English Version
This Site Is Available In English

افزایش نقطه تحمل با آموزش و آگاهی

افزایش نقطه تحمل با آموزش و آگاهی

جلسه سوم از دوره سی‌وششم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر به استادی همسفر نساره، نگهبانی همسفر رقیه و دبیری همسفر فاطمه با دستور جلسه «وادی نهم (وقتی نیرویی از کم شروع بشود و به درجه بالا و  بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا می‌شود.)» روز یکشنبه ۲۴ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

در ابتدا از راهنمای خودم همسفر فاطمه تشکر می‌کنم، همچنین از نگهبان و مرزبانان سپاسگزارم که این فرصت را در اختیار من قرار دادند تا امروز در این جایگاه باشم. خوشحالم که توانستم حس و حال خوب شما عزیزان را دریافت کنم و متقابلاً همان‌طور که هر کنشی واکنشی دارد، حس و حال خوب خودم را نیز به شما انتقال بدهم و در کنار هم آموزش بگیریم. از همه شما سپاسگزارم. دستور جلسه امروز ما درباره وادی نهم است. همان‌طور که می‌دانیم، وادی به معنای راه، مسیر یا مکانی برای عبور از یک مرحله به مرحله دیگر است. در قوانین کنگره ۶۰، چهارده وادی یا چهارده قانون وجود دارد که می‌توان آن‌ها را از قوانین ثابت جهان هستی و فرمان‌های الهی دانست؛ قوانینی که تغییر نمی‌کنند.

ما با ورود به کنگره و حضور در این مکان مقدس، مرحله‌به‌مرحله وادی‌ها را طی کرده‌ایم و اکنون به وادی نهم رسیده‌ایم؛ البته رسیدن به این مرحله به‌راحتی اتفاق نیفتاده است. ما در طول این مسیر با سختی‌ها، مشکلات و فراز و نشیب‌های زیادی روبه‌رو شده‌ایم تا توانسته‌ایم از پله‌های مختلف عبور کنیم و به این جایگاه برسیم. در وادی نهم با موضوع مهمی به نام «نقطه تحمل» آشنا می‌شویم. نقطه تحمل چیست و چگونه می‌توانیم آن را در وجود خود افزایش دهیم؟

در آغاز خلقت، دو مسیر پیش روی انسان قرار گرفت: یکی مسیر خیر و دیگری مسیر شر؛ حق انتخاب به خود انسان داده شد تا با آگاهی و اختیار، یکی از این دو مسیر را انتخاب کند. شرایط و راه‌ها به انسان نشان داده شد، اما انتخاب و حرکت در هر مسیر بر عهده خود او بود. همان‌طور که می‌دانیم، الگوهایی که مهندس برای آموزش به ما معرفی می‌کنند، بیشتر از طبیعت گرفته شده‌اند. اگر بخواهیم برای درک بهتر نقطه تحمل از طبیعت مثال بزنیم، می‌توانیم یک درخت را در نظر بگیریم. درخت در ابتدا فقط یک دانه کوچک است. وقتی این دانه را در دل خاک می‌کاریم، باید فشارهای زیادی را تحمل کند؛ باید از آب، نور، خاک و مواد مورد نیاز خود انرژی بگیرد تا بتواند رشد کند و جوانه بزند؛ پس از آن نیز رشد درخت متوقف نمی‌شود. با تغییر فصل‌ها، شرایط و جایگاه درخت تغییر می‌کند و ظاهر آن نیز دستخوش دگرگونی می‌شود. برای ورود به فصل بهار باید شکوفه بدهد، در تابستان باید میوه بدهد و در پاییز و زمستان نیز شرایط متفاوتی را تجربه کند.

هر تغییری در طبیعت با نوعی رشد همراه است؛ هم در درون و هم در بیرون؛ ما انسان‌ها نیز همین‌طور هستیم. اگر بخواهیم رشد کنیم، باید تغییراتی در درون و بیرون خود به وجود بیاوریم تا بتوانیم به مراحل بالاتری از تکامل برسیم. اگر بخواهم از دوران قبل از ورود به کنگره مثال بزنم، فکر می‌کنم همه ما تجربه زندگی در کنار یک مصرف‌کننده را داشته‌ایم. در آن دوران، نقطه تحمل من بسیار پایین بود. البته هر انسانی نقطه تحملی دارد، اما ممکن است این نقطه در افراد مختلف متفاوت باشد. برای درک بهتر این موضوع می‌توانیم آب را مثال بزنیم. وقتی ظرف آبی را روی حرارت قرار می‌دهیم، تا مدتی شرایط عادی دارد؛ اما با افزایش حرارت، به نقطه جوش می‌رسد و شروع به جوشیدن و بخار کردن می‌کند، حتی ممکن است سر و صدا و فوران داشته باشد. ما انسان‌ها نیز ظرفیت مشخصی داریم. این ظرفیت تعیین می‌کند که تا چه اندازه می‌توانیم فشارها و مشکلات را تحمل کنیم و در چه نقطه‌ای ممکن است از کوره در برویم، خشمگین شویم یا آرامش خود را از دست بدهیم؛ اما سؤال مهم این است که چگونه می‌توانیم این نقطه را کنترل کنیم و آن را افزایش دهیم؟

