور جلسه« وادی نهم و تاثیر آن روی من » روز سه شنبه مورخ26 آبان ماه ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۵:۳۰ آغاز شد.

خلاصه سخنان استاد:
سلام دوستان محمد هستم یک مسافر، خدا را شکر میکنم که در این جایگاه قرار دارم و از نگهبان محترم جلسه مسافر فرهاد و همچنین پهلوان محترم مسافر مجید و دیگر عزیزانی که اجازه دادند در این جایگاه خدمت کنم تشکر میکنم.
همانطور که پهلوان محترم مسافر مجید در گزارش خودشان فرمودند امروز چهاردهمین جلسه از دوره اول است و ما وارد دوره دوم لژیون سردار شدهایم، زمان خیلی زود میگذرد و عمر انسان بهسرعت سپری میشود.
دستور جلسه امروز وادی نهم و تأثیر آن روی من است، در این دستور جلسه درباره نیرویی صحبت میشود که از کم شروع میشود و به نقطه تحمل میرسد.
به نظر من این دستور جلسه دو بخش دارد یک بخش مربوط به کارهای ارزشی است و بخش دیگر به کارهای ضد ارزشی مربوط میشود در کارهای ضد ارزشی بالا بردن نقطه تحمل بسیار آسان است انسان بهراحتی میتواند به دیگران توهین کند یا کار نادرستی انجام دهد اما در کارهای ارزشی موضوع تفاوت دارد.
در کارهای ارزشی باید تلاش کنیم از چیزهایی که روی تفکر و شخصیت و اندیشه ما پرده میکشند دوریکنیم عوامل زیادی وجود دارند که میتوانند روی تفکر و شخصیت انسان اثر بگذارند و مانع رشد او شوند.
من خودم حدود بیستوچهار یا بیستوپنج سال در تاریکی زندگی کردم، مواد مخدر برای من تاریکی مطلق بود، در آن سالها کارهای ضد ارزشی زیادی انجام دادم. آن پردهای که در اثر مصرف مواد مخدر روی شخصیت من کشیده شده بود باعث میشد کارهایی انجام بدهم که در حالت عادی تمایلی به انجام آنها نداشتم.
اما وقتی انسان وارد مسیر ارزشها میشود جمعکردن نقطه تحمل مانند به دست آوردن آبرو است، آبرو در یکشب به دست نمیآید ممکن است انسانی هفتادسال زندگی کند و در تمام این سالها برای خودش آبرو جمع کرده باشد.

نقطه تحمل در کارهای ارزشی نیز به همین شکل ساخته میشود انسان باید آرامآرام و بهتدریج به آن برسد نمیتوان کارهایی را که سالها انجام دادهایم یکباره کنار بگذاریم باید در مسیر آموزش قرار بگیریم و بهمرور از چیزهایی که روی شخصیت و اندیشه و تفکر ما پرده کشیدهاند فاصله بگیریم.
به نظر من یکی از مهمترین چیزهایی که میتواند در این راه به ما کمک کند ایمان است ابتدا باید ایمان داشته باشیم ایمان به خدا و به اینکه خداوند در همهجا حاضر و ناظر بر اعمال ماست
من زمانی که در تاریکی بودم ایمان داشتم اما آن ایمان ضعیفتر بود. کارهایی که انجام میدادم باعث میشد ایمان من هرروز کمرنگتر شود. وقتی وارد کنگره 60 شدم در مسیر آموزش قرار گرفتم و دوباره یاد گرفتم که به خدا ایمان داشته باشم و به کنگره نیز ایمان پیدا کنم.
البته تنها گفتن اینکه به خدا ایماندارم کافی نیست باید ببینم برای نزدیک شدن به خداوند چهکاری میتوانم انجام بدهم، اگر میخواهم به خداوند نزدیک شوم باید صفات خداوند را در خودم به وجود بیاورم.

