روش DST با بسیاری از قوانین حاکم بر جهان هستی هماهنگی دارد

روش DST یکی از کامل‌ترین و پربازده‌ترین روش‌های مطرح‌شده در درمان اعتیاد است که در کنگره۶۰ به کار گرفته شده و تجربه درمان را برای هزاران نفر فراهم کرده است. مهندس حسین دژاکام پس از هفده سال مصرف مواد مخدر، تجربه روش‌های مختلف ترک و ناکامی در آن‌ها در ماه مبارک رمضان با منظم کردن مصرف خود، زمینه کشف این روش را فراهم کردند؛ در این روش با جایگزینی داروی OT (اپیوم تینکچر) و کاهش تدریجی مصرف در سه مرحله و طی حدود ده تا یازده ماه، فرد به درمان می‌رسد؛ درمانی که تنها به جسم محدود نمی‌شود، بلکه روان و جهان‌بینی را نیز به تعادل می‌رساند. با ابداع متد DST و تجربه موفق مهندس دژاکام، مسیر تازه‌ای در درمان اعتیاد شکل گرفت و تاکنون ده‌ها هزار نفر توانسته‌اند با بهره‌گیری از آن به رهایی برسند. روش DST فراتر از یک روش درمان اعتیاد، الگویی برای زندگی است که به ما می‌آموزد برای رسیدن به اهداف و حل مشکلات، باید با نظم، برنامه‌ریزی، صبر و حرکت تدریجی پیش برویم؛ زیرا تغییرات پایدار در سایه حرکت درست و مرحله‌به‌مرحله شکل می‌گیرند.
به بهانه این دستور جلسه با همسفر فاطمه گفت‌و‌گویی داریم که از شما می‌خواهیم با ما همراه باشید. همسفر فاطمه و مسافرشان میلاد با آخرین آنتی‌ایکس مصرفی مسافر، قرص و تریاک وارد کنگره‌۶۰ شدند؛ به روش DST و شربت OT به مدت ده ماه و بیست‌و‌هفت روز با راهنمایی مسافر رضا و همسفر سمیرا سفر کردند و در حال حاضر ده سال و یازده ماه و بیست‌و‌یک روز است که آزاد و رها هستند؛ در ادامه با راهنمایی آقای علی خدامی سفر سیگار داشتند؛ رهایی از نیکوتین نه سال و یازده ماه می‌باشد. ورزش مسافر در کنگره۶۰ شنا و پینگ‌پنگ و ورزش همسفر والیبال می‌باشد.
همسفر فاطمه خدمت‌های مسئول سیستم صوتی، دبیری و نگهبانی کارگاه، خدمتگزار سایت، راهنمای تازه‌واردین، مرزبانی، خدمت در لژیون سردار و راهنمایی را انجام داده‌اند.

روش DST بر چه اصولی استوار است و چگونه به درمان تدریجی اعتیاد کمک می‌کند؟

روش DST بر اساس کاهش تدریجی و پله‌ای مقدار مصرف مواد، در بازه‌های زمانی مشخص و با نظارت راهنما استوار است؛ در این روش، مقدار مصرف به صورت منظم و معمولا هر بیست‌و‌یک روز یک بار، به میزان مشخصی کاهش پیدا می‌کند تا بدن فرصت بازسازی و سازگاری با شرایط جدید را داشته باشد. اساس این روش بر این باور است که اعتیاد تنها یک وابستگی جسمی نیست، بلکه جسم، روان و جهان‌بینی فرد را تحت تأثیر قرار می‌دهد؛ بنابراین برای درمان کامل، هر سه بخش باید به تدریج به تعادل برسند؛ این روش به بدن فرصت می‌دهد تا سیستم‌های طبیعی تولید‌کننده مواد شبه‌افیونی، خود را بازسازی کنند و فرد بدون فشار ناگهانی و تخریب بیشتر در جسم و روان، مسیر درمان را طی کند.

چرا مهندس دژاکام پس از رسیدن به درمان، دانش و تجربه خود را در اختیار مصرف‌کنندگان قرار دادند؟

خدا می‌داند اگر این کار را انجام نمی‌دادند هر کدام از ما مسافران و همسفران الان چه سرنوشتی داشتیم؟ به نظر من یکی از مهم‌ترین دلایل این تصمیم، درک عمیق ایشان از رنج و مشکلات انسان‌هایی بود که درگیر اعتیاد هستند؛ ایشان پس از سال‌ها تجربه مصرف و تلاش برای رهایی به روشی برای درمان دست پیدا کردند که نتیجه آن را در زندگی خود مشاهده کردند. آقای مهندس می‌توانستند این تجربه را تنها برای خود نگه دارند؛ اما به این نتیجه رسیدند که اگر راهی برای درمان پیدا شده است، دیگران نیز باید از آن بهره‌مند شوند؛ این رفتار نشانه عشق، محبت، مسئولیت‌پذیری و خدمت به انسان‌ها است؛ ایشان با این کار ثابت کردند که دانش زمانی ارزش واقعی پیدا می‌کند که در اختیار دیگران قرار بگیرد و باعث تغییر در زندگی انسان‌ها شود.

