مسافر محمدرضا با آنتیایکس تریاک و شیره وارد کنگره شد؛ ۱۳ ماه و ۲۱ روز با راهنمایی مسافر عباس خرسندی، با روش "DST" و داروی "OT" سفر کرد و اکنون ۵ سال و نیم است که به رهایی رسیده و شال راهنمایی را بر گردن دارد. با ایشان در مورد دستور جلسه «"DST" و تجربه من از سایر روشها» به گفتوگو پرداختیم که در ادامه میخوانید:
قبل از آشنایی با کنگره۶۰ اغلب مصرفکنندگان روشهای مختلفی ترک یا مصرف داروهای گوناگون را تجربه کردهاند؛ چرا این روشها هرگز به درمان قطعی منجر نشد و چه آسیبهایی به جسم و روان وارد میکرد؟
در ابتدا، درگذشت بنیانگذار کنگره۶۰، جناب مهندس عزیز را تسلیت عرض میکنم؛ و امیدوارم همواره مسافر این طریقت نیکو باقی بمانم.
در خصوص این موضوع، همانطور که اشاره فرمودید موضوع «درمان قطعی» اهمیت بسیاری دارد؛ مسلماً وقتی ندانیم به کجا میخواهیم برسیم، مشخص نیست که آیا در مسیر درستی حرکت میکنیم یا خیر. در واقع، روشهای پیش از متد تدریجی "DST" نیز با همین مشکل مواجه بودند؛ زیرا اساساً مشخص نبود که یک فرد مصرفکننده باید در کدام بخش از وجود خود درمان شود؛ جسم یا روان؟ همین سؤال بهظاهر ساده، تمامی تلاشهای پیش از شکلگیری کنگره۶۰ را به چالش کشید؛ در حقیقت، ماجرا از همین نقطه آغاز شد و جناب مهندس دژاکام، با نگاهی حکیمانه و از طریق طرح صورتمسئله اعتیاد، توانستند مسیر حل این موضوع را هموار کنند.
در بسیاری از کلینیکها و سازمانهای مردمنهاد "NGO"، تمرکز یا بر جسم بود یا بر روان؛ حتی درمانگرانی که تا حدودی به بعد روان توجه داشتند، تعریف و تشخیص دقیقی از آن نداشتند و بیشتر تلاش میکردند با استفاده از قرص و دارو، شرایط را کنترل کنند. پیامدهای آن روشها را میتوان در وضعیت افرادی مشاهده کرد که بسیاری از آنها همچنان با مشکلات و تخریبهای ناشی از آن دوران دستوپنجه نرم میکنند.
روش "DST" چه تفاوت ساختاری و بنیادی با سایر روشهای ترک در دنیا دارد و چگونه با در نظر گرفتن فاکتور زمان و پلههای ۲۱ روزه، سیستم تولیدکننده مواد شبهافیونی بدن را بازسازی میکند؟
در این روش، با توجه به سه مؤلفه جسم، روان و جهانبینی، فرد مصرفکننده از تمام ابعاد مورد توجه قرار میگیرد؛ همچنین، با زمانبندی سههفتهای و تعیین درصد مناسب کاهش مصرف، این فرصت در اختیار سیستم شبهافیونی بدن قرار میگیرد تا بهتدریج بازسازی شود و به تعادل بازگردد.
نقش داروی "OT" در کنار روش "DST" چیست و چرا استفاده از شربت تریاک بدون متد و مهندسی دوز، به جای درمان میتواند خود عاملی برای تخریب بیشتر باشد؟
کاملاً مشخص است که داروی "OT" در کنار متد "DST" و جلسات، اثربخش است؛ و در واقع، این سه، لازم و ملزوم یکدیگر هستند. زمانی فرد میتواند مطالب آموزشی را بهدرستی فرا بگیرد که از نظر جسمی در وضعیت مناسبی قرار داشته باشد؛ اما در ادامه مسیر، طی پلههای درمانی و پس از رسیدن به رهایی، تنها ابزاری که میتواند یک مسافر را از بازگشت به مصرف محافظت کند، آشنایی با فنون جهانبینی است؛ فنونی که من از آنها با عنوان شگردهای بدل زدن به نیروی منفی یاد میکنم.
یکی از ارکان مهم روش "DST" به تعادل رسیدن همزمان سه ضلع جسم، روان و جهانبینی است؛ چرا روشهای دیگر ترک اعتیاد از حل مسئله جهانبینی عاجز هستند و مسافر را در وضعیت تعلیق و وسوسه رها میکنند؟
بیشترین مشکل ما مربوط به رهجویانی است که از داروی "OT" بهعنوان آنتیایکس استفاده میکردند؛ به قول قدیمیها: هرچه بگندد، نمکش میزنند؛ وای به روزی که بگندد نمک! این ضربالمثل مصداق عدم رعایت دوز و متد "DST" در استفاده از شربت "OT" است؛ زیرا در روشهای دیگر، اساساً تعادلی ایجاد نشده است که بخواهد ماندگار باشد.
در آن روشها، فرد برای مدتی و با هر روشی از مواد دور نگه داشته میشود، بدون آنکه توجهی به تخریبهای رخداده در صور پنهان و حتی صور آشکار او صورت بگیرد. صرفاً با استناد به نبود مورفین یا مواد نارکوتیک در آزمایش ادرار، فرد را پاک تلقی میکنند؛ نمیدانم؛ مگر اینکه فرد مصرفکننده پیش از آن، انسانی ناپاک بوده که حالا او را تطهیر کردهاند.
لطفاً حس و تجربه خود را نسبت به واژههای زیر تنها با چند کلمه بیان کنید:
- سقوط آزاد: توهم رهایی
- روش "DST": رنسانس در علم درمان اعتیاد
- شربت "OT": نوشدارو
- تعادل: آرزوی بشر
کلام آخر:
تجربه شخصی خودم از حضور در کنگره۶۰ را اینگونه بیان میکنم:
اگر زمانی بهدرستی راه و مسیری که انتخاب کردهایم یقین حاصل کردیم، نباید از پیچوخمها و دستاندازهای جاده هراسی داشته باشیم؛ چراکه صراط مستقیم هرگز مستقیم نیست. خداوند به هیچکس بیش از باور آن شخص به خودش، چیزی نخواهد داد؛ پس خودمان را باور کنیم.
از زحمات شما عزیزان صمیمانه سپاسگزارم.
تایپ و ویراستاری: مسافر حامد(لژیون۵)
تنظیم و ارسال مطلب: مسافر رضا
- تعداد بازدید از این مطلب :
119