چهارمین جلسه از دوره شصتودوم سری کارگاههای آموزشی خصوصی کنگره ۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک، با استادی مرزبان محترم مسافر امیر، نگهبانی مسافر اسدالله و دبیری مسافر علی، با دستور جلسه «روش DST و تجربه من از سایر روش ها» روز سهشنبه ۱۹ آبان ماه ۱۴۰۵، رأس ساعت ۱۷:۰۰برگزار گردید.
سخنان استاد:
سلام دوستان، امیر هستم، یک مسافر.
خداوند را شاکرم که در این دنیا هستم و از آقای مهندس و خانواده محترمشان تشکر میکنم که بستری را فراهم کردند تا انسانها بیایند و علاوه بر اعتیاد، با تاریکیهای درون خود نیز آشنا شوند و در جهت حل آنها قدم بردارند.
دستشان درد نکند که چنین بستری را فراهم کردند تا انسانها مشکلات و تاریکیهای درون خود را بشناسند و برای حل آنها تلاش کنند.
آقای مهندس هم زمانی شرایطی شبیه ما داشتند؛ اما توانستند راه درمان را پیدا کنند و آن را برای ما فراهم سازند. ایشان راه درمان را برای افرادی که مصرفکننده مواد مخدر بودند یا با بیماریهایی مانند سرطان، اماس و بیماریهای دیگر دستوپنجه نرم میکردند، پیدا کردند.
این راه درمان همیشه وجود دارد و آقای مهندس نیز همیشه در میان ما هستند. فقط سؤال این است که چگونه میتوانند اکنون که حضور فیزیکی ندارند، به ما کمک کنند؟ اگر ما در کنگره مسیر خود را درست طی کنیم و به خواستههای کنگره و حریمی که برایمان مشخص کرده است، پایبند باشیم، آقای مهندس میتوانند از آن دنیا هم به ما کمک کنند. حضور در کنار ما فقط به معنای حضور فیزیکی نیست.
در مورد دستور جلسه امروز، یعنی «تجربه من از سایر روشها و روش DST»، باید بگویم که من در سفر اول یادداشتبرداری میکردم. مطالبی را که در لژیون مطرح میشد، خلاصه سخنان و نکات دیگر را مینوشتم. این کار را با آقا صابر انجام میدادیم.
ایشان میگفتند سیدی درمان یک را گوش کنید. در این سیدی توضیح داده میشود که بیماران در بعضی روشها فقط به معنویات و ریکاوری متکی هستند و از طریق کلاس، قدم و حضور در جلسات به ترک مواد میرسند. تأکید میشود که هر جا هستی، خودت را به جلسه برسان.
در سایر روشها بیشتر به همین مسائل توجه میشود و اگر بخواهی از دارو استفاده کنی، بعضی از آنها این موضوع را قبول ندارند و میگویند فقط به خدا پناه ببر.
من مدتی با فردی در ارتباط بودم و در کلاسهای او شرکت میکردم و کتابها و مطالب آموزشیاش را میخواندم. در آن شرایط فقط داشتم به خدا التماس میکردم که امروز مواد مصرف نکردهام. درحالیکه عدهای هم هستند که با دارو و کمک پزشکان درمان میشوند.
دیروز که مرزبان کشیک بودم، خانمی تماس گرفت و گفت: شوهرم میخواهد به کنگره ۶۰ بیاید، ولی در حال حاضر دارو مصرف میکند. قبلاً شیره تریاک مصرف میکرده و حالا برای او قرص B2 تجویز کردهاند.
من گفتم: بیاوریدش. تخریب این قرص، با توجه به چیزهایی که خودم مصرف کردهام و تجربههایی که داشتهام، بسیار زیاد است و حتی از شیره تریاک و هروئین هم بیشتر است. من خودم این تجربهها را داشتهام.
فردی به کمپ آمده بود و بیستویک روز هم حالش خوب بود؛ اما روز بیستویکم، زمانی که آمدند دنبالش تا او را ببرند، تازه تشنجش شروع شد. او قرص B2را بهصورت دماغی مصرف میکرد و شرایط بسیار نامناسبی داشت.
بعداً گفتم: آقا، کنگره میگوید ده ماه زمان لازم است؛ اما پاسخ میدادند: نه آقا، تا عید حالش خوب میشود؟ روشهای بیرون اینگونه هستند؛ میگویند یک یا دو ماه زمان میخواهیم تا حالش خوب شود یا با بیستویک روز مصرف، مواد را کنار بگذارد.
بعضیها میخواهند بعد از چند ماه حالشان خوب شود و بیشتر دنبال مصرف نکردن هستند؛ اینکه بعد از یک ماه، دو ماه مواد مصرف نکنند.
اما کنگره به ما گفت که نتیجه مهم است و نتیجه این است که سیستم بدن تو دوباره راهاندازی شود و دیگر به مواد بیرونی احتیاج نداشته باشی.
