English Version
This Site Is Available In English

تفکر میراث ماندگار زنده یاد مهندس دژاکام

تفکر میراث  ماندگار زنده یاد مهندس دژاکام

چهارمین جلسه از دوره نهم کارگاه‌های آموزشی عمومی کنگره۶۰ نمایندگی صفادشت ویژه مسافران و همسفران با استادی راهنمای مسافرحسن، نگهبانی مسافر احمد و دبیری مسافرمحمد با دستور جلسه:  DSTوتجربه من از سایر روش ها  16 آبان ماه  ۱۴۰۵ راس ساعت ۱۷ آغاز به کار کرد.
خلاصه سخنان استاد :

سلام دوستان، حسن هستم یک مسافر.
ابتدا خالق خودم را شکر و سپاس می‌گویم که به من اجازه داد در این جایگاه قرار بگیرم، آموزش بگیرم و خدمت کنم. از ایجنت محترم، گروه مرزبانی، نگهبان جلسه و آقا حجت عزیز که فرصت خدمت در این جایگاه را در اختیار من قرار دادند، صمیمانه تشکر می‌کنم.
در مورد دستور جلسه «دستاوردهای جناب مهندس» تاکنون صحبت‌های زیادی شده است و هرکدام از دوستان از زاویه‌ای به این موضوع پرداخته‌اند. اما می‌خواهم در ابتدای صحبت‌هایم به موضوعی اشاره کنم که هنوز برای خود من قابل باور نیست.

من هنوز باور ندارم که جناب مهندس از میان ما رفته‌اند و حتی به‌سختی می‌توانم این موضوع را بر زبان بیاورم.
به نظر من، واژه مرحوم بیشتر برای افرادی به کار می‌رود که با رفتنشان، حضور و اثرگذاری آن‌ها نیز به پایان می‌رسد؛ اما انسان‌هایی که صاحب اندیشه، علم و اثر هستند، با رفتن جسمشان از بین نمی‌روند. انسان‌هایی مانند مولانا، ابوعلی‌سینا، ادیسون و سعدی همچنان زنده‌اند؛ زیرا آثار و اندیشه‌هایشان در زندگی انسان‌ها جریان دارد.

از نظر من، جناب مهندس نیز از همین دسته انسان‌ها هستند. شاید جسم ایشان در میان ما نباشد، اما تفکر، اندیشه، آموزش‌ها و دستاوردهایشان همچنان زنده است و در زندگی هزاران انسان جریان دارد.
من از همین‌جا به روح پاک جناب مهندس سلام و درود می‌فرستم.

در طول این مدت، بسیاری از دستاوردهای جناب مهندس برای شما عزیزان بیان شده است و من قصد ندارم مطالب تکراری را دوباره مطرح کنم؛ بلکه می‌خواهم از زاویه دیگری به این موضوع نگاه کنم.
اگر بخواهم به‌صورت فهرست‌وار به دستاوردهای ایشان اشاره کنم، می‌توانم از روش DST، لژیون سردار، لژیون ویلیام (درمان سیگار)، لژیون تغذیه سالم ، کتاب عبور از منطقه ۶۰ درجه زیر صفر، کتاب عشق، چهارده مقاله، کتاب ادموند و هلیا و آثار ارزشمند دیگر نام ببرم.

هفته گذشته تصمیم گرفتم نموداری از دستاوردهای جناب مهندس تهیه کنم. شروع به نوشتن کردم و توانستم حدود ۱۳۳ مورد از آثار و دستاوردهای ایشان را یادداشت کنم. بعد از آن، دیگر ذهنم گنجایش ثبت بقیه موارد را نداشت. این موضوع برای من بسیار قابل تأمل بود که یک انسان در طول زندگی خود تا چه اندازه می‌تواند اثرگذار باشد.
به اعتقاد من، دستاورد بزرگ جناب مهندس فقط کشف یک روش درمانی نبود؛ ایشان یک مسیر را کشف کردند و راهی را پیش روی انسان قرار دادند که در آن درمان، آموزش، تفکر، شناخت و تغییر جایگاه انسان اهمیت دارد.

در زمینه‌های علمی نیز ایشان با پژوهش‌ها و مقالات خود، از جمله مباحث مربوط به بیان ژن، افق‌های تازه‌ای را مطرح کردند و نشان دادند که بسیاری از مسائلی که بشر در برابر آن‌ها احساس ناتوانی می‌کند، می‌توانند با تحقیق و شناخت بیشتر مورد بررسی قرار بگیرند.
من معتقدم جناب مهندس در این مسیر، آثار و دستاوردهای بسیار بزرگی از خود به جا گذاشتند. ایشان مانند چشمه‌ای جوشان بودند که به رود خروشانی تبدیل شدند؛ رودی که در مسیر خود بسیاری از کویرها را آباد کرد و انسان‌های زیادی را از ناامیدی به امید، از تاریکی به روشنایی و از ناتوانی به توانایی رساند.

