سلام دوستان نرگس هستم همسفر
«میدانی؟ قبل از اینکه وارد این وادی شوم، من همیشه فکر میکردم “تحمل داشتن” یعنی اینکه فقط فشار را تحمل کنم و با دندانهای به هم جفت شده از سر گذراندم. اما حالا میفهمم که وادی نهم چیزی فراتر از این است؛ وادی نهم به من یاد داد که نقطه تحمل من، یک مرزِ ثابت و نفوذناپذیر نیست، بلکه یک “مرز متحرک” است که من میتوانم آن را گسترش بدهم.
در تجربهی شخصی من، نقطه تحمل مثل یک ظرف است. در روزهای اول، ظرف من خیلی کوچک بود؛ کوچکترین فشار یا حتی یک فکر گذرا، ظرفم را پر میکرد و من را به لبریز شدن و فروپاشی میکشاند. اما با یادگیری متد DST و درک مفاهیم این وادی، یاد گرفتم چطور این ظرف را بزرگتر کنم.
حالا وقتی فشار میآید، دیگر نمیگویم “چرا اینقدر سخت است؟”، بلکه میگویم “بگذار ببینم چطور میتوانم ظرفیتم را برای این فشار بالا ببرم”. یاد گرفتم که نقطه تحمل، یعنی یاد گرفتن مهارتِ مدیریت کشش. وقتی یاد میگیرم که چطور از دانشِ پیشکسوتان و آموزشها استفاده کنم، انگار دارم لایههای جدیدی به شخصیتم اضافه میکنم تا فضای بیشتری برای تحمل سختیها داشته باشم.
تجربه به من نشان داده که وقتی نقطه تحملم بالا میرود، دیگر با نیازهای جسمی و ذهنیام نمیجنگم، بلکه آنها را میشناسم و با آرامش بیشتری از کنارشان رد میشوم. این یعنی من دیگر قربانی احساسات و نیازهایم نیستم، بلکه فرماندهی ظرفیتهای خودم هستم. نقطه تحمل برای من، یعنی تبدیل شدن از کسی که در برابر هر موجی وا میرود، به کسی که میتواند در دل موج، با استواری ایستادگی کند.»
نویسنده: همسفر نرگس رهجو راهنما همسفر جمیله(لژیون هفتم)
ویراستاری و ارسال: همسفر مهشید نگهبان سایت
همسفران دانیال اهواز
- تعداد بازدید از این مطلب :
32