ما در آغاز بسیاری از کارها میگوییم به نام خداوند بخشنده مهربان، یکی از صفات خداوند بخشندگی است، لژیون سردار نیز حلقه بخشندگی است ما باید در این مسیر بخشندگی را یاد بگیریم و این صفت را آرامآرام در وجود خودمان پرورش بدهیم.
در ابتدا باید به این جمع و به این حلقه ایمان داشته باشیم داستانی درباره حضرت موسی نقلشده است گفته میشود حضرت موسی میخواست به دیدار خداوند برود، در آن روستا دو نفر بودند یکی از آنها فردی نمازخوان بود و تصور میکرد خدا را بهخوبی میشناسد و از جایگاه بالایی برخوردار است.
فرد دیگر مانند انسانهای معمولی بود و کارهای نادرستی انجام میداد، او از حضرت موسی خواست وقتی نزد خداوند میرود بپرسد که جایگاه او کجاست و چه وضعیتی دارد؟
حضرت موسی نزد خداوند رفت و پاسخ را دریافت کرد وقتی به روستا برگشت از آن فرد نمازخوان پرسید اگر کاروانی از شتر از سوراخ سوزن عبور کند آیا ممکن است چنین چیزی اتفاق بیفتد، آن فرد با ناراحتی گفت این چه پرسشی است و چه ارتباطی با من دارد.
حضرت موسی به او گفت خداوند فرموده است پاسخ این پرسش را به دیگران بگو، سپس نزد فرد دیگر رفت و همان موضوع را با او در میان گذاشت، آن فرد گفت اگر خداوند اراده کند حتی کاروانی از شتر نیز از سوراخ سوزن عبور خواهد کرد.
شاید آن فرد نماز نمیخواند و کارهای نادرستی انجام میداد اما در عمق وجودش به خداوند ایمان داشت، همین ایمان اهمیت زیادی دارد؛ بنابراین ایمان بسیار مهم است و ما که در مسیر آموزش کنگره قرارگرفتهایم باید به این جایگاه و به این مسیر ایمان داشته باشیم.
در پیامهای لژیون سردار گفته میشود که این سیستم باید سه اصل داشته باشد، نیروی انسانی و علم و منابع مالی، اگر این سه اصل وجود نداشته باشد لژیون سردار و حتی نمایندگی از کنگره نمیتواند به فعالیت خود ادامه دهد.
ما در دعا میگوییم خداوندا ما را از سمت قهر به سمت مهر هدایت کن، آیا فقط یکبار گفتن این جمله کافی است مسلماً کافی نیست. باید در مسیر آن حرکت کنیم و بهتدریج به نقطه تحمل برسیم.

همانگونه که خداوند بخشنده و مهربان است ما نیز باید مهر و محبت را در خودمان به وجود بیاوریم، اگر میخواهیم از سمت قهر به سمت مهر حرکت کنیم باید کارهای ضد ارزشی گذشته را کنار بگذاریم، قهر معنای روشنی دارد قهر یعنی نفرت و کینه و رنجش، زمانی میتوانیم به سمت مهر حرکت کنیم که کینه را کنار بگذاریم و از رنجشها عبور کنیم،
ما در این حلقه و در این جایگاه قرارگرفتهایم و هرکدام از ما وظیفه و مسئولیتی داریم به نظر من هر کس در هر جایگاهی که قرار میگیرد باید ابتدا به آن جایگاه ایمان داشته باشد و بداند برای چهکاری در آنجا قرارگرفته است.
بسیاری از ما زمانی که در تاریکی بودیم بارها از خداوند خواستیم راهی پیش روی ما قرار دهد تا از تاریکی بیرون بیاییم، میگفتیم هر چه تو بگویی انجام میدهیم خداوند کنگره 60 را در مسیر ما قرارداد و کنگره به ما آموزش داد و راه را به ما نشان داد.
بسیاری از انسانهایی که وارد کنگره شدهاند به چیزهایی رسیدهاند که پیش از آن نداشتند، من خودم آبرویی را که ازدستداده بودم در کنگره دوباره به دست آوردم.
گاهی که به گذشته فکر میکنم و به یاد میآورم با چه چهره و ظاهری در جامعه حاضر میشدم از خودم خجالت میکشم، با خودم میگویم چگونه آنگونه زندگی میکردم و چگونه میتوانستم با آن وضعیت در میان مردم حاضر شوم.
این همان پردهای است که مهندس دژاکام درباره آن صحبت میکنند، پردهای که بر شخصیت انسان کشیده میشود و باعث میشود دیگر بهظاهر و رفتار خود توجهی نداشته باشد، در آن زمان برای من مهم نبود با چه چهره و لباسی در جامعه حضور پیدا کنم.
اما کنگره 60 آبرو را به من برگرداند و شخصیت تازهای به من داد امیدوارم همه ما بتوانیم در مسیر ارزشها حرکت کنیم و به خواستههای خود برسیم امیدوارم به نقطه تحملي برسیم که بتوانیم در همه بخشهای زندگی خود چه در محل کار و چه در کنگره و چه در خانه روی چیزهایی که ازدستدادهایم کارکنیم و آنها را دوباره به دست آوریم، از همه شما تشکر میکنم که به صحبتهای من گوش دادید.
عکس و تایپ: مسافر پوریا
تنظیم و ارائه گزارش: مرزبان خبری مسافر حسین
- تعداد بازدید از این مطلب :
128