اما می‌خواهم یکی از دستاوردهایی را که شاید در ظاهر کوچک به نظر برسد، از زبان خودم برای مسافران و همسفران عزیز بیان کنم.
من در دوران مصرف روزانه حدود ۳۰ گرم تریاک مصرف می‌کردم و چند گرم شیره نیز می‌خوردم. اما در سه سال آخر مصرف، شرایط من به جایی رسیده بود که از صبح تا شب خمار بودم. دیگر تریاک تأثیر گذشته را روی بدنم نداشت. در آن شرایط، یا باید مقدار مصرفم را تغییر می‌دادم و به سمت مواد مخدر قوی‌تر می‌رفتم یا باید خماری را تحمل می‌کردم.

حالا می‌خواهم یک سؤال مطرح کنم:
امروز چه اتفاقی افتاده است که با وجود فراوانی مواد مخدر و با وجود حضور نیروهای منفی و وسوسه‌های مختلف، من دیگر هیچ تمایلی به مصرف مواد مخدر ندارم؟
از نظر علمی، مواد مخدر بیرونی جایگزین مواد شبه‌افیونی طبیعی بدن من شده بود و سیستم تولید این مواد در بدنم دچار اختلال شده بود. با ورود به کنگره ۶۰ و استفاده از شربت OT در مسیر درمان، سیستم شبه‌افیونی بدنم فرصت بازسازی پیدا کرد.

اما موضوع فقط به بازسازی جسم من محدود نمی‌شد. اتفاق مهم‌تری نیز در حال رخ دادن بود و آن تغییر تفکر و جهان‌بینی من بود.
جناب مهندس به منِ مصرف‌کننده تفکر دادند و من را صاحب اندیشه کردند. من در گذشته صاحب تفکر نبودم. بدون حساب‌وکتاب تصمیم می‌گرفتم، کارهایم را در زمان مناسب انجام نمی‌دادم و در بسیاری از مواقع نمی‌دانستم چه کاری را باید انجام بدهم و چه کاری را نباید انجام بدهم. حتی در جایی که باید هزینه می‌کردم، کوتاهی می‌کردم؛ چون قدرت تشخیص و تفکر درست را نداشتم.
اما کنگره به من آموزش داد که قبل از هر کاری فکر کنم، شرایط را بسنجم، جایگاه خودم را بشناسم و بدانم هر کاری را در چه زمانی و به چه شکلی انجام بدهم.

به نظر من، یکی از دستاوردهای بسیار مهم جناب مهندس همین است که انسان را صاحب تفکر و اندیشه می‌کنند.
گاهی افرادی هستند که مصرف مواد مخدرشان قطع می‌شود و حتی چند سال هم از رهایی آن‌ها می‌گذرد، اما اگر تفکر و نگرش آن‌ها نسبت به مواد مخدر تغییر نکرده باشد، ممکن است دوباره به مصرف برگردند. چون فقط مصرفشان قطع شده است، اما هنوز درون آن‌ها تغییر اساسی اتفاق نیفتاده است.

در کنگره ۶۰ هدف فقط قطع مصرف نیست؛ هدف این است که جسم، روان و جهان‌بینی انسان به تعادل برسد.
این موضوع در مورد همسفران نیز اهمیت زیادی دارد. همسفری که هنوز درگیر گذشته است یا مدام از آینده‌ای که هنوز نیامده می‌ترسد، از زندگی در زمان حال غافل می‌شود.
گذشته برای ما باید محل کسب تجربه باشد، نه محلی برای ماندن. چه اشتباه کرده باشیم و چه کار درستی انجام داده باشیم، باید از آن درس بگیریم. اگر اشتباهی کرده‌ایم، باید آن را بپذیریم و از آن تجربه کسب کنیم.

دانه‌ای که امروز در دست داریم، باید امروز کاشته شود. نمی‌توانیم به خاطر اتفاقات گذشته یا نگرانی از آینده، فرصت‌های امروز را از دست بدهیم.
وقتی انسان همیشه در گذشته یا آینده زندگی کند، به‌تدریج گرفتار استرس، اضطراب و نگرانی می‌شود و این شرایط می‌تواند روی جسم و روان او نیز تأثیر بگذارد.
اما وقتی وارد کنگره می‌شویم و آموزش‌های جهان‌بینی را دریافت می‌کنیم، یاد می‌گیریم که در زمان حال زندگی کنیم، جایگاه خودمان را بشناسیم و برای آینده با تفکر و برنامه‌ریزی حرکت کنیم.

بنابراین، من معتقدم یکی از مهم‌ترین دستاوردهای جناب مهندس، آموزش تفکر و تغییر نگرش انسان نسبت به زندگی است.

وقتی من صاحب اندیشه شدم، توانستم در هستی صاحب اثر باشم.
جناب مهندس یک انسان صاحب اثر هستند. اما سؤال اینجاست که چه اتفاقی می‌افتد که یک مصرف‌کننده مواد مخدر که روزی حتی نمی‌توانست از داشته‌های خودش بگذرد، امروز به انسانی تبدیل می‌شود که می‌تواند میلیون‌ها، صدها میلیون و حتی مبالغ بسیار بزرگی را برای کمک به دیگران ببخشد؟

من خاطره‌ای از جناب مهندس دارم که برای خودم بسیار آموزنده است.
یک روز مسافری مبلغ یک میلیارد تومان برای خودش و یک میلیارد تومان برای همسفرش پرداخت کرده بود. زمانی که موضوع گلریزان نزدیک شد، آن مسافر از جناب مهندس سؤال کرد که چه مبلغی را برای گلریزان اعلام کند.
جناب مهندس به او فرمودند: شما یک میلیون تومان و همسفرتان هم یک میلیون تومان اعلام کنید.
شاید در نگاه اول این سؤال پیش بیاید که چرا جناب مهندس چنین پیشنهادی دادند؟ وقتی یک مسافر توانایی پرداخت دو میلیارد تومان را داشته، چرا باید در گلریزان فقط یک میلیون تومان اعلام کند؟
به نظر من، این یک آموزش بسیار عمیق درباره منیت، فروتنی و بی‌نام‌ونشان خدمت کردن بود.

جناب مهندس می‌خواستند به ما آموزش بدهند که بخشش نباید وسیله‌ای برای خودنمایی و بزرگ کردن خودمان باشد. گاهی انسان باید بتواند حتی از نشان دادن توانایی و دارایی خودش نیز عبور کند.
خداوند به ما امکانات و دارایی‌هایی می‌دهد تا در جای درست از آن‌ها استفاده کنیم و بتوانیم به دیگران کمک کنیم. ارزش بخشش فقط به مبلغ آن نیست؛ بلکه به نیت، تفکر و جایگاهی بستگی دارد که انسان از آن بخشش را انجام می‌دهد.

من به‌عنوان یک راهنما، اگر بتوانم به رهجوی خودم فقط یک موضوع مهم را آموزش بدهم، آن موضوع تفکر کردن است.
اگر بتوانم به او یاد بدهم قبل از عصبانی شدن فکر کند، قبل از تصمیم گرفتن شرایط را بسنجد، جایگاه خودش را بشناسد و مسئولیت رفتارهایش را بپذیرد، به نظر من خدمت بزرگی انجام داده‌ام.
چون هدف این نیست که فقط رهجو را به رهایی برسانیم؛ هدف این است که او را به انسانی صاحب تفکر، اندیشه و قدرت تشخیص تبدیل کنیم.

در پایان دوباره به همان ۱۳۳ موردی برمی‌گردم که از دستاوردهای جناب مهندس، به‌ویژه از وادی اول و موضوع تفکر، یادداشت کردم.
شاید زکریای رازی با کشفیات ارزشمند خود در علم پزشکی تأثیر بزرگی گذاشت و ادیسون نیز با اختراعات خود مسیر زندگی بشر را تغییر داد؛ اما چیزی که در مورد جناب مهندس برای من بسیار ارزشمند است، این است که ایشان فقط یک محصول یا یک اختراع به بشر معرفی نکردند، بلکه یک مسیر را کشف کردند.
مسیری که در دل آن، آموزش، شناخت، تفکر، تغییر و حرکت به سوی تعادل وجود دارد.

من اعتقاد دارم این مسیر ظرفیت‌های بسیار زیادی دارد و می‌تواند در آینده نیز دستاوردهای علمی و انسانی فراوانی برای بشر به همراه داشته باشد.
من ایمان دارم روزی خواهد رسید که نام و اندیشه جناب مهندس در سراسر جهان شناخته شود و تندیس ایشان را در شهرهای مختلف جهان به پاس خدمات و دستاوردهای ارزشمندشان نصب کنند.

امیدوارم ما نیز بتوانیم با ادامه دادن این مسیر، قدر آموزش‌هایی را که دریافت کرده‌ایم بدانیم و فقط مصرف‌کننده آموزش‌ها نباشیم؛ بلکه خودمان نیز در زندگی و هستی صاحب اثر شویم.
سپاسگزارم که به صحبت‌های من گوش دادید.

جلسه هماهنگی ایجنت ، گروه مرزبانی ، راهنمایان ، نگهبان ، دبیر وخزانه دار لژیون سردار


تهیه و توزیع غذای گرم به مناسبت  یاد بود و  گرامیداشت بنیان کنگره ۶۰ در نمایندگی صفادشت


































تایپ :مسافر پرویز و مسافر داود خدمتگزاران سایت
ویراستاری و ارسال:  مسافر حسن خدمتگزار سایت
عکس: مرزبان خبری مسافرعلی
مسافران نمایندگی صفادشت
 

ویژه ها

دیدگاه شما





۰ دیدگاه

در حال بارگذاری دیدگاه‌ها...