امید داشتم که شاید راهی باشد

می‌خواهم در مورد دستور جلسه «متد DST و تجربه من از سایر روش‌ها» صحبت کنم؛ برمی‌گردم به پنج سال پیش؛ زمانی که اصلاً فکر نمی‌کردم اعتیاد درمان داشته باشد چون تمام روش‌ها را با مسافرم امتحان کرده بودیم؛ URD ،UROD، انواع کمپ‌ها، داروهای گیاهی، متادون درمانی، سقوط آزاد و دیگر به این نتیجه رسیده بودم که هیچ راهی نیست، فکر می‌کردم که من باید یا از مسافرم جدا شوم و یا اینکه تا آخر عمرم بسوزم و بسازم. هر روز بیشتر از قبل در ناامیدی و تاریکی غوطه‌ور می‌شدم، هر روز بیشتر از دیروز مستاصل می‌شدم. اما در تمام این ناامیدی‌ها یک نیرویی به من امید می‌داد که شاید یک راهی باشد، مدام به خودم  می‌گفتم خدا بزرگ است تا اینکه یک روز خداوند عظمت و بزرگی‌اش را به زیباترین شکل به من نشان داد و مسیر کنگره۶۰ برایم باز شد و من پا به جایی گذاشتم که همیشه جزو رویا و آرزوهایم بود. همیشه می‌گفتم خدایا! یک معجزه نشانم بده و کنگره۶۰ همان معجزه خداوند بود.

اینک پنج سال است که من در کنگره۶۰ هستم و با قاطعیت تمام می‌گویم تنها جایی که اعتیاد در آن درمان می‌شود کنگره۶۰ است؛ با روش DST به مدت ۱۱ ماه و با پله‌های ۲۱ روزه که اگر خود شخص مصرف‌کننده بخواهد حتماً به درمان خواهد رسید.

من به این باور رسیده‌ام که با متد DST شخص مصرف‌کننده ترک نخواهد کرد؛ بلکه به درمان قطعی می‌رسد و حتی اگر روزها و هفته‌ها هم در انباری از انواع مواد مخدر باشد هیچ‌گاه وسوسه استفاده از آن را نخواهد داشت. از روش DST نه تنها برای درمان اعتیاد بلکه برای ترک سیگار و کم کردن اضافه‌وزن هم استفاده می‌شود. کاشف روش متدDST آقای حسین دژاکام هستند؛ ایشان یک محقق و دانشمند بودند که سالیان سال عمرشان را برای کمک به انسان‌ها صرف کردند تا بتوانند این روش را کشف کنند و به انسان‌ها کمک کنند. امیدوارم روح این دانشمند و محقق همیشه شاد باشد.

نویسنده: همسفر پروانه رهجوی راهنما همسفر بهار (لژیون اول)
رابط خبری: همسفر رویا چ. رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم)
عکاس: همسفر رویا م. رهجوی راهنما همسفر سعیده (لژیون هشتم)
ارسال: راهنما همسفر ثریا (لژیون هفتم) نگهبان سایت
همسفران نمایندگی لویی‌پاستور