افکار و عقاید پوسیده مانع حرکت می‌شود

جلسه دوازدهم از دوره‌ هفتم جلسات لژیون سردار همسفران کنگره۶۰ نمایندگی قیدار به استادی پهلوان همسفر خندان، نگهبانی همسفر سعیده و دبیر موقتی همسفر زهره با دستور جلسه «روش DST و تجربه من از سایر روش‌ها» روز دوشنبه ۱۸ آبان‌ماه ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۰۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

ابتدا بابت فرصت حیات سپاسگزار خداوند هستم. سپاسگزار اعتیاد هستم، بابت حضورش در زندگی‌ام، سپاسگزار صاحب تفکر کنگره۶۰، آقای مهندس دژاکام هستم که اگر امروز اینجا هستم به لطف آموزش‌های ایشان است و سپاسگزارم از ایجنت و تک‌تک شما عزیزان بابت این‌که فرصت آموزشی را در اختیار من قرار داده‌اید تا بلکه قدمی به خودم نزدیک‌تر شوم. از وقتی که آقای مهندس سفر خود را در بعد دیگری آغاز کردند من به هر نمایندگی که دعوت شدم حس خانه پدری از آن نمایندگی گرفتم و امروز خیلی برایم جالب بود که این اتفاق چرا این موقع برایم افتاد؛ چراکه قبلاً در نمایندگی‌ها حس خانه پدری نداشتم. گاهی حس مدرسه داشتم، گاهی حس دانشگاه داشتم، گاهی حس مهمان داشتم و این حس مشترک بعد از آغاز سفر آقای مهندس خیلی من را امروز به فکر فرو برد؛ وقتی دیدم باز در نمایندگی دیگری برایم تکرار شد و حس می‌کنم آقای مهندس با ترک زمین آموزش‌‌های خود را به گونه دیگری به تک‌تک ما منتقل می‌کنند و باز دریچه دیگری به روی ما باز می‌کنند. تلاش ایشان همیشه این بود که فرق نگاه را ایجاد کنند و حس می‌کنم در این خصوص هم باز رسالت جدیدی به ایشان داده شده است؛ برای این‌که فرق نگاهی در زمینیان ایجاد کنند؛ چراکه رکود بر هیچ موجودی جایز نیست و ما موظف هستیم حرکت کنیم. موظف هستیم چشمه جوشان باشیم. از چشمه جوشان به رود تبدیل شویم و از رود به اقیانوس برسیم.

دستور جلسه‌ متد DST و تجربه‌ من از سایر روش‌ها می‌باشد. امروز از خود می‌پرسیدم که DST یعنی زندگی، عشق و بخشش. DST یعنی یک مثلث کامل، مثلثی که از خودش به خط تشکیل می‌شود و خطی که از نقطه‌ها تشکیل می‌شود. DST یعنی تغییر، تغییر، تغییر تا شاید در لحظه اتفاق افتاده و آن‌قدر این تبدیل‌ها تکرار شود تا ان‌شاءالله ترخیصی اتفاق افتد؛ ولی مسئله اینجا است که آن نقطه با تمام کوچکی‌اش جایگاه و اهمیت بسیار و بسیار دارد؛ اگر نقطه نباشد؛ اگر تعداد نقطه‌ها زیاد نباشد؛ اگر نقطه‌ها کنار هم قرار نگیرند؛ اگر به نقطه‌ها جهت داده نشود خطی پدیدار نمی‌شود و اگر خط‌ها کنار هم قرار نگیرند مثلثی تشکیل نمی‌شود.

مهندس حسین دژاکام مثلثی کامل به فرمایش بودند. دیده‌بان لژیون سردار مسافر علیرضا مثلث عشق و ایمان، مثلث: صوت، نور و حس. مثلث: سردار، رعد و سیلور، که قطعاً مسیر طولانی و سختی را پشت سر گذاشتند تا به مثلث بودن برسند و ایشان همیشه می‌فرمایند؛ اگر من توانستم پس تک‌تک شما هم می‌توانید. پس تک‌تک ما می‌توانیم‌ به تعادل برسیم، تک‌تک ما می توانیم به آزادی برسیم، تک‌تک ما می‌توانیم به رهایی برسیم؛ ولی یک شرط داریم و شرط آن این است که آموزش‌پذیر باشیم و از یک سری اصول و قوانینی که به ما آموزش داده می‌شود پیروی کنیم. شرط آن این است که فرمان‌ها را درست اجرا کنیم.

حس می‌کنم باید ببخشم چون اساس متد DST بر پایه بخشش است و DST یعنی بخشش. چرا؟ چون اساس هستی بر پایه بخشش است. مسافر تا ۲۰ درصد داروی خود را نبخشد  اصلاً نمی‌تواند سلامتی دریافت کند. ۲۰ درصد از مواد مخدر بیرونی کم نشود ۸۰ درصد سیستم شبه افیونی درون بدن آن درست نمی‌شود. من همسفر آیا روز رهایی وقتی در کنار مسافر قرار می‌گیرم چیزی برای عرضه دارم؟ آیا ۲۰ درصد از منیتم، خشمم، قضاوتم، تجسسم و یا۲۰ درصد از گمان بدم، منفی‌ بافی‌هایم، پیمان شکنی‌ها و بخشیدن‌های خود را کنار گذاشتم که بتوانم ۸۰ درصد حال خوب دریافت کنم؟ آیا ۲۰ درصد از جهنم گذشتم که بتوانم ۸۰ درصد زندگی در بهشت را تجربه کنم یا نه؟ به آن افکار و عقاید پوسیده چسپیده‌ و به آن پیله‌ای که دور خودم تنیده‌ام و به هیچ قیمتی حاضر نیستم از آن خارج شوم؛ اگر مسافر برگشت می‌خورد برای من پیام دارد، که پیام آن را دریافت نمی‌کنم.

مسافر گریز می‌زند برای من پیام دارد که پیام آن را دریافت نمی‌کنم. مسافر می‌آید و سه جلسه مشاوره می‌شود و می‌رود پیام آن را دریافت نمی‌کنم. می‌دانید چه کار می‌کنم؟ کوتاه‌ترین راه را انتخاب می‌کنم. نمی‌آیم چرا؟ چون ایشان نمی‌آید، چرا؟ چون اعتیاد مال من نیست، مال مسافر من است. این افکار و عقاید پوسیده است. افکار و عقایدی که من را سنگین می‌کند و مانع حرکت من می شود. آقای مهندس هنگام رهایی بدون استثنا از مسافرها می‌پرسند همسفرت کجاست؟ چرا؟ چون پرنده با یک بال نمی‌تواند و برای پرواز به دو بال نیاز دارد با یک بال سالم و یک بال زخمی هم نمی‌تواند پرواز کند، هر دو بال باید سالم باشد؛ چگونه باید سالم باشد؟ من حس می‌کنم با بخشش، من اول از همه باید خودم را ببخشم؛ اگر خندان دیروز هر کاری کرده یا هر حرفی زده و یا هر رفتار و عکس‌العملی داشته است به دلیل آگاهی دیروز خود می‌باشد و امروز روز دیگری است، امروز تولدی دوباره است؛ چراکه با طلوع خورشید مرده زنده می شود.

عکاس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: همسفر زهرا رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی قیدار