پیش از ورود به کنگره۶۰، آیا از روش‌های دیگری برای درمان اعتیاد استفاده کرده‌اید؟ تفاوت آن روش‌ها با DST چه بود؟

یقیناً بسیاری از افراد پیش از ورود به کنگره۶۰ روش‌هایی مانند ترک ناگهانی، سم‌زدایی، استفاده از داروهای جایگزین یا روش‌های غیراصولی را تجربه کرده‌اند؛ مسافر بنده نیز از این مورد مستثنی نبود؛ ایشان نیز از روش‌های سقوط آزاد و داروهای جایگزین استفاده کردند. تفاوت اساسی این روش‌ها با DST در این است که در بسیاری از روش‌های ترک، تمرکز اصلی بر قطع مصرف مواد است؛ اما در روش DST هدف صرفاً قطع مصرف نیست، بلکه بازسازی جسم، تعادل روان و اصلاح جهان‌بینی انسان است. در کنگره۶۰، فرد یاد می‌گیرد که درمان یک فرایند زمان‌بر و تدریجی است و برای رسیدن به رهایی باید آموزش ببیند، نظم داشته باشد و مسئولیت سفر خود را بپذیرد؛ به همین دلیل، تفاوت اصلی را می‌توان در نگاه جامع به درمان دانست؛ یعنی به‌جای پاک کردن صورت‌مسئله، به دنبال حل ریشه‌ای مشکل هستیم.

آموزش هم‌زمان مسافران و همسفران چه تأثیری در روند درمان و ایجاد تعادل در خانواده دارد؟

اعتیاد فقط فرد مصرف‌کننده را درگیر نمی‌کند، بلکه تمام اعضای خانواده به‌ نوعی تحت تأثیر آن قرار می‌گیرند؛ در بسیاری از موارد، خانواده به دلیل ناآگاهی، دچار نگرانی، ترس، استرس، بی‌اعتمادی و رفتارهای نادرست می‌شود. آموزش هم‌زمان مسافران و همسفران باعث می‌شود هر دو طرف شناخت بهتری از اعتیاد، درمان و مسئولیت‌های خود پیدا کنند؛ مسافر می‌آموزد که چگونه مسیر درمان را طی کند و همسفر نیز یاد می‌گیرد چگونه بدون تخریب، سرزنش یا کنترل بیش از حد از او حمایت کند؛ این آموزش مشترک باعث افزایش صبر، محبت، درک متقابل و اعتماد در خانواده می‌شود؛ در نتیجه، به‌ جای این‌که خانواده به مانعی در مسیر درمان تبدیل شود به یکی از مهم‌ترین عوامل حمایت‌کننده از درمان تبدیل خواهد شد.

روش DST تا چه اندازه بر پایه قوانین الهی و اصول حقیقی حاکم بر جهان هستی بنا شده است؟ چرا؟

به اعتقاد من، روش DST با بسیاری از قوانین حاکم بر جهان هستی هماهنگی دارد؛ زیرا یکی از اصول مهم طبیعت، حرکت تدریجی و تکامل مرحله‌به‌مرحله است؛ در جهان هستی، هیچ موجودی بدون طی کردن مراحل رشد و تکامل به نتیجه نهایی نمی‌رسد؛ همان‌طور که یک دانه برای تبدیل شدن به درخت به زمان، مراقبت و شرایط مناسب نیاز دارد، انسان نیز برای رسیدن به تعادل و رهایی باید مراحل مشخصی را طی کند؛ روش DST نیز بر همین اساس عمل می‌کند و به‌ جای ایجاد تغییرات ناگهانی، فرصت بازسازی و سازگاری را فراهم می‌سازد؛ از طرف دیگر، مفاهیمی مانند: صبر، نظم، مسئولیت‌پذیری، حرکت و تلاش از ارزش‌های مهم اخلاقی و دینی هستند که در این روش نیز جایگاه ویژه‌ای دارند؛ بنابراین می‌توان گفت که DST از نظر فلسفه حرکت و تکامل، با بسیاری از قوانین الهی و طبیعی هماهنگ است.

راهنماها چه نقش و مسئولیتی در مسیر درمان یک سفر اولی دارند؟

راهنما یکی از مهم‌ترین عوامل در مسیر درمان یک سفر اولی است؛ راهنما کسی است که این مسیر را تجربه کرده و با استفاده از آموزش‌ها و تجربه‌های خود به مسافر کمک می‌کند تا راه درست را بشناسد؛ مسئولیت راهنما تنها ارائه دستورالعمل برای کاهش مصرف نیست، بلکه باید به مسافر کمک کند تا با آموزش، شناخت و تغییر نگرش به تعادل برسد. راهنما باید با صبر، محبت، نظم و مسئولیت‌پذیری الگوی مناسبی برای مسافر باشد و در شرایط دشوار او را به ادامه مسیر تشویق کند؛ البته مسافر نیز باید، بداند که مسئولیت اصلی سفر بر عهده خودش است؛ راهنما مسیر را نشان می‌دهد، اما این خود مسافر است که باید حرکت کند. به نظر من، رابطه راهنما و مسافر باید بر پایه اعتماد، احترام، آموزش و عمل به قوانین کنگره باشد.

آیا روش DST تنها در درمان اعتیاد کاربرد دارد یا می‌توان از اصول آن در سایر بخش‌های زندگی نیز بهره گرفت؟

به نظر من، اصول و مبانی روش DST فقط محدود به درمان اعتیاد نیست و می‌توان از آن در بسیاری از بخش‌های زندگی استفاده کرد؛ یکی از مهم‌ترین درس‌های این روش، حرکت تدریجی و پرهیز از تغییرات ناگهانی و غیرمنطقی است؛ برای مثال، فردی که قصد دارد دانش خود را افزایش دهد، باید به‌ صورت مستمر مطالعه کند. کسی که می‌خواهد از نظر اخلاقی پیشرفت کند، باید به‌ تدریج رفتارهای نادرست خود را اصلاح کند؛ همچنین برای رسیدن به موفقیت شغلی، تحصیلی یا خانوادگی نیز باید برنامه‌ریزی، نظم و استمرار داشته باشیم. این روش به ما یاد می‌دهد که برای رسیدن به یک هدف بزرگ، لازم نیست تمام مسیر را یک‌باره طی کنیم؛ بلکه باید از قدم‌های کوچک اما مستمر شروع کنیم؛ در واقع، یکی از مهم‌ترین پیام‌های این روش این است که تغییر واقعی به زمان، آموزش، صبر و حرکت اصولی نیاز دارد.

چه ارتباطی میان روش DST و لژیون سردار وجود دارد؟ این روش چگونه با مفهوم بخشش، خدمت و حمایت مالی در لژیون سردار پیوند می‌خورد؟

روش DST به ما می‌آموزد که برای رسیدن به تعادل، ابتدا باید خودمان حرکت کنیم، آموزش ببینیم و از مرحله دریافت کمک عبور کنیم؛ اما در ادامه مسیر، انسان به جایگاهی می‌رسد که می‌تواند به دیگران نیز کمک کند؛ لژیون سردار نیز بر پایه همین تفکر شکل گرفته است؛ یعنی خدمت، بخشش، حمایت و مشارکت در ساختن بستری مناسب برای ادامه فعالیت‌های کنگره۶۰. به نظر من، ارتباط این دو در مفهوم حرکت از دریافت به بخشش است. مسافر در ابتدای سفر از آموزش‌ها، امکانات و حمایت‌های کنگره بهره‌مند می‌شود و به‌تدریج یاد می‌گیرد که در حد توان خود به مجموعه و دیگر انسان‌ها خدمت کند. مشارکت مالی در لژیون سردار فقط پرداخت پول نیست، بلکه نوعی مسئولیت‌پذیری، قدردانی و عشق به ادامه مسیر درمان دیگران است. همان‌طور که در روش DST تغییرات کوچک و مستمر می‌توانند به نتایج بزرگی منجر شوند، مشارکت‌های کوچک و منظم اعضاء نیز می‌توانند در کنار یکدیگر، پشتوانه‌ای ارزشمند برای کنگره باشند. در نهایت به اعتقاد من، لژیون سردار فرصتی است تا انسان از مرحله دریافت خدمت به مرحله خدمت‌گزاری برسد و آموخته‌های خود را در قالب بخشش و حمایت از دیگران به عمل تبدیل کند.

سخن پایانی:

در پایان، از جناب مهندس بزرگوار صمیمانه سپاسگزاریم؛ انسانی ارزشمند که یاد و نامشان همیشه در قلب ما زنده است و حضور پرمهرشان را می‌توانیم در لحظه‌لحظه زندگی و در مسیر آموزش و حرکت خود احساس کنیم. وجود چنین انسانی و کشف روش درمانی DST، چراغی روشن در مسیر زندگی هزاران انسان شد تا بتوانند از دام اعتیاد و تاریکی‌های آن رهایی پیدا کنند، طعم آرامش و سلامتی را بچشند و دوباره زندگی را با امید، عشق و زیبایی تجربه کنند. بی‌شک اثر وجودی ایشان و میراث ارزشمندی که برای بشریت به یادگار گذاشتند، همواره در زندگی انسان‌های بسیاری جاری و ماندگار خواهد بود.

طراحان سؤال: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون بیست‌و‌ششم) و همسفر سکینه رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون هفتم)
مصاحبه‌کننده: همسفر لیلا رهجوی راهنما همسفر فرزانه (لژیون بیست‌و‌ششم)
ویرایش و ارسال: همسفر سمانه رهجوی راهنما همسفر الهام نگهبان سایت
همسفران نمایندگی شادآباد