جلسه هفتم از دوره سوم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره ۶۰ نمایندگی هشتگرد کرج به استادی راهنمای ویلیام وایت همسفر فهیمه، نگهبانی همسفر نفیسه و دبیری همسفر سهیلا با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پیدا میشود.) و تأثیر آن روی من» روز دوشنبه 25 آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا سپاسگزار بزرگ و عزیز جمعیت احیای انسانی کنگره60، آقای مهندس حسین دژاکام هستم که به من فهیمه اجازه دادند تا از آموزههایشان استفاده کنم. حال خوب، سلامتی و زندگی در لحظه حال را باید از ایشان بیاموزم. امیدوارم که در ادامه رهجوی خوبی برای جمعیت احیای انسانی کنگره60 باشم. در مورد دستور جلسه وادی نهم باید بگویم، اگر که من فهیمه به گذشته بازگشت داشته باشم میبینم که قبل از ورود به کنگره پر از ناامیدی، ترس، پر از حسهای منفی بودم و قدرت تحملم پایین بود؛ چون آموزش ندیده بودم. درون من پر از خشم، کینه و عصبانیت بود. زمانی که وارد کنگره شدم، آموزشهای نسبی را یاد گرفتم. شناخت نسبت به جسم خودم پیدا کردم و فهمیدم سالیان سال ندانسته و ناخواسته چه قدر به جسمم و به خودم آسیب وارد کردم.
من فهیمه در مصرف دخانیات به حد اشباع رسیده بودم. نقطه تحمل من در مصرف سیگار آرامآرام بهجایی رسیده بود که اگر 8 شب تا 5 صبح اجازه میدادند سیگار مصرف میکردم و این یعنی آرامآرام نقطه تحمل در جهت منفی در من شکلگرفته بود، بهجایی رسید که من در ضد ارزشها به اوج نقطه تحمل رسیدم. زمانیکه در کنگره قرار گرفتم و آرامآرام دانایی درباره اینکه فلسفه جسم چیست به دست آوردم؟ من چرا در این دنیا حضور دارم؟ چرا در مسیر کنگره60 قرار گرفتم. آرامآرام وقتی داناییام بالا رفت به همان میزان نقطه تحمل من نیز آرامآرام در جهت مثبت قرار گرفت و به نقطه بالایی رسید تا آنجا که فهمیدم باید حرکت کنم. به خودم گفتم؛ فهیمه تا زمانی که اینجا نشستهای و در مقابل نیروهای منفی حرکتی انجام نمیدهی و ساکن هستی، تغییری در تو ایجاد نمیشود.
حرکت کردم و در مسیر لژیون ویلیام قرار گرفتم. چراکه زمانی که من پر از انرژی و نیروهای منفی بودم؛ هیچ دریافتی نداشتم. وقتیکه در مسیر درمان قرار گرفتم، آرامآرام خوابم تنظیم شد و برداشتهایم تغییر کرد. این حرکت و تغییر آرام از متد DST آقای مهندس حسین دژاکام میآید. آقای مهندس حسین دژاکام DST را بسیار قشنگ برای ما باز کردند. ما در تمام مراحل زندگی در ذرهذره مشکلاتی که برای خودمان و جسممان به وجود میآید؛ آرامآرام به نقطه تحمل میرسیم. ما میتوانیم نقطه تحمل خودمان را هم در قسمت منفی هم در قسمت مثبت بالا ببریم و وقتیکه در کنگره قرار میگیریم، آرامآرام این نقطه تحمل از حرکت کردن و از حرف به عمل درآمدن است که تغییر را ایجاد میکند.
