روش DST نقاط کور اعتیاد را مشخص کرد.

جلسه نهم از دوره هفتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره۶۰ نمایندگی رازی به استادی راهنما همسفر النا و نگهبانی همسفر افسانه و دبیری همسفر میترا با دستور جلسه «DST و تجربه من از سایر روش‌ها» سه‌شنبه ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا درود می‌فرستم به روح پاک آقای مهندس، دانشمند، نویسنده و کاشف. یکی از بزرگ‌ترین دستاوردهای ایشان روش DST است. در روش DST، یعنی D دژاکام، ضریب ۰/۸، S پله‌های ۲۱ روزه و T طول درمان ده الی یازده ماهه است. این روش DST همراه می‌شود. با سفری از بیماری به سلامتی، از اضطراب به آسایش و از قهر به مهر. هم‌زمان با مهار و درمان، تعادل نیز شروع می‌شود. در طول یازده ماه، مهار و درمان صورت می‌گیرد و به پایان می‌رسد، این در حالی است که حرکت به سمت تعادل همچنان ادامه دارد. روش DST نشان می‌دهد که آقای مهندس به‌ خوبی جسم را شناختند و با تمام وجودشان اعتیاد را لمس کردند. برای جهان پزشکی که در درمان اعتیاد در نقطه صفر هستند، این موضوع را در مقالات، کتاب‌ها و نشریاتشان بیان کردند. که مواد مخدر روی بیوشیمی مغز، روی ناقل‌های عصبی و روی هورمون‌ها اثر می‌گذارد و فرد مصرف‌کننده را از تعادل خارج می‌کند. آقای مهندس همیشه فرمودند: که اعتیاد یک موضوع رفتاری نیست که ترک بشود؛ بیماری است و بیماری باید درمان بشود.

که تنها و تنها روش DST، روش درمان اعتیاد است. من همسفر از یک مادر سرطانی متولد شدم و در دوران کودکی اعتیاد پدرم را می‌دیدم و خیلی با درد و رنج‌های بسیار همراه شده بودم. زمانی که ازدواج کردم، همسرم یک فرد مصرف‌کننده بود و با تاریکی‌ها و اعتیاد او همراه شده بودم. خیلی از ضدارزش‌ها سراغم آمده بود؛ منیت، ترس و خشم. خشم که خیلی زیاد و کنترل‌ نشده بود. دور خودم یک حصار کشیده بودم و این باور ذهنی من شده بود که تو یک جو غیرت نداری، اراده نداری، تو جنم ترک نداری. با این جملات همیشه او را وادار می‌کردم که ترک بکند. ترک‌های متداولی داشتند. یادم است آخرین باری که در مشارکت‌هایم این را گفته بودم که همسرم ترک کردند، باعث شد ضربان قلبشان کم بشود و هوشیاری‌شان پایین بیاید؛ طوری که ما زنگ زدیم آمبولانس و آمدند و ایشان را به بیمارستان بردند. ترک‌های دیگری هم که می‌کردند و من خیلی مصمم به این ترک‌ها بودم، باعث می‌شد که ایشان بیشتر از دو تا سه ماه دوام نیاورند و افسرده، گوشه‌گیر و دائم در حال گریه بودند.

روش DST نقاط کور اعتیاد را مشخص کرد و عکس‌العمل‌های پنهان را برای ما مشخص کرد. آقای مهندس عزیز، متون آموزشی و دانش درمان اعتیاد را برای ما به‌ جا گذاشتند. همان‌طور که در سی‌ دی صورت‌ مسئله اعتیاد گفتند: قطع مواد با درمان مواد فاصله زیادی دارد. اگر ما توانستیم در مسئله اعتیاد که لاینحل بود به نتیجه برسیم، به خاطر همین روش DST بوده است. این روش نه‌ تنها برای درمان اعتیاد، بلکه برای درمان چاقی، کاهش وزن، سیگار و بیماری‌های صعب‌العلاجی مثل سرطان، که یکی از ترس‌های وجودی من بود، مثل کنسر و ام‌اس نیز کاربرد دارد. یک تجربه دیگر که امروز در گوش کردن به سی‌دی ساختار درون پیدا کردم. ساختار منفی خیلی زود در ما شکل می‌گیرد؛ یعنی شروع می‌کنند به گرفتن انرژی ما و تبدیل می‌شوند به ساختارهای بزرگ. من احساس می‌کنم که با همین روش تدریجی می‌توانیم کم‌کم از آن به‌ عنوان یک حقه استفاده کنیم و قبل از این‌که آن‌ها بیدار بشوند و هوشیار بشوند، انرژی از دست‌ رفته‌مان را از آن‌ها پس بگیریم.

برای منِ همسفر، روش DST و داروی من این بود که داروی من در کنگره ۶۰، آموزش‌های خوب جهان‌بینی بود که واقعاً زندگی را به من پس داد. با وجود این که الان دارم با یک مصرف‌کننده زندگی می‌کنم، ولی توانستم کنترل زندگی‌ام را خودم به دست بگیرم و توانستم پسرم را به درمان برسانم. داروی من این آموزش جهان‌بینی بود و گوش کردن به حرف راهنماهایتان. واقعاً فکر می‌کنم داروی ما همسفرها این است که یواش‌یواش از ضدارزش‌ها دوری کنیم. درست است که تفکر و نگرش همه ما، به خاطر مسیری که همراه با مسافرها طی کردیم، افیونی شده بود و جسم‌مان بیمار شده بود و روان‌مان آسیب دیده بود، ولی این آموزش‌ها باعث شد روان‌مان تا حدودی به سلامتی برسد و جسم‌مان هم همین‌طور. برای خود من همین‌طور بود. من واقعاً با یک جسم آسیب‌دیده و یک روان بسیار خراب وارد کنگره شدم و هیچ‌ وقت هم فکر نمی‌کردم درمان بشوم، ولی شدم. در آخر می‌خواهم از آقای مهندس تشکر بکنم که هیچ واژه‌ای برایش پیدا نمی‌کنم تا از ایشان تشکر کنم. می‌گویم چقدر خوشحالم که شاگرد مکتب عشق در زمان حیات شما بودم و امیدوارم که بتوانم از دریافت‌ها و متون آموزشی که شما در اختیار ما گذاشتید، خوب دریافت داشته باشم و بتوانم در انتقال آن‌ها در این مسیر حق موفق باشم. چقدر خوشبخت و چقدر باعث افتخار بود که شال زیبای راهنمایی را از دستان مهربان شما گرفتم. امیدوارم که خداوند به دکتر امین بزرگوار سلامتی بدهد و موفق باشند و همه ما به شایستگی و با ایستادگی، گوش‌ به‌ فرمان و رهرو راه دکتر امین عزیز باشیم. از این‌که به صحبت‌های من گوش کردید، از همه شما متشکرم.

مرزبان کشیک: همسفر مهدیه
عکاس: همسفر زری رهجوی راهنما همسفر سارا (لژیون سوم)
تایپیست: همسفر ربابه رهجوی راهنما همسفر بتول (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: همسفر مینا مرزبان خبری
همسفران نمایندگی رازی