لژیون سردار؛ مدرسه عشق و از خود گذشتگی

جلسه دوم از دور چهارم لژیون سردار نمایندگی الوند با استادی راهنمای محترم مسافر حمید، نگهبانی مسافر روح الله، دبیری مسافر حمید و خزانه داری مسافر آرش با دستور جلسه "روش DST و تجربه من از سایر روش ها" روز یکشنبه مورخ 17 آبان ماه  ۱۴۰۵ ساعت ۱۵:۳۰ آغاز به کار کرد.

خلاصه سخنان استاد:

سلام دوستان حمید هستم یک مسافر

خداوند را شاکرم که امروز به واسطه لژیون سردار فرصتی فراهم شد تا در کنار یکدیگر جمع شویم و از اندیشه‌ها، تجربیات و آموخته‌های هم بهره‌مند شویم.

تمام انسان‌های بزرگی که در طول تاریخ کشفی ارزشمند داشته‌اند و اثری ماندگار از خود بر جای گذاشته‌اند، افرادی بوده‌اند که پیش از هر چیز، در مسیر پالایش و تزکیه خویش قدم برداشته‌اند. به باور من، فرمان زمانی به سراغ انسان می‌آید که آمادگی پذیرش آن را داشته باشد و خواسته‌ای عمیق و قلبی برای انجام کاری بزرگ در وجودش شکل گرفته باشد؛ خواسته‌ای که هدف نهایی آن کاهش درد و رنج بشریت و خدمت به انسان‌هاست.

آقای مهندس دژاکام نیز پیش از کشف متد DST، در زمینه چشم‌های الکترونیک فعالیت می‌کردند و هدف اصلی ایشان همواره کمک به بشریت بوده است. همین خواست قلبی و نیت خیر، زمینه‌ساز اتفاق بزرگی شد و متد DST به وجود آمد؛ روشی که نه‌تنها مسیر درمان اعتیاد را هموار کرد، بلکه دریچه‌ای برای دستاوردهای ارزشمند دیگر، از جمله درمان سیگار و سایر بیماری‌ها گشود.

اما پرسش اساسی این است که ما امروز در لژیون سردار چه می‌کنیم و قرار است چه اتفاقی در وجودمان رقم بخورد؟

همه ما می‌دانیم که برای سازندگی و پیشرفت هر مجموعه‌ای، سه رکن اساسی لازم است: علم و دانش، نیروی متخصص و پول و سرمایه. اهمیت این سه رکن بر کسی پوشیده نیست؛ اما حضور ما در لژیون سردار تنها برای تأمین منابع مالی و حفظ ساختار کنگره نیست. این حضور می‌تواند فرصتی برای ادامه سفر درونی و باز کردن گره‌های وجودی خودمان باشد.

به اعتقاد من، یکی از بزرگ‌ترین آموزش‌های لژیون سردار، یادگیری ازخودگذشتگی است. ازخودگذشتگی صرفاً به معنای گذشتن از مال نیست؛ بلکه به معنای عبور از خواسته‌های شخصی و حرکت در مسیر هدفی بزرگ‌تر است. انسان باید بتواند محبت را از محدوده خانواده و نزدیکان خود فراتر ببرد و آن را نسبت به تمام انسان‌ها گسترش دهد.

در کلام کنگره آمده است: «آنچه باور است محبت است و آنچه نیست، ظروف تهی است.» برای آنکه بتوانیم محبت واقعی را تجربه کنیم، ابتدا باید به انسانی بهتر تبدیل شویم. لژیون سردار فرصتی است تا این مفهوم را در عمل بیاموزیم.

بسیاری از ما ممکن است در شرایطی حاضر باشیم تمام دارایی خود را برای نجات جان عزیزانمان هزینه کنیم؛ اما گاهی گذشتن از بخشی از داشته‌هایمان برای کمک به دیگران و تحقق یک هدف بزرگ‌تر، برایمان دشوار است. به باور من، مسیر گذشتن از جان، از گذشتن از مال آغاز می‌شود. اگر نتوانیم از وابستگی‌های مالی خود عبور کنیم، هنوز یکی از گره‌های درونی ما باز نشده است.

البته این بخشندگی نباید خارج از توان و ظرفیت انسان باشد؛ چراکه کمک کردن بیش از توان می‌تواند خود موجب تخریب شود. هرکس باید متناسب با توانایی و شرایط خود در این مسیر قدم بردارد و به‌تدریج ظرفیت وجودی خویش را افزایش دهد.

در نهایت، حضور در لژیون سردار باید با یک پرسش درونی همراه باشد: من چرا اینجا هستم؟ چه چیزی را در وجود خود جست‌وجو می‌کنم و چگونه می‌توانم انسان بهتری باشم؟

اگر بتوانیم این پرسش‌ها را در قلب خود مطرح کنیم، لژیون سردار برایمان تنها یک جایگاه مالی نخواهد بود، بلکه بستری برای رشد، توانگری، تقویت ظرفیت بخشندگی و رسیدن به شناخت عمیق‌تری از خویشتن خواهد شد.

امیدوارم هرکدام از ما با شناخت توانایی‌های خود و عبور تدریجی از ترس‌ها و وابستگی‌ها، در این مسیر حرکت کنیم و سهمی در حفظ و گسترش این ساختار ارزشمند داشته باشیم.

سپاسگزارم که به صحبت‌هایم گوش دادید.

تایپ، تنظیم و بارگزاری: مسافر پدرام
عکاس: مسافر کیا
تهیه شده در گروه سایت نمایندگی الوند قزوین