آقای مهندس برای ما توضیح دادند که بدن انسان حدود سیوهشت هزار میلیارد سلول دارد و درباره پیچیدگیهای بدن صحبت کردند. وقتی حالت خوب شود، دیگر وابستگی به مواد نداری. مثلاً ساعت پنج صبح خودت بیدار میشوی. اگر هم بیدار شوی، دیگر وابسته نیستی که حتماً صبح قهوه بخوری یا مواد مصرف کنی. دیگر چنین وابستگیای نیستردی میگوید
یک روش، روشهایی هستند که به معنویات وابستهاند. عدهای هم به دارو وابستهاند و عدهای دیگر از روش سقوط آزاد یا ترک ناگهانی استفاده میکنند.
من خودم وقتی به کمپ میرفتم، اصطلاحاتی مانند «توپ بازی، یار بازی و زمین بازی» را به ما میگفتند. اینها اصطلاحاتی بودند که باید رعایت میکردیم و تغییر میدادیم. اما وقتی وارد کنگره شدیم، گفتند: اصلاً خودتان را اذیت نکنید؛ یک نفس عمیق بکشید و خودتان را تغییر دهید. توپ بازی، یار بازی و زمین بازی چه ارتباطی به شما دارد؟ شما باید خودتان را تغییر دهید.
در کمپ، وقتی فرد بیرون میرفت، به او میگفتند به خانه برود و وسایل و شرایط زندگیاش را تغییر دهد و به همسر و فرزندانش توجه کند. حتی اگر فردی از نظر مالی در مضیقه بود، به او میگفتند به اتاقی که در آن مواد مصرف میکرده برود، اتاقش را رنگ کند، تلویزیون را جابهجا کند، دکوراسیون خانه را عوض کند و پردههای خانه را تغییر دهد.
اما کنگره گفت: خودت را تغییر بده و اصلاً با آن مسائل کاری نداشته باش.
بعدها روش DST بهصورت یک بسته کامل مطرح شد؛ یعنی وقتی مواد را کنار میگذاری، به خواب تو هم اهمیت میدهد. میگوید ساعت هفت صبح بیدار شو و داروی خود را مصرف کن. به خواب شبانه هم اهمیت میدهد و میگوید ساعت ده شب بخواب. به غذایی که میخوری نیز توجه دارد. همچنین میگوید بعد از دو ماه، هفتهای یک بار به پارک بیا و ورزش کن.
این یک بسته کامل است.
اما کمپ چه میگوید؟ میگوید بعد از بیستویک روز نتیجه میگیری و دیگر مواد مصرف نمیکنی. سیگار هم میتوانی بکشی و لازم نیست یکدفعه سیگار را هم کنار بگذاری.
اما کنگره میگوید موضوع متفاوت است و بعد از مدتی باید سیگار را هم کنار بگذاری.
موضوع این است که روش DST درست است، نه به این دلیل که آقای مهندس آن را گفتهاند، بلکه به دلیل درستی و نتیجهای است که دارد.
مثلاً آقای محمود میگوید: به سیم برق دست نزن، چون برق تو را میگیرد. آیا به این دلیل که آقای محمود گفته است، سیم برق خطرناک است؟ خیر، سیم برق واقعاً خطرناک است و اگر به آن دست بزنی، برق تو را میگیرد.
.jpg)
همچنین وقتی میگویند سم بخوری میمیری، این موضوع به دلیل واقعیتی است که وجود دارد، نه صرفاً به دلیل اینکه شخصی آن را گفته است.
روش DST هم میگوید وقتی مواد را کنار بگذاری، وابستگی تو از بین میرود. این موضوع صرفاً به این دلیل نیست که مهندس گفتهاند، بلکه به دلیل عملکرد و نتیجه این روش است.
در کنگره بیماری درمان میشود و حال فرد خوب میشود. راهنمای خود من، آقا علیرضا، سابقه تشنج داشتند و با روش DST به درمان رسیده بودند و کاملاً بهبود پیدا کرده بودند.
کنگره معجزاتی دارد که باید آنها را از نزدیک دید و تجربه کرد. شما میتوانید ساعتها درباره روش DST و آموزشهای آن صحبت کنید، اما تا زمانی که گل را بو نکنی، متوجه نمیشوی. تا زمانی که آن حال خوب را تجربه نکنی، اصلاً متوجه این مسائل نمیشوی.
ممنونم که به صحبتهایم توجه کردید.
عکس، ضبط و تایپ: مسافر جهانگیر (لژیون سوم)
ویراستار، تنظیم و ارسال: مسافر حامد ( راهنمای لژیون سوم)
مسافران کنگره ۶۰، نمایندگی پروین اعتصامی اراک
- تعداد بازدید از این مطلب :
255