جلسه نهم از دوره اول سری کارگاههای هماهنگی راهنمایان و خدمتگزاران ویژه همسفران آقا کنگره۶۰ شعبه خواجو، با استادی و نگهبانی همسفر محمدجواد و دبیری همسفر محمدرضا با دستور جلسه: "وادی نهم و تاثیر آن روی من وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا میکند)" شنبه ۲۳ آبانماه ۱۴۰۵، ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
هر حرکت و هر اتفاق بزرگی از یک نقطه کوچک آغاز میشود. حدود یک سال و یک ماه پیش، فعالیت خود را در این بخش آغاز کردیم. آن زمان تصورمان این بود که بهزودی تعداد راهنماها به چهار یا پنج نفر برسد، اما قسمت بر این بوده که تا امروز سه راهنما در کنار ما باشند. با این حال، مهم این است که مسیر آغاز شده و تلاش ما ادامه دارد.
با کمک بچههای تازهوارد و همراهی شما عزیزان، تلاش کردهایم هم از نظر کمیت و هم از نظر کیفی پیشرفت کنیم. البته کیفیت همیشه برای ما اولویت داشته است. آموزش، مهمترین بخش کار ماست؛ آموزشی که هم باعث رشد خودمان میشود و هم مسیر را برای دیگران هموار میکند.
در کنار آموزش، فعالیتهای ورزشی نیز نقش مهمی در ایجاد انگیزه و همدلی دارند. در دورههای گذشته با چالشهایی روبهرو شدیم و به دلیل فشردگی مسابقات، برخی تیمها حذف شدند؛ اما امروز، خدا را شکر، شرایط بهتر شده است. با این حال، باید نقاط ضعف خود را شناسایی کنیم و برای تقویت آنها تلاش بیشتری داشته باشیم.
چندی پیش با راهنمایان درباره وضعیت ورودیهای شعبه صحبت میکردیم. خوشبختانه تعداد ورودیها مناسب است، اما مسئله اصلی این است که بتوانیم این افراد را حفظ کنیم. جذب اولیه کافی نیست؛ مهم این است که تازهوارد در مجموعه بماند، آموزش ببیند و رشد کند.
خوشبختانه در بخش تازهواردین، مشاورههای خوبی ارائه میشود. بچهها با صمیمیت و در عین حال بدون افراط، با تازهواردان ارتباط برقرار میکنند. اما از این مرحله به بعد، مسئولیت همه ما آغاز میشود. رفتار تکتک اعضای شعبه، از راهنما و مرزبان گرفته تا خدمتگزاران و حتی اعضای عادی، توسط تازهواردان دیده میشود.
اگر فردی احساس خوبی از فضای شعبه دریافت نکند، ممکن است بهراحتی از ادامه مسیر منصرف شود. این در حالی است که هدف ما تنها جذب افراد نیست؛ بلکه میخواهیم آنها در مسیر درمان و آموزش باقی بمانند.
نکته مهم این است که عملکرد قوی، همیشه به معنای آسان گرفتن نیست. گاهی اجرای دقیق قوانین و حفظ نظم، بهترین راه برای نگه داشتن افراد در مسیر است. برای مثال، اگر از همان ابتدا بدون هیچ چارچوبی با شرایط افراد کنار بیاییم، شاید در کوتاهمدت احساس خوبی ایجاد شود؛ اما در بلندمدت به ضرر خود فرد خواهد بود.
به همین دلیل، حضور و غیاب و رعایت قوانین باید جدی گرفته شود. اگر فردی چند جلسه غیبت دارد، لازم است مسئولیت آن را بپذیرد و مطابق قوانین عمل کند. اگر این نظم از ابتدا در ذهن اعضا نهادینه شود، هم ارزش آموزش حفظ میشود و هم افراد مسئولیتپذیرتر خواهند شد.
چندی پیش ویدئویی درباره یک آزمایش علمی دیدم. در دهه ۱۹۹۰ تا ۲۰۰۰ میلادی، گروهی از دانشمندان آمریکایی محیطی کاملاً ایدهآل برای رشد درختان فراهم کردند؛ آب، نور، خاک و تغذیه مناسب. اما پس از چند سال مشاهده کردند که بسیاری از درختان یا از ریشه کنده میشوند یا تنه آنها میشکند.
پس از بررسی، متوجه شدند تنها یک عامل را حذف کرده بودند: باد.
وزش باد باعث ایجاد فشاری طبیعی بر درخت میشود. همین فشار، ریشهها را عمیقتر و تنه را مقاومتر میکند. در واقع، درخت برای مقابله با سختی، خودش را قویتر میسازد.
این موضوع در زندگی انسان نیز صادق است. اگر همیشه همه چیز برای یک فرد آماده باشد و هیچ سختی و مسئولیتی را تجربه نکند، در مواجهه با کوچکترین مشکل زندگی دچار آسیب خواهد شد. به همین دلیل است که وجود قانون، نظم و مسئولیتپذیری، بخشی از فرآیند رشد انسان است.
در کنگره نیز همین اصل برقرار است. ما باید قوانین را تا حد امکان کامل و بدون تبعیض اجرا کنیم. کسی که بتواند در چارچوب این قوانین حرکت کند، هم از آموزش بهره بیشتری میبرد و هم برای زندگی خارج از کنگره آمادهتر خواهد شد.
خود من سال ۱۳۹۶ وارد کنگره شدم. شاید تا یک سال و نیم یا حتی دو سال اول، برداشت عمیقی از آموزشها نداشتم. فقط پنجشنبهها همراه خانواده در جلسات شرکت میکردم و در طول هفته ارتباط چندانی با آموزش نداشتم.
نقطه تغییر زمانی بود که از من خواسته شد در کلاسهای آموزشی کمکراهنمایی شرکت کنم. از آن زمان، هر هفته از ساعت سه بعدازظهر در شعبه حاضر میشدم، در کلاسها شرکت میکردم، سپس در جلسه عمومی و بعد هم در لژیون حضور داشتم.
همین نظم و حضور مستمر، به مرور زمان تغییرات بزرگی در زندگی من ایجاد کرد.
گاهی اوقات دلیل پیشرفت نکردن یک رهجو یا عضو شعبه این است که بیش از حد با او مدارا میکنیم. لازم است گاهی فرد با پیامد رفتار خود روبهرو شود؛ اگر دیر میآید، اگر سیدی نمینویسد، اگر برای لژیون آماده نمیشود، باید بداند که این کمکاری به خودش آسیب میزند.
درک این موضوع، تنها زمانی اتفاق میافتد که فرد مسئولیت رفتار خود را بپذیرد. نوشتن سیدی، مطالعه کتابها و حضور منظم، تواناییهایی هستند که بهتدریج و با استمرار در انسان شکل میگیرند.
در پایان، از همه شما
عزیزان که با حوصله به صحبتهای من گوش دادید، صمیمانه تشکر میکنم. امیدوارم با حفظ نظم، اجرای درست قوانین و توجه بیشتر به آموزش، بتوانیم روزبهروز شعبهای قویتر، منسجمتر و تأثیرگذارتر داشته باشیم.
ارسال، عکس: همسفر فرزاد لژیون دوم
گروه سایت همسفران آقا نمایندگی خواجو
- تعداد بازدید از این مطلب :
21