سخنان استاد:
دستور جلسه این هفته وادی نهم و تاثیر آن روی من است؛ وقتی نیرویی از کم شروع شود و به درجه بالا و بالاتری برسد، نقطه تحمل پدید میآید. درک این وادی بسیار مهم است و در همه موارد زندگی ما نقش دارد. در خود این یه جمله یه دنیا حرف وجود دارد؛ یعنی ما نمیتوانیم کاری را یکباره انجام بدهیم، اینطور نیست که بگوییم من از فردا سیگار نمیکشم، یا از فردا موادم را کنار میگذارم یا از فردا ورزش میکنم… چقدر از این قول و قرارها با خودمان گذاشتیم و نتوانستیم انجام بدهیم؟ به خاطر اینکه راه درست را بلد نبودیم. میخواستیم کارمان را کامل و بدون نقض انجام دهیم، ولی آنقدر آن کار در ذهنمان سنگینی میکرد که توانایی انجام آن را در خودمان نمیدیدیم.
آقای مهندنس در سی دی پنجره شکسته مثال بسیار زیبایی به کار بردند؛ اگر شما بخواهید زبالههایتان را بیرون بگذارید، میگردید دیواری را پیدا میکنید که کثیف باشد، در و پنجرهها شکسته شده و به خانه رسیدگی نشده باشد، هیچکس جلوی یک خانه تمیز و مرتب زباله نمیگذارد. وقتی نهار میخورید، اگر ظرفتان را همان لحظه بشویید، وعده بعد هم دلتان نمیآید ظرفها را در سینک تمیز بگذارید، آنها را هم میشویید. ولی اگر سینک ظرفشویی پر از ظرف کثیف باشد، بقیه ظرفها را هم میگذارید و میگویید بعدا همه را با هم میشویم. ولی بعد ظرفها آنقدر زیاد میشود که دیگر دوست ندارید آن کار را انجام بدهید یا توانایی شستن آن همه ظرف را در خودتان نمیبینید.
این موضوع هم در صور آشکار کاربرد دارد و هم در صور پنهان. مثال صور آشکار را گفتیم، در صور پنهان، وقتی یک فکر منفی وارد ذهنم میشود، مثلا ترس به سراغم بیاید که من نمیتوانم سیگارم را کنار بگذارم، یا منیت پیدا کنم که من نیازی به اینهمه سی دی نوشتن و کلاس آمدن ندارم، نیازی ندارم سیگارم را کنار بگذارم و… اگر به این افکار مجال رشد بدهم، حسهایم آلوده میشود، و میدانیم ابزار نیروهای منفی، حسهای منفی است. ساختارها به صورت شبکهای عمل میکنند و پشت همدیگر درمی آیند. اگر یکی راه نفوذی پیدا کند، بقیه هم پشت سر او وارد میشوند، مثل داستان اسب تروا، یکباره به خودتان میآیید میبینید یک فکر کوچک، شما را از پا درآورده و دیگر توان حرکت ندارید.
افکار هم وزن دارند، و افکار منفی بسیار سنگین هستند. افکار مثبت سبک هستند و باعث شعف، حرکت، تلاش و پیشرفت انسان میشوند. ولی افکار منفی باعث ناامیدی، افسردگی و رکود انسان میگردند. هدف نیروی منفی هم این است که ما را در جای خودمان نگه دارد و توان حرکت را از ما بگیرد. وقتی فکر منفی سراغم میآید باید یاد بگیرم چطور خودم را بیرون بکشم. حس منفی سراغ همه ما میآید. من طی دو ماه پیش سه تا عزیز از دست دادم، روزهایی بسیار سنگین بودم و به زور خودم را از جا بلند میکردم، انگار یک وزنه صد کیلویی به پاهایم وصل کرده بودند. ولی وقتی به کنگره میآمدم حالم خوب میشد. این برای همه ما پیش میآید. دکتر امین هم در سی دی «من» به این نکته اشاره کردند و گفتند گاهی من و آقای مهندس هم حسمان منفی میشد. ولی زود خودمان را از آن حالت خارج میکردیم. ما هم باید این را یاد بگیریم که چطور خودمان را نجات بدهیم.
وادی نهم به این موضوع اشاره میکند که ما نمیتوانیم کارهای ضد ارزشی را یک دفعه کنار بگذاریم. باید به آرامی و با هم این کار را انجام بدهیم. کسانی که سفر درمان موادشان تمام میشود ولی هنوز سفر ویلیام را شروع نکرده اند، به ندرت موفق میشوند، معمولا در کنگره ماندگار نمیشوند یا برگشت میزنند. برخی میگویند سفر ویلیام خیلی سخت است، ولی وقتی شروع میکنیم میبینیم چقدر راحتتر از چیزی بود که فکر میکردیم، چقدر سبک میشویم و حالمان بهتر میشود. وقتی افکار منفی زیاد میشود، دیگر به تنهایی از پس آنها برنمی آییم، بعد تخریبها بیشتر و بیشتر میشود و یکباره در جایی از بدنمان بروز میکند، میشود سرطان، میشود سکته قلبی یا مغزی، بیماریهای سایکوسوماتیک و…
نیکوتین موجود در سیگار از سد خونی مغز عبور کرده و سیستم پاداش مغز را دستکاری میکند، آنگاه احساس میکنم انرژیام افزایش پیدا کرده و استرسم کم شده، در حالی که مصرف سیگار ضربان قلب را افزایش میدهد و باعث ترشح هومون کورتیزول که همان هورمون استرس است در بدن میشود.
برای اینکه نقطه تحمل ما بالا برود به دو پارامتر نیاز داریم؛ تکرار منظم موضوع مورد نظر و در نظر گرفتن زمان. اگر میخواهم ورزشکار شوم، باید تمرینات روتین و مرتبی انجام دهم و در انجام آنها استقامت داشته باشم. هر روز باید آن کار را انجام دهم و بعد کم کم زمان آن را افزایش دهم و تمرینات را سنگینتر کنم. اگر بعد از سالها یکباره بخواهم باشگاه بروم و وزنه بزنم، نه تنها کمکی به خودم نمیکنم، بلکه عضلاتم آسیب میبیند و در جسمم تخریب ایجاد میکنم. بدن درد در روزهای اول ورزش کاملا طبیعی است، نباید اجازه دهم این درد مانع حرکت من شود و تمریناتم را متوقف کنم. اگر یکی دو هفته صبر کنم، دردها از بین میروند و سرخوشی و تواناییهایم بروز پیدا میکند.
برای هر فرآیندی یک پروسه زمانی تعریف شده است؛ برای بارداری نه ماه، برای کشت گندم هشت ماه، برای درمان سیگار حداقل ده ماه، باید این صبوری را داشته باشم و بتوانم این مراحل را قدم قدم طی کنم. بارها گفتیم برای اینکه یک عادت را در جسم و ذهن خودمان جا بندازیم، حداقل بیست و یک روز زمان نیاز داریم. پلههای بیست و یک روزه ما برای همین است. هفته اول کاهش آدامس یا دارو شاید اندکی سختی حس کنم، اما هفته دوم راحتتر میشود و هفته سوم بدن خودش تولید میکند و جایگزینی انجام میشود، حالم کاملا خوب است و آماده میشوم برای پله بعدی. پس اینطور نیست که ما دائما بخواهیم در جنگ و تلاش باشیم که خودمان را روی برنامه نگه داریم. وقتی جایگزینی اتفاق میافتد، حالمان خوب است بدون اینکه بخواهیم به آن فکر کنیم یا برای سیگار نکشیدن بجنگیم و تقلا کنیم.
اما باید کمی به خودمان سخت بگیریم، تربیت کردن جسم و نفس کمی با سختی همراه است، قرار نیست همه چیز به دلخواه ما باشد، قرار نیست در طول زندگی هیچ سختی و رنجی را نچشیم. اگر بیماری نباشد، هیچوقت قدر سلامتی را هیچ وقت نمیدانیم، کسی که در تاریکی نباشد، قدر برق و روشنایی را نمیداند. آقای مهندس میگفتند؛ زندگی مثل میوه فروشی است که میوههایش را درهم میفروشد، نمیگذارد خوبهایش را گلچین کنی! منظور اینکه در زندگی، زشتی و زیبایی، خوبی و بدی، خیر و شر با هم است.
خداوند جهان را بر مبنای اضداد خلق کرد و به انسان گفت؛ من تمام اینها را در اختیار تو قرار دادم، اما یک پیامبر درون به نام عقل هم در وجودت گذاشتم که با کمک او بتوانی راه درست را پیدا کنی. باید با قدرت عقلت انتخاب کنی، چون تو اختیار داری. هر دو راه برایت باز است، ولی هر راهی را انتخاب کردی، خیر و شرش پای خودت، باید بهایش را بپردازی. خداوند فرامین را برای انسانها نوشت؛ دروغ نگو، دزدی نکن، خمر استفاده نکن… ولی گفت تو مختاری هر راهی را دوست داری بروی.
واقعا اگر به زندگی به این چشم نگاه کنیم که ما در یک بازی شرکت کردهایم و میخواهیم برنده شویم، درست بازی میکنیم. اگر درست بازی نکنیم، میبازیم و دوباره باید تمام مراحل را از اول طی کنیم. اگر برنده شویم میتوانیم به مرحله بعد ارتقا پیدا کنیم و دچار تکرارها نشویم.
تایپ و ارسال: مسافر خاطره
- تعداد بازدید از این مطلب :
6