ما باید به‌گونه‌ای روی خودمان کار کنیم که بتوانیم نیروهایی مانند خشم، ترس، استرس و افکار منفی را مدیریت کنیم؛ نه اینکه اجازه بدهیم آن‌ها ما را کنترل کنند. زمانی که بتوانیم کنترل این نیروها را به دست بگیریم، می‌توانیم نقطه تحمل خود را افزایش دهیم. البته این اتفاق به‌صورت تدریجی رخ می‌دهد و یک‌شبه به دست نمی‌آید. نمی‌توانیم تصور کنیم که همین امروز تصمیم گرفته‌ایم نقطه تحملمان بالا برود و از فردا در برابر تمام مشکلات بدون واکنش باشیم. برای مثال، اگر به ما بگویند که مسافرمان دوباره سفرش به عقب برگشته یا با مشکلی در مسیر درمان روبه‌رو شده است، ممکن است در ابتدا دچار ناراحتی و آشفتگی شویم؛ اما وقتی آموزش دیده باشیم و بدانیم که برای هر مشکلی راهی وجود دارد و مسیر درمان مشخص است، می‌توانیم با آرامش بیشتری با آن روبه‌رو شویم و به مسیر خود ادامه دهیم. ما به‌مرور زمان و با آموزش، تجربه و حرکت می‌توانیم به این توانایی برسیم.

نکته دیگری که باید به آن توجه کنیم این است که مشکلات و جایگاه هر انسانی بخشی از واقعیت زندگی اوست. همان‌طور که مهندس می‌فرمایند، هرکس در هر جایگاهی که قرار دارد، عین حقیقت و واقعیت است. شاید ما باید آن سختی‌ها و مشکلات را تجربه می‌کردیم تا بتوانیم به روشنایی، نور و آرامش امروز برسیم. گاهی مشکلات آن‌قدر سنگین هستند که انسان را از پا درمی‌آورند و احساس می‌کند دوباره به نقطه صفر و ابتدای مسیر برگشته است. در چنین شرایطی حتی ممکن است فراموش کند که از کجا شروع کرده و تا کجا پیش آمده است، اما گاهی همین مشکلات باعث می‌شوند شکست را نپذیریم، مقاوم‌تر شویم، راه مقابله با سختی‌ها را یاد بگیریم و نقطه تحمل خود را افزایش دهیم.

نکته مهم دیگر این است که نقطه تحمل انسان‌ها با یکدیگر متفاوت است. همان‌طور که ظرف وجودی افراد یکسان نیست، نقطه تحمل آن‌ها نیز تفاوت دارد. برای مثال، ممکن است یک نفر با نوشیدن یک لیوان آب احساس سیری کند، اما فرد دیگری به مقدار بیشتری نیاز داشته باشد. ظرفیت وجودی انسان‌ها نیز به همین شکل متفاوت است. ما در مسیر اعتیاد نیز به‌نوعی یاد گرفته بودیم که نقطه تحمل خود را در بعضی مسائل بالا ببریم و بتوانیم شرایط خاصی را تحمل کنیم؛ اما مهم این است که اکنون با آموزش‌های کنگره یاد بگیریم چگونه این توانایی را در مسیر درست و سازنده به کار بگیریم.

در پایان می‌خواهم بگویم که ما می‌توانیم با تلاش، آموزش و حرکتی که در کنگره انجام می‌دهیم، نقطه تحمل خود را افزایش دهیم و یاد بگیریم چگونه مراقب خود، افکار و اندیشه‌هایمان باشیم. زمانی که محبت داشته باشیم، مسئولیت‌پذیر باشیم و در مسیر آموزش و آگاهی حرکت کنیم، می‌توانیم ظرفیت وجودی و نقطه تحمل خود را افزایش دهیم. من امروز به این نتیجه رسیده‌ام که اگر قدم خوبی در مسیر درست برداشته‌ام، نباید آن را رها کنم؛ بلکه باید تلاش کنم آن قدم درست را در روزهای بعد نیز تکرار کنم و ادامه بدهم. به نظر من، هیچ تغییر اساسی به‌راحتی و یک‌باره اتفاق نمی‌افتد. هر تغییری زمان خاص خودش را می‌طلبد و نیازمند صبر، آگاهی و حرکت مستمر است. امیدوارم همه ما بتوانیم در این مسیر، در کنار یکدیگر آموزش بگیریم، رشد کنیم و به موفقیت و آرامش بیشتری برسیم.

اهدای لوح تقدیر اعضای لژیون سردار

مرزبانان کشیک:همسفر حکیمه و مسافر مهدی
تایپیست: همسفر فاطمه رهجوی راهنما همسفر صدیقه (لژیون ششم)
ويرايش و عکس: همسفر رها رهجوی راهنما همسفر الهام (لژیون یازدهم) نگهبان سایت
ارسال: همسفر زهرا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی خلیج‌فارس بوشهر

 

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .