English Version
This Site Is Available In English

از تخریب تا تعادل در مسیری به نام درمان

از تخریب تا تعادل در مسیری به نام درمان

جلسه چهارم از دوره هشتم کارگاه‌های آموزشی خصوصی همسفران کنگره‌۶۰ نمایندگی آبیک به استادی همسفر پروانه، نگهبانی همسفر صونا و دبیری همسفر مهری با دستور جلسه «DST  و تجربه من از سایر روش‌ها» روز دوشنبه 18 آبان ماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کارکرد.

خلاصه سخنان استاد:

از خداوند شاکر و سپاسگزارم که در کنار شما دوستان هستم، از راهنمای خودم همسفر پروانه بسیار تشکر می‌کنم که حس و حضور ایشان باعث شد که من در کنگره بمانم و حس و حال بهتر را تجربه کنم. دستور جلسه در رابطه با " DST و تجربه من از سایر روش‌ها " است. من از قسمت آخر دستور جلسه شروع می‌کنم که بگویم چه تجربه‌ای از سایر روش‌ها داشته‌ام، مسافر من از سال ۸۱ مداوم مواد مصرف می‌کرد و من سال ۸۵ متوجه مصرف ایشان شدم، به من گفتند که می‌خواهد پاک شود و انواع و اقسام روش‌ها را تجربه کردند که اولین روش، ترک با مشروب بود. من در آن زمان همراه و همسفر خوبی برایش بودم و از نظر خورد و خوراک به ایشان رسیدگی می‌کردم؛ ولی توان کنار گذاشتن مواد را نداشت و به نظر می‌رسید زور مواد خیلی بیشتر بود. مسافرم  به‌جای یک دوره در کمپ ماندن دو دوره را انتخاب می‌کردند تا شاید بتواند بدون مواد طاقت بیاورد؛ ولی متأسفانه نهایت پاکی‌اش سه ماه می‌شد. بیشتر روش‌های ترک را امتحان کرده بود؛ ولی جوابی نگرفته بود.

امروز منابع آموزشی" جمعیت احیای انسانی کنگره ۶۰" را مطالعه می‌کنم؛ متوجه شدم که چه اندازه به جسم مسافرم آسیب‌ وارد شده است. هر انسانی تعدادی هورمون در بدنش ترشح می‌شود، وقتی از بیرون مواد به بدن می‌رسد آن هورمون‌ها دیگر ترشح نمی‌کنند و ما فقط در درمان به معلول بیماری نگاه می‌کنیم،  فقط  مواد مصرفی را میبینیم و سلول‌های جسم را رها می‌کنیم.

قبل ورودم به جمعیت احیای انسانی  کنگره ۶۰ من رفتار مناسبی با مسافر و پسرم نداشتم، همیشه با آن‌ها درگیر بودم وقتی پا به کنگره ۶۰ گذاشتم متوجه شدم که آن‌ها بیمار هستند و این بیماری مسمومیت مزمن نیست؛ بلکه جایگزینی مزمن است، یعنی مواد مصرفی جایگزین سلول‌ها و هورمون‌های طبیعی داخل جسم انسان می‌شود. انسان به‌طور طبیعی می‌خوابد، می‌خندد، گریه می‌کند... ولی اگر کسی در کار این جسم اختلال ایجاد کند، دیگر این کارهای روزمره‌اش دست خودش نیست و همه‌چیز و همه کارهای انسان تحت تأثیر مواد است. این دیدگاه باعث شد که من نگاهم به مصرف‌کننده تغییر کند، من دیگر خواهان جنگ و ستیز نیستم؛ چون با تمام وجودم مصرف‌کننده را درک کرده‌ام.

یک دوره به یاد دارم که سم‌زدایی ‌کردیم و حال مسافرم به‌شدت بد و هزینه زیادی را متحمل شده بودیم، این هزینه سنگین را به‌سختی جور کردیم و جدای هزینه‌ حال مسافرم خوب نبود و وقتی علت را جویا ‌شدم  گفتند: این حالت طبیعی است. ما این روش سم‌زدایی را انجام دادیم؛ درحالی‌که اصلاً چیزی به‌عنوان سم در داخل بدن مسافر من نبود و مواد مخدر برای مسافر من حکم دارو را داشت. سم، برای کسی که اصلاً سابقه مصرف مواد نداشته و مواد مصرف کند، سم تلقی می شود و شخص دچار مسمومیت می‌شود. مسمومیت در اثر مصرف بیش‌ازاندازه غذا، آب، دارو ... هم می‌تواند باشد؛ پس اعتیاد برای شخص مصرف کننده  مسمومیت نیست که بیرون از کنگره ۶۰ به آن مسمومیت می‌گویند.

