جلسه سوم از دوره ششم کارگاههای آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی بردسکن به استادی راهنمای تازهواردین همسفر فاطمه، نگهبانی همسفر مریم و دبیری همسفر زینب با دستور جلسه: «وادی نهم (نیرویی که از کم شروع بشود و به درجه بالا و بالاتری برسد نقطه تحمل پیدا میشود.)» روز یکشنبه ۲۴ آبانماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:
در ابتدا، خداوند متعال را سپاسگزارم که به من توفیق داده است تا در این جلسه و در این نمایندگی حاضر شوم. همچنین تشکر میکنم از نگهبان جلسه،گروه مرزبانی و ایجنت محترم که به من اجازه دادهاند تا در این جایگاه قرار بگیرم، خدمت کنم و آموزش بگیرم. عنوان دستور جلسه امروز ما، وادی نهم است. وادی نهم به معنای نیرویی است که از کم شروع میشود تا به مرتبهای بالاتر برسد؛ یعنی رسیدن به نقطه تحمل. عنوان این وادی به ما میآموزد که اگر میخواهیم دچار تغییر و تحولات درونی شویم و به نقطه تحمل برسیم، باید مسیر را گامبهگام و از کم شروع کنیم. این موضوع، نقش حیاتی زمان را به ما یادآوری میکند. اگر بخواهیم زمان را حذف کنیم و با عجله به نتیجه برسیم، تنها دچار آسیبهای زمانی خواهیم شد.
نقطه تحمل، در تمام سطوح زندگی کاربرد دارد، اما برای بالا بردن توانایی تحمل، آموزش و تمرین بسیار ضروری است. تکرار و تمرین است که نقطه تحمل را در ما ایجاد میکند. در واقع، بزرگترین ملاک برای سنجش و تشخیص شخصیت انسانها، همین نقطه تحمل آنها است. استاد امین در یکی از سخنان خود فرمودند: تفاوت اصلی میان موجود زنده و غیرزنده در واکنش به حوادث است. یک موجود زنده در برابر مشکلات و حوادث، واکنش نشان میدهد، از خود دفاع میکند و میتواند خودش را بازسازی کند. این بازسازی به دلیل وجود نیروهای درونی است که در برابر نیروهای بیرونی واکنش نشان میدهند.
وظیفه ما این است که نقطه تحمل خود را آنقدر بالا ببریم تا بتوانیم نیروهای درونی خود را با نیروهای بیرونی سازگار کنیم. هر انسانی ظرفیتی دارد؛ من به عنوان یک همسفر، ظرفیت مشخصی دارم. اگر از این ظرفیت فراتر شوم، به نقطه آشوب میرسم. نقطه آشوب یعنی؛ جایی که انسان از حالت تعادل طبیعی خارج شده است، دچار بهمریختگی میشود و دیگر چیزی برایش مهم نیست؛ تا جایی که ممکن است رفتارها به سمت خشونت، کتککاری یا حتی جنایت پیش برود و فرد کاملاً غیرقابلکنترل شود.
من خودم این را تجربه کردهام؛ گاهی لازم نیست واکنش شدیدی نشان داد، بلکه گاهی با یک حرف ساده حتی اگر بیمنظور باشد میتوان طرف مقابل را به نقطه آشوب رساند. ما گاهی بدون سنجیدن نقطه تحمل دیگران، با کلام آنها را به مرز نابودی میکشانیم. پیام این وادی مخصوص کسانی است که به دنیای تازه قدم گذاشتهاند؛ یعنی کسانی که وارد شعبه شدهاند و آموزشهای متفاوت و معناداری را دریافت میکنند. کسانی که در اینجا خدمتگزار میشوند، حسهای آنها تغییر میکند و شاهد تحولات درونی و افزایش نقطه تحمل خود هستند.
این پیام به آنها میگوید که در این دنیای جدید، فردی معنادار برای دیگران باشند. یکی از واجبترین اصول در این مسیر، نقطه عمل و حرکت است. انسان نباید همیشه درگیر تفکر باشد، بلکه باید به آنچه میداند، عمل کند. حرکت کردن، طبق فرامین الهی، باعث رشد و ارتقای ما میشود. اما باید توجه داشت که تغییر را نمیتوان با زور و گردنکلفتی در دیگران ایجاد کرد؛ تنها راه این است که ابتدا خود را تغییر دهیم و تغییرات مثبت را در درون خود ایجاد کنیم. در نهایت، تنها کسی که میتواند باعث تغییرات درونی من شود، خودِ من هستم.
هیچکس در بیرون از من حتی همسر یا فرزندم نمیتواند مرا مجبور به افزایش نقطه تحمل کند؛ این یک مهارت اکتسابی است که باید خودم به دست آورم. من در روزهای اول ورود به کنگره، حتی نیمساعت نمیتوانستم روی صندلیهای کارگاه بنشینم. حتی نوشتن سیدیهای آقای مهندس برایم دشوار بود؛ روزی ۵ دقیقه مینوشتم و ذهنم زود خسته میشد. اما امروز که میتوانم روزانه ۲۵ دقیقه سیدی بنویسم و از نشستن در کارگاهها لذت ببرم، میدانم که نقطه تحمل من افزایش یافته است. سخن خود را کوتاه میکنم و مشتاقانه منتظر شنیدن مشارکتهای شما عزیزان هستم. ممنونم که به صحبتهای من گوش کردید.

تجلیل مسئول کارت دوره فعلی از مسئول دوره قبلی

مرزبانان کشیک: همسفر سمیه و مسافر محمد
عکس: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر رقیه(لژیون اول)
تایپ: همسفر صدیقه رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)دبیر اول
ویرایش و ارسال: همسفر اکرم رهجوی راهنما همسفر معصومه(لژیون دوم)نگهبان سایت
همسفران نمایندگی بردسکن
- تعداد بازدید از این مطلب :
31