دل‌نوشته

«عاجل که عمر او به غم دیگران گذشت/ از خاک پر کشید و ز افلاکیان گذشت/ عمرش به‌ پای خدمت بر خلق شد تمام/ هر لحظه‌اش به قیمت در گران گذشت» استاد دلسوز و گران‌قدر، روح بلندت قرین رحمت باد. به‌راستی تو استادی بودی که چراغ علم را در دل‌های زیادی روشن کردی و طریق معرفت را به همه مسافران و همسفران آموختی. یاد و نامت در دل‌ها جاودانه خواهد بود. افسوس که ما عزیزی همچون شما را به خاک سپردیم که با صدای گرم و آرامش‌بخشتان نه‌ تنها خود؛ بلکه فرزندان ما از شما آموختند و انرژی گرفتند. وقتی صدای دل‌نواز شما طنین‌انداز گوش‌هایمان می‌شد، گویی در بعد دیگر، فارغ از هر مشکلی، فقط آرامش را به جسم خود تزریق می‌کردیم. همچنان هم راهتان را ادامه می‌دهیم و صدها بار صدای گرم شما را با جان‌ و دل گوش می‌دهیم؛ چرا که خودتان فرمودید: «پیوند محبت ما با شما همیشگی و پایدار است.»

هر چقدر هم که دور شده باشید از ما، باز هم جای شما در روح و قلب ما جاودانه خواهد بود. نام‌ها با رفتن از یاد نمی‌روند؛ زیرا آن‌ها که یادگاری از جنس روشنایی، عشق و خدمت بر جای می‌گذارند، در قلب‌ها همیشه ابدی و ماندگارند. خیلی سخت است، باور نبودن شما. بزرگ‌مردی بودید که حضور سبزتان به جسم‌ها جان دوباره بخشید. چه سنگین است داغی که واژه‌ها در بیان عمق آن ناتوان‌اند. استاد، شما چون پارچه زربافتی بودید که تار آن از علم بود و پود آن از مهر. صد افسوس که این گوهر گران‌مایه را به دست خاک سرد سپردیم و زین‌ پس باید با یاد و خاطره شما سر کنیم. سپاس از همراهی گرم و مجموعه سبزتان که تولد دوباره بخشید به پیکرهای خسته و بی‌جان ما. استاد عزیز و مهربانم، روحتان در آرامش، یادتان جاودان و راهتان پر رهرو باد.

نویسنده: همسفر زهره رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) دبیر سایت
ارسال: همسفر مهناز رهجوی راهنما همسفر فهیمه (لژیون پنجم) نگهبان سایت
نمایندگی همسفران بیهقی سبزوار