«با تفکر ساختارها آغاز میگردد، بدون تفکر آنچه هست رو به زوال میرود.» این جمله بر نقش اساسی تفکر بهعنوان نقطه آغاز هر کاری در زندگی تأکید دارد. هر ساختار یا اقدامی، از ساختن یک وسیله ساده گرفته تا حل یک مشکل بزرگ، ابتدا باید در ذهن شکل بگیرد. بدون تفکر، هیچ ساختار جدیدی به وجود نمیآید و حتی دستاوردهای موجود نیز بهتدریج رو به نابودی میروند.
یکی از نکات مهم این وادی، تغییر نگرش از ریشهیابی مشکلات به پیدا کردن راهحل است. گاهی انسان بیش از حد درگیر علت به وجود آمدن مشکلات میشود، درحالیکه مهمتر از آن، پیدا کردن راه درست برای حل مشکل و اقدام کردن است. همانطور که در این وادی با مثال دفن کردن جنازه مطرح میشود، ابتدا باید مشکل را برطرف کرد و سپس به بررسی علت آن پرداخت.
نکته دیگر این است که هر اقدامی باید با تفکر و برنامهریزی همراه باشد. تفکر به معنای خیالپردازی نیست، بلکه باید به یک نقشه مشخص و قابل اجرا تبدیل شود. از طرفی، فقط فکر کردن بدون حرکت و اقدام نیز نتیجهای ندارد و انسان را در مرحله تصمیمگیری متوقف میکند.
در مجموع، این وادی به ما آموزش میدهد که برای انجام هر کاری ابتدا باید تفکر کنیم، راه و مسیر درست را بشناسیم و با برنامهریزی حرکت کنیم. نباید بر اساس احساسات لحظهای و بدون آگاهی تصمیم بگیریم، بلکه باید با تفکر درست و اقدام بهموقع، برای ساختن زندگی بهتر تلاش کنیم.
نویسنده: همسفر معصومه رهجو رهنما همسفر سپیده (لژیون دوم)
رابط خبری: همسفر آتنا رهجوی راهنما همسفر سپیده (لژیون دوم)
ویرایش و ارسال: مرزبان همسفر مریم
- تعداد بازدید از این مطلب :
85