وقتیکه دانایی و ظرفیت بالا برود در مقابل نیروی نقطه تحمل ما هم بالا میرود. در تغذیه هم همین است؛ شخص قبل از اینکه وارد لژیون تغذیه شود؛ دچار ریزهخواری و اضافهوزن است، به نقطه تحملی رسیده که همهچیز میتواند بخورد. نخوردن برایش معنا ندارد. وقتی در مسیر سفر تغذیه قرار میگیرد، میفهمد که منع غذایی ندارد. هر چیزی که بدن من نیاز دارد کافی است. فرد به آن دانایی میرسد که چه چیزی را، چه موقع و به چه مقدار بخورد. وقتی به این دانایی برسد، آرامآرام نقطه تحمل در نخوردن بالا میرود. با آموزشها در لژیون تغذیه یاد میگیرم که مواد غذایی چه خاصیتی برای بدن من دارد و آن را آرامآرام بالا میبرم. اینها طی یک مدتزمانی و با فراز و نشیبهای متعدد به دست میآید. سفر، سفر سختی است و من میخواهم خودم را بشناسم؛ پس به زمان نیاز دارم تا آرامآرام بتوانم نقطه تحملم را بالا ببرم.
من زمانی که وارد کنگره شدم، شاید 5 تا 6 ماه بود که ازدواجکرده بودم و ازنظر مالی میتوان گفت ضعیف بودیم؛ ولی وقتی در کنگره آموزش گرفتم نقطه تحمل من در مسئله مالی هم بالا رفت. یاد گرفتم چه طور پسانداز کنم؛ یاد گرفتم که چه طوری 100 خودم را بگذارم؛ همانطور که در لژیون سردار که البته در حال نزدیک شدن به زمان گلریزان هستیم هم همینطور است. من در لژیون سردار هم باید نقطه تحملم را بالا ببرم. اگر سفر اولی هستم و میخواهم حمایت مالی در لژیون سردار داشته باشم، از مقدار اندک شروع کنم و سعی کنم سالبهسال به این مبلغ اضافه کنم. اگر عضو لژیون سردار هستم و امسال 6 میلیون تومان پرداخت میکنم، در دوره بعد حداقل 7 تا 8 میلیون تومان افزایش بدهم و اینگونه ظرفیت مالی خودم را در لژیون سردار افزایش بدهم.
در پایان باز هم از مهندس حسین دژاکام سپاسگزاری میکنم هر آنچه من در زندگیام دارم، اگر توانستم به عشق برسم، اگر توانستم بخشش داشته باشم و گذشت کنم، اگر توانستم خودم را بشناسم، همه اینها به لطف ایشان است که چه قدر ما انسانها را دوست داشتند. چه قدر ما افراد کنگره60 را دوست داشتند و تحقیق کردند که ما بتوانیم بهسلامتی که حقمان است برسیم. شاید اگر بیرون از کنگره بودیم، برای همین اضافهوزنمان مسیرهای سختی را در پیش میگرفتیم. خود من 3-4 کیلو اضافهوزن داشتم، ورزشهای سنگین بدنسازی انجام میدادم تا این 3-4 کیلوگرم برود؛ ولی نتوانستم، نشد. وقتی در مسیر کنگره قرار گرفتم بهراحتی وقتی آنچه راهنمایم گفتند دقیق اجرا کردم؛ در 10 ماه بهراحتی به درمان رسیدم؛ چه در سفر سیگار، چه در سفر تغذیه و این یعنی نقطه تحمل اندکاندک بالا میرود و تغییر یکدفعه اتفاق نمیافتد. اگر میخواهم تغییری در من شکل بگیرد، باید حرکت کنم و اینکه میدانم؛ اما عمل نمیکنم؛ فقط شنونده باشم و دنبال این باشم که از فلانی یاد بگیرم تا زمانی که حرکت نکردیم به نتیجه نمیرسیم. همه مسیری که میخواهیم به دست بیاوریم با تلاش و کوشش خودمان است.

مرزبانان کشیک: همسفر سپیده و مسافر محمد
عکاس: همسفر تارا رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول)
تایپیست: همسفر سهیلا رهجوی راهنما همسفر فریبا (لژیون اول) دبیر سایت
ارسال: مرزبان خبری همسفر کینوش
همسفران نمایندگی هشتگرد کرج
- تعداد بازدید از این مطلب :
134