English Version
This Site Is Available In English

از درمان اعتیاد تا رسیدن به حال خوب

از درمان اعتیاد تا رسیدن به حال خوب

هفتمین جلسه، از دوره شصت یکم از سری کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی راهنمای محترم مسافر داوود، نگهبانی راهنمای محترم مسافر حمید و دبیری راهنمای محترم مسافر نبی‌اله، با دستور جلسه: «بزرگداشت آقای مهندس دژاکام و دستاوردهای علمی ایشان» پنج‌شنبه ۲۱ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۷:۰۰برگزار شد.


سخنان استاد:

سلام دوستان، داوود هستم، یک مسافر.

در ابتدا خداوند را شکر و سپاس می‌گویم به خاطر بودن در جمع شما و فرصتی که برای خدمت به بنده داده شده است. از نگهبان و دبیر عزیز نیز تشکر و قدردانی می‌کنم.

اما سپاس ویژه من از آن بزرگ‌مردی است که با عملکرد ارزشمند خود، امروز ما را از سردرگمی بزرگی نجات داده است. در رابطه با بزرگداشت ایشان، فکر می‌کنم هر کلامی که به زبان بیاوریم، باز هم حق مطلب را ادا نکرده‌ایم. عملکرد آقای مهندس در این سال‌ها برای تعداد بسیار زیادی از خانواده‌ها حیات‌بخش بوده است. چه چیزی بالاتر از اینکه انسانی بتواند به انسان‌ها و خانواده‌ها حیات ببخشد؟

ایشان در سی‌دی اخیرشان اشاره می‌کردند که اساتید هنگام حضور در جایگاه استادی، تلاش نکنند مطلبی از اینترنت پیدا کنند یا موضوع خاصی را مطرح کنند؛ بلکه بر اساس تجربه و واقعیت زندگی خود و در ارتباط با دستور جلسه، به‌ سادگی صحبت کنند.

به نظر من، کنگره مسیری را پیش روی ما قرار داده است که اگرچه در سه ضلع جسم، روان و جهان‌بینی خلاصه می‌شود، اما هرکدام از این اضلاع دنیایی از مطالب و آموزش‌ها را در خود جای داده‌اند.

در رابطه با ضلع آموزش، آقای مهندس بارها بر اهمیت متون آموزشی، آموزش‌دهنده و آموزش‌گیرنده تأکید کرده‌اند.

به یاد دارم قبل از ورود به کنگره، تمام تلاش اساتید در کلینیک‌ها، کمپ‌ها و انجمن‌هایی مانند NA این بود که به افراد کمک کنند. آموزش‌گیرندگان و رهجویان نیز تمام تلاش خود را به کار می‌گرفتند؛ اما چون متون آموزشی بر اساس دستاوردهای علمی و تجربه‌های عملی و نتیجه‌بخش امروزی نبود، این تلاش‌ها به نتیجه مطلوب نمی‌رسید.

خودم به‌خوبی به یاد دارم که منتظر می‌ماندم تا نیمه‌های شب بگذرد و خانواده‌ام بخوابند. به دلیل ترک‌های متعددی که تجربه کرده بودم، از نظر روحی و روانی به مرحله‌ای رسیده بودم که تعادلم را از دست داده بودم و دیگر نمی‌دانستم چه چیزی درست و چه چیزی غلط است.

وقتی خانواده‌ام می‌خوابیدند، شاید همسفرم متوجه می‌شد و شاید هم نمی‌شد، اما من با تمام وجود گریه می‌کردم و می‌گفتم: خدایا، من با تمام وجود خواسته دارم، تلاش می‌کنم، قدم می‌زنم و هرچه می‌گویند گوش می‌کنم. دوره متادون، دوره‌های کم‌کردن مصرف و روش‌های دیگر را امتحان می‌کنم، اما نتیجه‌ای حاصل نمی‌شود.

این وضعیت باعث شده بود روزبه‌روز یأس، ناامیدی و انزوا بیشتر بر من غلبه کند. به‌تدریج این باور در من شکل گرفته بود که دیگر راهی برای رهایی وجود ندارد. حتی به مرگ خودم راضی شده بودم و با گریه و التماس از خداوند می‌خواستم که حداقل مرا از این وضعیت نجات بدهد.

امروز در لژیون بارها به بچه‌ها می‌گویم وقتی کارتان به هر شکلی گره می‌خورد و شرایط سخت می‌شود، با تمام وجود از قدرت مطلق، خداوند یا هر نامی که برای او قائل هستید، بخواهید در مسیری که قرار گرفته‌اید کمکتان کند و گره از کارتان باز شود.

آقای مهندس در یکی از صحبت‌های اخیرشان فرمودند هر آنچه آموزش داده‌اند، بر اساس اصول اسلامی و قرآنی بوده است. من هم همیشه به بچه‌ها می‌گویم در آن لحظاتی که ارتباطتان با قدرت مطلق برقرار می‌شود، با تمام وجود درخواست کنید که در این مسیر، که امروز بهترین راه در اختیار ماست، یاری‌تان کند.

