برای امروزم هر چقدر خداوند را شکر کنم باز هم کم است

امروز بعد از گذشت ۳ سال که در کنگره هستم می‌خواهم به گذشته برگردم که چگونه بودم و الان چگونه هستم برای امروزم هر چقدر خداوند را شکر کنم باز هم کم است. نمی‌دانم چگونه قدردان خداوند باشم برای وجود چنین مرد بزرگی که بر سر راه زندگی ما قرار داده است جناب مهندس بعد از درمان خود روشDST را در اختیار همه ما قرار داده‌اند که ما هم به درمان برسیم و بی‌نصیب از این حال خوش نمانیم.

اگر بخواهم نگاهی به گذشته بیاندازم، گذشته مساوی است با تلخی، ناامیدی و احساس ضعیف بودن. زندگی‌ام آرام نبود و آرامشی نداشتیم چون با چشم‌هایم می‌ديدم مسافرم در اعتیاد غرق شده است و کاری از دستم بر نمی‌آمد و هر روز تنهاتر از قبل می‌شدم تا این که یک روز مسافرم از طریق یکی از دوستان با کنگره آشنا شد؛ کنگره اولین جایی بود که ما برای درمان اقدام کردیم

من اطمینان نداشتم که مسافرم موفق شود ولی در ادامه با گذشت ۳ماه تغییرات زیادی در مسافرم مشاهده کردم این تنها من نبودم که می‌دیدم همه‌ اطرافیان هم این تغییرات را احساس می‌کردند و هر روز بهتر از دیروز شاهد حال خوب او بودم؛ بالاخره من هم کنجکاو شدم که کنگره چه مکانی است با مسافرم همراه شدم و با ورودم به کنگره با راهنمای عزیزم خانم فاطمه آشنا شدم 

شروع کردم به سی‌دی نوشتن، با نوشتن وادی اول روز به روز آرام‌تر از قبل می‌شدم تا به وادی دهم رسیدم صفت گذشته در انسان صادق نیست چون جاری است اینجا بود که فهمیدم نباید در گذشته باشم باید هر چه هست فراموش کنم یا به باد بسپارم و برای آینده تلاش کنم حتی اگر فردا نباشم.

نویسنده: همسفر‌طاهره رهجوی‌راهنما همسفرفاطمه(لژیون نهم)

رابط خبری: همسفر‌زهرا رهجوی‌راهنما همسفر‌فاطمه(لژیون نهم)

ویرایش و ارسال: همسفرمریم رهجوی‌راهنما همسفرفرشته(لژیون سوم) دبیر سایت نمایندگی باباطاهر همدان