ابتدای وادی پیامی آمده،این پیام برای کسانی است که به دنیای تازه قدم گذاشتهاند؛ یعنی توانستهاند و یا میخواهند ضدارزشیها را کنار بگذارند و به خویش خویشتن توجه کنند. به خویش یعنی کالبد فیزیکی، به خویشتن یعنی صور پنهان عقل، نفس، روح، جان…با توجه به اینها هر آنچه از ذهن میگذرد، پس از تأیید فرمانروا آن را از قوه به فعل در میآوریم؛ یعنی ندای پیامبران بیرون، فرستادگان قدرت مطلق، اساتید، معلمین و راهنمایان خویش خویشتن درون و برون را به منصه ظهور برسانیم.
پیامبران برای رساندن ما به آرامش میآیند، نه برای جنگ و اولین پیامی که میگویند این است که از ضدارزشها پرهیز کنیم، دروغ نگوییم؛ زیرا دروغ گفتن مادر تمام فسادهاست.
آیا پس از قرار گرفتن بر سر دوراهی انتخاب که به انسان اختصاص داده شده است، پیام وادی نهم که از نقطه تحمل سخن میگوید در من تقویت شده است؟ مسیر ارزشها را انتخاب میکنم که بسان آب گوارا در کوزه گلی است یا با کوچکترین تلنگری به سمت ضدارزش که همان زهری است در جام زرین حرکت میکنم و به این مسیر که بسیار ساده و روان است پا میگذارم؟آنوقت چه میشود؟ تکلیف آن آزمایشی که قرار است از من گرفته شود چیست؟ مهر مردودی یا سربلندی از این آزمون؟چه زمانی من سمیه نمره قبولی از این امتحان خواهم گرفت؟ شاید وقتی که تعریف صبر را که در وادی پنجم آمده است متوجه بشوم:(صبر یعنی پشت سر گذاشتن و یا طی کردن و یا تحمل زمان همراه با تلاش و کوشش لازم، برای رسیدن به اهداف تعیین شده.)
البته گاهی اوقات صبر بسیار سخت و طاقتفرسا میباشد. همانگونه که برای یک مسافر سفر اول که میخواهد تغییر کند، تبدیل شود و در انتها ترخیص گردد، مستلزم پارامتر زمان و آموزش است، برای این من همسفر هم دچار دگرگونی در مسیر ضدارزشها نشوم و نقطه تحمل خویش را بالا ببرم، نیازمند این هستم تا انسانی بیندیشم، نگاهم را به هستی نه فقط به عنوان یک مصرفکننده بلکه تولیدگر تغییر بدهم.
در ادامه وادی نهم اشاره میشود که گروهی میگویند: انسان جایزالخطاست. گروهی دیگر میگویند: انسان ممکنالخطاست؛ اما ما در کنگره یاد گرفتهایم که انسان مختارالخطاست، چون فقط به انسان قدرت اختیار داده شده است و این انسان است که میتواند راه فجور یا راه تقوا را انتخاب کند.
آقای مهندس میفرماید: انسانها دارای دو چهره میباشند؛ یک چهره مهربان و یک چهره خشم یا حیوانی که در انسان پنهان است. وقتی که انسان از نقطه تحمل خارج شود و به نقطه آشوب برسد، از خودش آن چهره را نشان میدهد و این ما هستیم که با رفتارمان باعث میشویم که انسانها کدام چهره را نشان دهند.
کلام آخر؛تأثیر این وادی بر روی من که مسافر جونز میباشم این است که یاد گرفتم نقطه تحمل بدنم را ذرهذره بالا ببرم؛ ولی متأسفانه قبل از کنگره با مقولهای به نام نقطه تحمل آشنا نبودم. برای کاهش وزن ورزشها و رژیمهای سنگین را انجام میدادم.زمانی که با متد دژاکام آشنا شدم، متوجه شدم که چقدر به جسم خود آسیب وارد کردهام و آموختم که اگر انسانی بخواهد از تاریکی خارج شود و از بندی رها بشود، نیاز به آموزش و زمان دارد.سپاسگزار آقای مهندس و دکتر امین و خانواده محترمشان هستم که من را با دنیایی تازه از زندگی آشنا کردهاند.
نویسنده:راهنما همسفر سمیه(راهنمای لژیون سوم)
عکاس:همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر سپیده(لژیون دوم)
ویرایش و ارسال:نگهبان سایت همسفر جواهر رهجوی راهنما همسفر سمیه(لژیون سوم)
- تعداد بازدید از این مطلب :
110