English Version
This Site Is Available In English

DST یعنی باور، قدرت، شجاعت و حقیقت

DST یعنی باور، قدرت، شجاعت و حقیقت

جلسه دوازدهم از دوره نوزدهم کارگاه‌های آموزش خصوصی همسفران کنگره۶۰، نمایندگی قیدار با استادی پهلوان همسفر خندان، نگهبانی همسفر فاطمه و دبیری همسفر زهرا با دستور جلسه 《 متد DST و تجربه من از روش‌های دیگر 》روز دوشنبه ۱۸ آبان ماه سال ۱۴۰۵ رأس ساعت ۱۶:۰۰ آغاز به کار نمود.

خلاصه سخنان استاد:
از خداوند بابت اجازه حیات سپاس‌گذارم و از بنیان محترم کنگره۶۰، بابت هر آنچه که  به ما بخشیدند، چه خندان متوجه شده باشد چه متوجه نشده باشد سپا‌س‌گذارم و از ایجنت محترم همسفر پروین و عزیزانی که اجازه دادند امروز در نمایندگی قیدار در جمع یاران محبت آموزش بگیرم تشکر می‌کنم. نمایندگی که در دامنه و در آغوش استوار یک کوه و در آغوش آفتاب مشغول زایش و سازندگی است. در کنگره۶۰، یاد گرفتم که جایگاه‌ها افراد را انتخاب می‌کنند و معمولا یادم نمی‌آید جایی دعوت شده باشم و چشم بسته نپذیرفته باشم. وقتی ایجنت محترم من را به  نمایندگی دعوت کردند و زمان را فرمودند، چند ساعت بعد از یکی از نمایندگی‌های شهرستان با من تماس گرفتند برای فردا سه شنبه از من دعوت کردند و من با توجه به حضورم در روز دوشنبه در نمایندگی قیدار گفتم که اجازه بدهید من بررسی کنم و خدمتتان اطلاع می‌دهم آن هم به این دلیل که قرار بود تنها بیایم و نمی‌دانستم که از قیدار به آن مسیر ماشین وجود دارد یا ندارد و من چگونه باید بروم. ده دقیقه، یک ربع یا بیست دقیقه زمان نیاز داشتم تا این بررسی را انجام بدهم متوجه شدم وسیله‌ای وجود ندارد و من باید به تهران برگردم و از تهران به آن نمایندگی بروم. آخرین ساعتی که از شرق تهران به سمت آن شهر حرکت می‌کرد ساعت هفت بود، من به هیچ وجه نمی‌توانستم از قیدار ساعت هفت خودم را به شرق تهران برسانم. بنابراین گفتم که عذرخواهی می‌کنم، من به دلیل خدمت در نمایندگی دیگری نمی‌توانم سه شنبه در خدمت شما باشم. چند دقیقه بعد از قطع کردن تلفن از نمایندگی ارومیه با من تماس گرفتند و من را دعوت کردند برای یکشنبه و من با توجه به اینکه قیدار و ارومیه هم مسیر هستند بدون تفکر مثل همیشه پذیرفتم، غافل از این‌که قرار است آموزش‌هایی در این مسیر بگیرم، چرا که هیچ اتفاقی اتفاقی نیست و دوست دارم یکی از آن‌ها را که به دستور جلسه مربوط است برای شما بیان کنم. من دیشب از ارومیه حرکت کردم و در زنجان پیاده شدم، از زنجان به سمت ترمینال ماشین گرفتم. برای این‌که متوجه شدم در ترمینال نمازخانه وجود دارد و من می‌توانم چند ساعت در نمازخانه استراحت کنم. وقتی وارد شدم دیدم در نمازخانه قفل است یک ساعتی منتظر شدم دیدم کسی نیامد در را باز کند و بعد از پیگیری‌های مختلف متوجه شدم که باید بروم یک دری را بزنم از آقا بخواهم که بیاید و در نمازخانه را باز کنند، وقتی از ایشان خواستم که در نمازخانه را باز کنند ایشان گفتند که من همچین کاری را نمی‌کنم. از ایشان دلیل را پرسیدم و ایشان سرشان را از باجه بیرون آوردند و گفتند اینجا دو سه نفر معتاد هستند من اگر در نمازخانه را باز کنم معتادها داخل نمازخانه می‌روند، من خشکم زد گفتم که آقا شما قرار است بخش خانم‌ها را باز کنید گفت بخش آقایان و خانم‌ها مشترک است. به این جماعت نمی‌شود رو داد و من آنجا تصویر آقای مهندس جلوی چشمم آمد و یاد ده سال پیش خودم افتادم. من مثل آن آقا که امروز در نمازخانه را باز نکردند ده سال پیش کوچکترین اعتمادی به مسافرم نداشتم دیوار مسافرم به واسطه مصرف‌کننده بودن از هر دیواری کوتاه‌تر بود، ولی آقای مهندس در اعتیاد چه دیده بودند؟ در جامعه مصرف کننده و در روان باختگان جامعه چه دیده بودند که بیست و هفت سال پیش که وقتی اعتیاد جرم بود و وقتی معتاد مجرم بود سرشان را بالا گرفتند و از آبرویشان و از خانواده‌شان گذشتند، فکر هیچ چیز و هیچ جا را نکردند و فرمودند: من خود اعتیادم من معتاد بودم و الان درمان شدم و اینگونه بود که متدDST به وجود آمد. امروز در ترمینال وقتی آن آقا را نگاه می‌کردم تصویر آقای مهندس بین من و آن آقا بود و متوجه شدم DST به معنی اعتماد، باور، قدرت و شجاعت که من نداشتم؛ ولی آقای مهندس به من بخشیدند.DST یعنی دژاکام و یعنی اگر بیست درصد به فرمایشات بنیان کنگره۶۰، کاشف متد که قوانین هستی را بیان می‌کند عمل بکند، هشتاد درصد دنیایت عوض می‌شود. نگاه جدیدی که دیده‌بان لژیون‌های سردار آقای زرکش چند روز گذشته با من همسفر مطرح کردند، این است که بیست سال پیش مسافر یک جا یک اشتباهی کرده است، چرا تا تقی به توقی می‌خورد آن را مثل پتک بر سرش می‌کوبم و هیچ خوبی و حسن و اتفاقات مثبتی را نمی‌بینم، ولی آن یک اتفاق بیست سال پیش همیشه در ذهنم است، چون بیست درصد تغییر اتفاق نیفتاد. S یعنی استپ و پله بیست و یک روزه که من امروز متوجه شدم که این اسم از این می‌آید که خندان شاید فردایی وجود نداشته باشد و من این آموزش را باید ۱۸ آبان ۱۴۰۵ می‌گرفتم و این آموزش در مسیر ارومیه به قیدار برایم رقم خورد و به خودم گفتم نمی‌توانی فرار کنی درس امروزت این است که یا از آموزگار می‌آموزید یا از روزگار. T هم یعنی تایم حداقل ده ماه.و فرصتی که در اختیار شما قرار گرفته است؛ اما هرگز تصور نکنید که این فرصت، ابدی است؛ چرا که فرصت‌ها محدود هستند. آیا من می‌دانم این فرصت چقدر زمان دارد؟ خیر، نمی‌دانم؛ اما ممکن است همین حالا سوت پایان بازی نواخته شود و اگر من درس امروز خود را نگرفته باشم، به همین زیبایی، بازی را باخته‌ام. تجربه من از سایر روش‌ها چیست؟ در سایر روش‌های ترک، آیا اصلاً من را دیدند؟ آیا من وجود داشتم؟ من تمام روش‌ها را، به جز "کمپ"، به همراه مسافرم تجربه کرده‌ام؛ جایی که یا بحث همسر در میان بود، یا به من صرفاً جایگاه یک همسفر را داده بودند، یا فقط به من گفته بودند که اگر می‌خواهید از اعتیاد بیرون بیایید و پرونده اعتیاد را برای همیشه ببندید، باید تغییر کنید. اما تفاوت میان DST با سایر روش‌ها در همین‌جا است. DST به معنی اعتماد، زمان، درک آغاز و پایان، سپاس‌گذاری و یعنی خندان بودن است. اگر حال شما خوب شد، حق ندارید فقط به فکر خودتان باشید؛ بلکه شما اکنون صاحب یک "رسالت" و وظیفه هستید. همان‌گونه که آقای مهندس دژاکام و خانواده ایشان، همواره رسالت خود را ایفا کرده‌اند و همچنان در حال انجام آن هستند، شما نیز باید سپاسگزار باشید؛ این کار گاهی با جان، گاهی با مال و گاهی با زمان انجام ‌می‌گیرد. ما تعهد کرده‌ایم و خندان هستیم. خروج از کنگره به هر دلیلی که باشد، هرگز دلیل نمی‌شود که تعهد خود را پرداخت نکنید؛ چرا که خواسته از بین نمی‌رود و پیمانی که بسته‌ایم، از بین نخواهد رفت. من اگر نوشته‌ام، باید به آنچه نوشته‌ام عمل کنم و باید باور داشته باشم که "الله سریع‌الحساب است". سپاسگزارم از آقای مهندس دژاکام؛ که هیچ چیزی جز سپاس‌گذ6اری ندارم که به ایشان عرض کنم. تنها امیدوارم که تک‌تک ما، با تمام توانمان، مجری قوانین و فرامین ایشان باشیم.

"رهایی جونز همسفر مریم رهجوی راهنما همسفر پروین"

" رهایی جونز همسفر اعظم رهجوی راهنما همسفر پروین"

"جابجایی مسئول آبدارخانه"

"جابجایی مسئول صدور کارت"

"جابجایی مسئول  حضور و غیاب"

"تقدیر از اعضای لژیون سردار"

مرزبانان کشیک: همسفر الهام و مسافر حمزه‌علی
عکاس: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
تایپیست: همسفر سمیه رهجوی راهنما همسفر مریم (لژیون اول)
ویرایش و ارسال: مرزبان خبری همسفر الهام (دبیر سایت)
 همسفران نمایندگی قیدار

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...