در آگهی‌هایی که تبلیغ می‌کنند می‌گویند: اگر خودتان می‌خواهید می‌توانید در مدت دو هفته بدون درد و خماری مواد خود را ترک کنید، در اول جمله یک کلمه‌ی کلیدی وجود دارد که می‌گوید:( اگر خودتان می‌خواهید) هر انسانی اگر خواهان انجام کاری باشد، می‌تواند آن را انجام دهد و من شنونده هیچ‌وقت کلمه اگر را نمی‌شنوم و فقط روی کلمه « بدون درد و خماری» کلید می‌کنم؛ همین کلمه باعث می‌شود که خیلی از انسان‌ها به سمت اعتیاد گرایش پیدا کنند و در تصور خودشان عقیده دارند که ترک مواد کاری ندارد آن‌هم در طول دو هفته بدون درد و خماری  اما در کنگره 60 ما چیز دیگری یاد گرفته‌ایم؛ بدن انسان بر اثر مصرف مواد مثل این می‌ماند که فلج شده است و جایگزینی در تک‌تک سلول‌های بدن، روان و جهان‌بینی او اتفاق افتاده است.

از زمانی که به مجموعه کنگره ۶۰ وارد شدم، نگاهم تغییر کرده است و متوجه شده‌ام، همان‌طور که کم‌کم یک انسان سالم تبدیل به یک انسان مصرف‌کننده می‌شود، به همان صورت نیز باید مواد از بدنش خارج شود و سلول‌ها  آن سازگاری لازم را پیدا کنند تا سوخت‌وساز بدن درست عمل کند؛ اگر توجه کرده باشیم کسانی که مصرف‌کننده هستند در کنار جسم که واقعاً بیمار است، انواع کارها را انجام می‌دهند که به حال خوش برسند و این‌زمانی برای مصرف‌کننده اتفاق می‌افتاد که در آن لحظه مواد  را به او دهند، این نشان می‌دهد که بدن آن سوخت ساز را که باید داشته باشد را ندارد و این حال آن‌ها را به‌خوبی درک کرده‌ام.

روش DST مانند عملکرد هستی است. مهندس حسین دژاکام کسی بودند که خداوند ایشان را در روی زمین قراردادند و همان‌طور که در کتاب (عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر) می‌خوانیم می‌بینیم که نوشته این کتاب از پیشینیان به ما رسیده است. مهندس حسین دژاکام کسی بوده است که خداوند او را انتخاب کرده است تا این رسالت را به انجام برساند.

جالب اینجاست که ایشان به علت اینکه ترک‌های ناموفق داشتند نمی‌خواستند ترک کنند؛ اما می‌خواستند که در ماه رمضان مواد مصرفی خود را با وعده سحر و افطار تنظیم کنند، با نظم پیدا کردن مواد متوجه شدند که چقدر حالشان بهبود پیداکرده است و این کار باعث شد که صورت‌مسئله اعتیاد را پیدا کنند. ایشان با کمک خداوند، نیروهای الهی و استادانش این سفر زیبا را انجام دادند و  روش DST  را به همه ما هدیه کردند.DST  فقط برای اعتیاد نیست، ما شاهد این هستیم که در هر جای زندگی‌ حال خوبمان و طرز زندگی کردنمان با این روش بهبود یافته است. حرف "D" به معنای ضریب 8/0، حرف "S" یعنی پله‌های ۲۱ روزه و حرف  "T" یعنی زمان ۱۰ الی ۱۱ ماه که به ‌صورت تدریجی این روش را ابداع کردند.

از خداوند سپاسگزارم که من هم در این مکان هستم و مطمئنم که این روش برای هرکسی نیست، خیلی از انسان‌ها هستند که می‌آیند؛ ولی نمی‌مانند و می‌روند باید آن جایگاه و ظرفیت شکل بگیرد تا در این جایگاه حضورداشته باشند. امیدوارم که خداوند کمک کند من هم این روش را انجام دهم و روزی برسد که شاهد حال خوش مسافرم باشم. هم‌اکنون، حالم خوب است و آن جنگ و ستیز بین ما تمام‌شده است. یک روز من آرزوی استاد بودن را داشتم؛ ولی الآن آرزوی گرفتن شال سبز و نارنجی را دارم تا خدمت کنم و این حال خوبم را به تمام کسانی که حالشان خوب نیست، تقدیم می‌کنم.

مرزبانان کشیک: همسفر زهرا – مسافر بختیار
تایپیست: راهنمای تازه واردین همسفر محبوبه
عکاس: راهنمای تازه واردین همسفر طاهره
ارسال: مرزبان خبری همسفر زهرا
همسفران نمایندگی آبیک

ویژه ها

دیدگاه شما





0 دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...
تاکنون نظری برای این مطلب ارسال نشده است .