به فضل خداوند، ضلع سوم، یعنی اذن الهی، نیز برای من صادر شد. من دو ضلع اولیه، یعنی خواسته و تقدیر را داشتم، اما اذن الهی هنوز برایم فراهم نشده بود تا اینکه اتفاق کنگره برای من رقم خورد و در این مسیر قرار گرفتم.

دوستان قدیمی‌تر می‌دانند که سفر من کمی سخت بود. من سفر ایکس را هم تجربه کردم و سفر درمانی‌ام با مشکلاتی همراه بود. بیماری‌های زمینه‌ای داشتم و شرایط من به‌گونه‌ای بود که پرونده‌ام نیاز به بررسی بیشتری داشت؛ با این حال، من و همسفرم با تمام وجود تلاش کردیم.

سال‌هاست در کنگره حضور دارم و هر روز که می‌گذرد، متون آموزشی و مطالبی که در قالب جهان‌بینی به ما آموزش داده می‌شود، عطش مرا برای یادگیری بیشتر می‌کند و باعث می‌شود با اشتیاق و جدیت بیشتری در جلسات حضور پیدا کنم.

لطف خداوند شامل حالم شد و جایگاه خدمتی به من واگذار شد. چند روز پیش به اتفاق بچه‌ها دو مورد رهایی داشتیم. خدا می‌داند آن شب از شدت عشق و خوشحالیِ رهایی بچه‌ها خوابم نمی‌برد.

این‌ها بخش‌های پنهان دستاوردهای آقای مهندس هستند. ممکن است درباره کتاب‌ها، روش "DST" (دی.اس.تی) و دستاوردهای علمی کنگره صحبت کنیم، اما من می‌خواهم از لایه دیگری از این دستاوردها برایتان بگویم؛ از احساسی که شاید کمتر به آن پرداخته شده است.

من دیوانه‌وار منتظر لحظه‌ای بودم که این عزیزان را برای رهایی ببریم. وقتی به این موضوع فکر می‌کنم که نجات یک انسان، انگار نجات تمام انسان‌هاست، به این فکر می‌افتم که روزی که قرار است با معبود خود روبه‌رو شوم، امیدوارم دستم خالی نباشد.

واقعاً چطور می‌توان شکر این نعمت را به‌جا آورد؟

در این دو سه هفته که موضوع دستور جلسه ما بزرگداشت آقای مهندس و دستاوردهای ایشان بود، دوستان از زوایای مختلفی صحبت کردند. من می‌خواهم به دو نکته از صحبت‌های اخیر ایشان اشاره کنم و سپس فرصت را در اختیار دوستان قرار بدهم.

نکته اول، موضوع علت و معلول بود. ایشان اشاره کردند که اغلب افراد هنگام مواجهه با مشکلات، به سراغ معلول می‌روند؛ در صورتی که باید عامل و علت اصلی مشکل را شناسایی کنند.

کنگره با استفاده از روش "DST" و متون آموزشی خود، به ما کمک می‌کند تا علت اصلی مشکلات را شناسایی کنیم و آن‌ها را به‌صورت ریشه‌ای مورد بررسی و پیگیری قرار دهیم. نتیجه این آموزش‌ها این است که امروز بسیاری از ما که خواسته و تلاش لازم را داشته‌ایم و در این مسیر قرار گرفته‌ایم، به تعادل نسبی نزدیک شده‌ایم.

نکته دیگری که می‌خواهم به آن اشاره کنم، صحبت آقای مهندس درباره افرادی است که از طولانی شدن سفر یکی از اعضای خانواده‌شان نگران هستند. ایشان مثالی نقل می‌کردند از فردی که نزدشان آمده بود و از اینکه فرزند یا همسرش مدتی است به کنگره می‌آید، اما هنوز به رهایی نرسیده، ابراز نگرانی می‌کرد.

پاسخ ایشان این بود که عزیز شما امروز در کنگره و تحت آموزش قرار دارد و در مسیر ارزش‌ها حرکت می‌کند. شاید رهایی او هنوز اتفاق نیفتاده باشد، اما همین که در این مسیر قرار گرفته، جای شکرگزاری دارد. باید شکرگزار نعمت‌های موجود باشیم تا گشایش‌های بیشتری در ادامه مسیر اتفاق بیفتد.

نکته مهم این است که باید به علت‌ها توجه کنیم، نه صرفاً معلول‌ها. اینکه فردی مواد مصرف نکند، به این معنا نیست که به حال خوب و درمان رسیده است. همان‌طور که آقای مهندس فرمودند، قطع مصرف با درمان تفاوت دارد و درمان، موضوعی بسیار گسترده‌تر از قطع مصرف است.

این هم یکی دیگر از دستاوردهای بزرگ این مرد بزرگ است که امروز جمعیتی بیش از صد هزار نفر، همراه با خانواده‌هایشان، دعاگوی ایشان هستند و از نعمت حال خوب و زندگی بهتر بهره‌مند شده‌اند.

از اینکه به صحبت‌های بنده توجه کردید، بسیار سپاسگزارم.


عکس، ضبط و ویرایش: مسافر محمد ( لژیون سوم)
تنظیم و ارسال: مسافر معین

مسافران و همسفران کنگره ۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .